man vs vrouw

De man is in het algemeen de zwakkere evenknie van de vrouw. In het algemeen, want je hebt ook heel sterke mannen en zwakke vrouwen. Maar verder bevestigt alles wat ik zie en hoor rondom mij dat patroon: mijn broer die het niet leuk vindt dat mijn vrouw tegen mij zegt dat ik tussen mijn schoonzus en mijn vrouw ben gaan inzitten zodat ze elkaar niet meer kunnen zien terwijl ze aan het praten waren (ik zeg sorry, maar mijn broer vind het precies maar niks). Mijn collega die het raar vindt dat mijn vrouw niet de strijk doet maar wel de strijkwinkel. En dan heb ik het in dit geval over twee hoogopgeleide en ervaren mannen van resp. 32 en 50 jaar die beiden een zeer respectabel leven leiden waar niets op aan te merken valt en die allerminst iets tegen vrouwen zouden (lijken) te hebben. Ik heb het dan niet over de extreme IS (of daesh) gevallen (moeder die borstvoeding geeft wordt vermoord omdat dit onrein zou zijn?) of alles daar tussenin.
Mannen die onder elkaar stoer moeten doen, om maar te laten blijken dat hun vrouw niet de overmacht heeft in hun relatie. Dat zij niet degene is die het meestal beter weet, terwijl dat (nogmaals) in het algemeen zo is. Misschien net omdat de man steeds datzelfde spel speelt met zijn ‘rakkers’, zijn ‘maten’ die toch zoveel mannenplezier hebben op ‘een vrijgezellen’ of gewoon als ze ergens met elkaar ‘praten over vanalles en nog wat’. Misschien heeft ze net daarom meestal de overhand, omdat de man ervoor kiest om zichzelf dom te houden, en er op emotioneel vlak niet op vooruit te gaan. Mannen zouden (als ze bv. apart staan op een feestje) het onder elkaar hebben over gemakkelijke, neutrale onderwerpen: sport, het werk, misschien de economie? Vrouwen hebben het over work-life balance, de kinderen en hoe ze denken de jaarlijkse familiereis te plannen die heel wat moeilijkheden met zich mee brengt. Op zich misschien niet veel verschil tussen deze gespreksonderwerpen, de ‘vrouwelijke onderwerpen’ lijken misschien zelfs banaler, maar mannen zullen het (in het algemeen) heel oppervlakkig houden. Terwijl vrouwen net de moeilijke punten gaan opzoeken die ze kunnen bespreken met hun vrouwelijke gepsrekspartner om zo hun eigen leven iets gemakkelijker te maken. Ze zetten desnoods familiegeheimen of genante situaties in om ervoor te zorgen dat hun gezin erop vooruit gaat. Hun gezin, ja. Terwijl de man enkel bang is om raar over te komen of om te veel te vertellen en tenslotte enkel te weten komt dat Racing Genk een nieuwe spits heeft gekocht.
Het is gewoon hoe het is en er wordt niet echt iets aan veranderd, misschien heel langzaam maar mijns inziens veel te traag. Zeker als je ziet hoeveel kritiek er altijd komt op Arabische culturen waar de vrouw onderdrukt wordt, terwijl we hier in het Westen, enkel een light-versie van vrouwendiscriminatie bedrijven.
Het is zoals met het West-Vlaams: wat een schande dat deze provincie er nog steeds niet in slaagt om haar inwoners AN te laten spreken, ze steevast met een nadeel opzadelt als het op taal aankomt vergeleken met de rest van Vlaanderen. Ook hier is het precies een kwestie van: het is nu eenmaal zo, het wordt van generatie op generatie doorgegeven dat men de ‘g’ met de ‘h’ verwisselt en omgekeerd. Steeds opnieuw leert de men de volgende generatie iets verkeerd aan, zonder echt te geloven in verandering. Maar we moeten erin geloven dat we dit kunnen veranderen.
We moeten er ook in geloven dat we onze houding ten opzichte van vrouwen kunnen veranderen, zodat man en vrouw echt gelijk zijn. En dan zal dat ook lukken door daar steeds opnieuw daarnaar te handelen, anders dragen we allemaal schuld.