DE
uitdaging voor beleidsmakers is om hun blikveld te verruimen & na te denken over de fundamentele weeffouten in (o.a.) ons economisch systeem. Op pijnlijke wijze hebben de crises aangetoond dat de huidige economische ordening niet in staat is om de zozeer verwoestende werking van hebzucht, jaloezie & 't nastreven van puur eigenbelang in toom te houden.
Helaas lijkt ons kabinet hiervan nog steeds niet voldoende doordrongen. 't Laat zich immers leiden door steeds sneller verouderende man-tra's 'eigen verantwoordelijkheid', keuzevrijheid & zelfredzaamheid. Niettemin maakt slechts 'n klein percentage v/d consumenten ook echt gebruik v/d vergrote keuzevrijheid: terwijl 't merendeel hier nog niet mee wil & kan omgaan.
De leden v/h 'gedoogkabinetje' wijzen ook dolgraag met 't beschuldigende vage vingertje naar de wijdverspreide spilzucht & decadentie van de ietwat zuidelijker Europese landen die als schuim zijn komen bovendrijven op intrigerende kapitaalkrachtige & geheime diensten.
Daarbij wordt dan meestal vaak voor 't gemak even vergeten dat 't vooral de Noordelijke Europese landen waren die zich als de eersten de besten bezondigden aan het overtreden van de Europese regeltjes, stiekeme verstandhoudingen & onderlinge geile linke afspraken ...
Sterker nog: 't noorden dankt haar economisch succes voor 'n groot deel aan 't zuidelijk falen?! En ook hier is de belangrijke les uit deze crises dat 'r inderdaad diepgaande weeffouten zijn blijven zitten i/d EU Unie in die zin dat't wel 'n monetaire, maar geen sociaal-politieke unie is. Rahm Emanuel, 'n Amerikaanse politicus van de DP, zegt 't heel mooi:
NEVER WASTE A GOOD CRISIS! Maar daarvoor moeten beleidsmakers wel over psychologische barrières durven klimmen om zich nu eindelijk eens wat nader te gaan buigen over de fundamentele weeffouten in (o.a.) ons economische systeem.
