Maar 't doel v/h ritueel is niet enkel om 'm in 'n
EFFICIËNTE
MOORDMACHINE TE VERANDEREN:
veeleer is 't om 'm te leren om op de 'heilige wijze' te doden 'volgens de regels',
want gewoonlijk wordt 'n jongen tijdens z'n initiatie ook ingewijd in de ietwat meer
esoterische mythologie van zijn stam- & familieclan o.i.d.
Tijdens deze traumatische riten hoort hij voor het eerst over de Mééster der Díeren,
de overeenkomst, de grootmoedigheid v/d dieren & de rituelen waarmee ze weer tot leven gebracht worden.
In deze bijzondere omstandigheden, afgezonderd van al 't vertrouwde, wordt hij in een nieuwe staat
van bewustzijngedwongen die hem in staat stelt om de diepe band die jager èn próói in hun gemeenschappelijke strijd
om het bestaan met elkaar verbindt op waarde te schatten!
Dit is dus niet het soort kennis dat we verkrijgen door puur logische overwegingen,
maar is wel verwant aan het begrip dat we ontlenen aan hun kunst.
Een gedicht, 'n toneelstuk of zelfs een groot schilderwerk
heeft de kracht om deze perceptie te veranderen op 'n manier die we niet altijd logisch kunnen uitleggen,
maar die onaanvechtbaar waar lijkt?
We merken dat dingen die rationeel gezien
niets met elkaar te maken hebben op de één of andere manier nauw met elkaar verbonden zijn,
of dat een doodgewoon object - een stoel, 'n zonnebloem of 'n paar schoenen -
van spirituele betekenis is.
Kunst heeft te maken met onze emoties,
maar om meer te zijn dan 'n oppervlakkige openbaring,
moet dit nieuwe inzicht dieper gaan dan kortstondige gevoelens.
Als de geschiedkundigen 't wat betreft de functie v/d grotten van LASCAUX bij 't rechte eind hebben,
waren kunst & religie vanaf 't allereerste begin onlosmakelijk met elkaar verbonden: net als kunst is ook religie
een poging om zin te geven in het aangezicht van de aanhoudende pijn & onrechtvaardigheid v/h bestaan.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende