Mòchten neurologen niet overtuigend 't centraal ~

GEZAG DAARBOVEN BIJ ONS IN DIE DONKERE KAMER VOL LICHT ONTKENNEN, DÀN DEED FYSIOLOOG BENJAMIN LIBET DAT WEL: DE MAN LEEFT NIET MEER IN DEN LIJVE, MAAR HEEFT ONS WEL ZEER BETEUTERD ACHTERGELATEN MET ZIJN EXPERIMENTEN WAARUIT BLEEK DAT JE HERSENEN ALLANG 'N AARDIG POOSJE ONDERWEG ZIJN VOORDAT JIJZELF BEWUST DOORHEBT DÀT JE DEZE OF GENE ACTIE GÁÁT ONDERNEMEN!

Ter herinnering: proefpersonen werd iets heel simpels gevraagd, zoals een knop indrukken, waarbij ze het tijdstip waarop ze bewust tot actie besloten, moesten onthouden aan de stand van een wijzer op een grote plaat voor hun neus? LIBET màt tot ieders verbazing dat het brein al een fractie van een seconde actief is vóórdat de proefpersoon bewùst beslóót om de vinger op te gaan tikken! Ontsteltenis alom, bewuste besluiten staan níet aan de basis van ons handelen: de hersenen bleken op eigen houtje het initiatief alreeds genómen te hebben? Dàt 'op eigen houtje' deed zéér! Libets experimenten zijn veelvuldig herhaald, en de slotsom blíjft luiden dat de cascade van hersenprocessen die tot de druk op die knop leidt, níet pas op gang komt met 't bewuste besluit. Zó zadelde Libet òns op met de eigenaardige conclusie dat het brein regeert & 'de eigenaar' buitenspel staat?! In het verlengde daarvan sneuvelde de 'vrije wil', want wíe kan òns op de vingers tikken om 'n vergrijp dat bekokstoofd is búiten ons bewustzijn òm: de hèrsenen zijn daar schuldig aan, & zèlf kijken we ònschuldig & màchteloos tóe!?

Maar naar die onschuldige 'ik' in 'de crimineel', die 't z'n eigen brein nètzó kwalijk neemt als de rechter die hem veroordeelt, zul je vergééfs zoeken. 't Slachtoffer bestaat gewoon niet, dàt was immers 'n fictieve bewoner? Ìs er eigenlijk wel 'n Probléém? Tuinen we niet in een verkeerd beeld van hóe we DÈNKEN èn beslúiten? BEWÙST?

Natuurlijk, we staan tóe dàt het brein die gang naar de koelkast om een slok karnemelk òndoordacht volbrengt, NÈT als een groot deel van de da-gelijkse gang die we maken. Tòtdàt 'ècht dènken' veréist is, wáre aandacht: bij hogere cognitieve vraagstukken moeten we uiteraard zó dus wel zèlf bewùst zijn, èn DÈNKEN in vòl ornaat! Maar véél vaardigheden bestaan juist bij de gratie van verbòrgen kennis.

Autorijden kun je pas ècht als dat getòb over dat rèmpedaal & die versnellingsbakpook o.a. bv. ÚIT de bewùst beléving verdwénen zijn.

'n Kwestie van óefenen, maar vlg. kènners is dáárbij 'n wezenlijke òmslag nódig: het wéten 'hóe' moet Wèg uit de Aandacht, móet àchter de hori-zon verdwijnen. We komen er vast straks of later welweer op terug. Eerst nu even de vaat afwassen & kijken hoe 't met de wasmachine staat? Wat wàs ik ook alweer aan 't doen? Wàt heb ik eigenlijk net gedaan? Wie of wàt is die robot waarmee we 'strijd leveren' ìn ons?!!