make believe tegen de klippen op: bidder/badder &

'the worst'


Leven
kan van
alles betekenen & inhouden.
Kijk maar naar al die kolossale hoeveelheden planten,
dieren en mensen die de aarde bevolken.
Je kunt hele lijsten maken
vol met nare ellende van angst,
pijn, verdriet, oppervlakkigheid, ego{t}isme,
zinloos geweld, hopeloze ziekten, al dan niet verschralend
moreel besef, gemakzuchtige plezierslavernij,
platte zelfzucht, goedkoop sarcasme,
sullig cynisme, domme onverschilligheid &
duffe rottigheid zonder einde?
Mensen zijn vaak nog 'erger'
dan alle andere planten & dieren samen
qua giftigheid & vraatzucht!
Als je wilt kun je ook het tegendeel beweren
of proberen in praktijk te brengen in je dagelijkse leven:
zo goed je kan zorgen voor jezelf & elk ander,
geen overbodige zorgen maken over van alles & nog wat,
wat dieper ingaan op de zin van ons bestaan, mogelijkheden voor 'n betere gezondheid,
kunst & liefde, gevoeligheid & geweldvrijheid met heel veel humor,
't onderhouden van je interesses & voorbeeldig leven?
Ook suggesties in de ene of andere richting
& nadere uitleg ervan behoren tot de mogelijkheden die ons ten dienste staan:
't aanbidden van goden & duivels, disciplinaire maatregelen
t.o.v. onszelf & anderen ...
De geschiedenis van de mensheid
hangt aan elkaar van goede bedoelingen,
al of niet vervat in falende pogingen & heel veel woorden
in tientallen [honderden?] talen & dialecten,
culturele neigingen & kommersjalisme.
In de meeste gevallen
zweven we dan ook vaak midden
tussen al die uitersten van ellende & gnot in?!
De voorraden van zin & onzin
zijn net zo eindeloos als de kollossale hoeveelheden lucht en water ...
Ik bezin me nu al meer dan zestig jaar op de zin van dit leven vanaf de Vale Ouwe
tot ver over de horizon & ik heb nog steeds geen feilloos medicijn gevonden
tegen rottigheid of levenselixer
voor permanent geluk.
Het heeft wel zin
om de tijd ervoor te nemen
& je niet te zeer te blijven haasten van hot naar her en der!
Oefen je lichaam & geest binnen jouw eigen omgeving & beperkingen
& open je ogen voor tijd & ruimte ...
Probeer niet teveel dingen tegelijk te doen,
wees realistisch & blijf hopen op de goede kant van 't leven ...
Het gaat dus om mijn eigen verantwoordelijkheid die ik moet [kan] leren hanteren
binnen mijn mogelijkheden:
andere vormen van leven geen onnodige schade toebrengen,
het goede betrachten met 'n lach & 'n traan &
er verder maar 't beste van hopen
zonder je te duk of te druk te maken
om wat dan ook ...
Er zullen altijd wel slimme,
domme & gevaarlijke mensen zijn
die hun steentjes bijdragen aan, voor of tegen 't leven ...
Het blijven mensen ook al worden we vaak heen en weer geslingerd door het lot en de omstandigheden.
Wat we wel nodig hebben is een plaats om op te staan:
zowel in de buitenwereld als binnenin onszelf?
Je moet wel een beetje besef hebben
van onze omstandigheden,
mogelijkheden en beperkingen
en ook openstaan voor veranderingen,
aanpassingen, onoverkomelijke problemen &
toch proberen er iets aan te blijven doen voor zover dat mogelijk is
zelfs al lijkt het helemaal
geen zin te hebben!
Moed is zowel de wil
om ergens iets aan te proberen te veranderen
als 't aanvaarden van datgene waar we niets meer aan willen & kunnen doen.
Leven bestaat nu eenmaal uit geven & nemen, en je moet wel 't verschil weten tussen
't ene & 't andere omdat je anders in zo'n staat van verwarring verkeert
dat je niet weet of je ergens heengaat
of aankomt.
Alles blijft
in zekere zin hetzelfde
als het altijd al is geweest
voor plantaardig & dierlijk leven
en dus ook de menselijke{r} aspecten ervan,
en tegelijkertijd verandert 'alles' omdat we het anders
zijn gaan aanvoelen, benoemen, plaatsen,
verwerken en zijn gaan zien, beleven
en uitvoeren.
We blijven zowel te maken hebben
met wat van buiten op ons afkomt &
wat van binnenuit zich aan ons opdringt,
en het duurt meestal wel een paar jaar voordat je in staat bent
om duidelijk het verschil te zien tussen wat er nu eigenlijk wat is,
waarom & hoezo?!
Geduld is
de bron van alle inzicht &
bestendigheid 'n bijna
hemels geschenk:
kortom,
het is warm &
't lijkt wel wat op hoe het vroeger was
in de jaren zestig van de vorige eeuw in Zuid~Europa
& al die Aziatische landen tussen Istanbul & Tokyo, Rome & Calcutta ~
heel de wereld is onderhand een klein dorpje
geworden & alle migrerende
inboorlingen moeten met
elkaar leren
omgaan.

blozen
09 mei 2008 - bewerkt op 09 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende