lucid virtual cyber space titanic in the sky of 08


Alien
Empire: beetje
vreemde droom over
'buitenaards' bezoek. Iets met
'uitwassen' aan beide zijden van het lichaam
als een soort van 'vleugels' onder de armen. Na de eerste beelden voelde alles nu
heel snel & natuurlijk aan: alles was verbonden met elkaar in vloeiende lijnen van binnen naar buiten wat eruit zag als een soort van 'ruimteschip' zodat je maar met je hand hoefde te bewegen & het soepel aan-toonde hoe het in elkaar zat: 'huiskamer' met aparte cabines om te slapen, wassen & met elkaar verbon-den langs zachte vloeiende ronde hoeken ~ lichaam, geest
en omgeving waren als
EEN
geheel en
soepel!!

Weer zo'n lucide droom:
terwijl het gebeurde wetend dat het een droom was en toch heel echt en in staat om het verloop te beinvloeden, testen en verbinden met wat was geweest en nog moest volgen via hier & nu. Ik had geen flauw idee waarheen dit alles zou leiden & toch 'n groot
vertrouwen in de echtheid ervan.

Ook een lentegevoel
in lichaam en geest alsof alles volzet met ontbottende knopen & knopen die via m'n
geest en lichaam samenvloeiden terwijl ik er zelf in meegroeide, zwevend, vliegend druk bezig dit alles te zien, horen, beleven & verwonderend 'aan te leren' & uit te diepen
als 'echter' werkelijkheid
dan 'normaal'.

Ik
gaf alles op
omdat dit het was
wat ik moest doen en dat gevoel
bleef wisselen en zich aanpassen aan
wat m'n ogen in de droom zagen, voelden, ondergingen en meemaakten. Met vage herinneringen aan de
soortgelijke ervaringen van tientallen jaren geleden. Ik kan me nu ook beter indenken dat zoiets 'n rest
van gevoelens achterlaat bij sommige mensen als een 'ontvoering' door buitenaardse wezens of 'n aparte
geesteswereld met 'andere' wezens als 'spoken', 'voorouders' & 'nakomelingen' die in droombeelden allen
met elkaar verbonden zijn als echter dan 'normaal echt'?! Net zoiets als de film van gisteravond op de tv over Sophie Scholl uit Ulm in '42/'43 & de Weisse Rose in Muenchen en daarna de documentaire over de mensen die het echt zelf hadden meegemaakt EN de realisatie dat mijn vader in die tijd [de tweede helft]
van '42 in strafkamp Erika zat bij Ommen & de volgende jaren ondergedoken in de Indische Buurt@A'dam
aan het Sumatraplantsoen {of ~plein}? Zo'n lucide droom heeft 'n soortgelijke kwaliteit van besef door de
dingen die 'gelijktijdig gebeuren' als in een film over iets dat ooit plaatsvond, de mensen die erover gaan vertellen en het overleefden, hoe 't echt was & al die
aanverwante mydidimensies
van verbondenheid
....

Iets gelijktijdig
uit verschillende ooghoeken & kenmerken leren kennen als multidimensioneel gebeuren
& compleet met kleuren & geuren, bewegingen, associaties & onderlinge
vormen van beinvloeding
ineen!

Om de zoveel jaar
komen dergelijke dromen of 'ervaringen' telkens weer terug
met variaties van
gevoel?

Je weet
en voelt aan wat ons gelukkig en ongelukkig maakt en bent er tegelijk
deel van in onder~
vinding!

Je praat
honderduit en zit tegelijk zwijgend bij elkaar,
maakt ruzie en ervaart de vredige
loop van 't
leven.

Bent
voor eeuwig
met elkaar verbonden
en moet zo nu en dan scheiden en vroeger of later voor eeuwig &
toch blijven we 'connected'? Of zoals het karakter van mensen & ons lichaam dat al bestond in zekere zin in familieleden die aan ons vooraf gingen & op ons zullen volgen: 'sprekend' gelijk in oog, oor, haar/huid
tot en met gevoelens, gedachten en daden in verschillende tijden
op diverse plaatsen &
omstandigheden.

Best
ook wel 'toepasselijk'
zoiets op "Hemelvaartsdag":
alsof je Kerstmis, Pasen, Pinksteren
& die drie er tussen liggende jaren en de dertig
die daaraan vooraf gingen met elkaar kunt verbinden
en de waarheid ontdekt omtrent al die mythen & legenden,
sprookjesachtige 'wonderen', realistische gelijkenissen en alle
andere symbolen, associaties, interpretaties & definities die bijna 2000 jaar geleden 'heersten', ook die daaraan voorafgaande eeuwen met bijvoorbeeld die Dode Zeerollen, Qumran & de Essenen her & der ver-
spreid rondom Yeroesjalayiem in het Midden Oosten van de landen rondom de Middellandse Zee ~ die 1000 jaar [en meer] die daaraan voorafging en die 2000 jaar die erop volgden compleet met profeten en koningen, gewone mensen van vlees en bloed & hun invloedrijke hersenspinsels in droom & geest zodat wij er ook deel van zijn gaan uitmaken & vice versa elkaar
blijven beinvloeden wederkerig
keer op keer
...

We hebben vaak
een slecht beeld van wat ons
in de toekomst gelukkig zal maken en wat ons ongelukkig
deed zijn in 't verleden? Dat alles blijft als het ware bij wijze van spreken door elkaar lopen in de tijdloos-
heid van de lucide droom die tegelijkertijd heel echt is en ook 'niet is' maar wel echter lijkt te zijn dan het zogenaamde 'normale' verloop van al onze gebeurtenissen,
gevoelens, gedachten. daden
en verbanden?

Of als in Stumbling
on Happiness met Daniel Gilbert {Uri Davis, Danny Boyarin,
Kamp Vledder/Israel/India/Nippon/Birobeidjan
etc.}!

Het eerste manco is
dat we bij het verbeelden van onze toekomst zaken erbij verzinnen en ook weglaten net als we deden en doen bij ons verleden dat we ons herinneren en/of
via anderen ervaren,
foto's/schrift.

Ons brein
doet dat alles
ZO
razendsnel,
dat we er ons nauwelijks nog
meer kritische vragen over kunnen stellen bij wat we ons allemaal verbeelden over dat [gecensureerde] verleden & het {niet bestaande} nog ongebeurde in de toekomst & ons hier & nu waarin die drie {?}
mydidimensies samenvloeien
als geheel!!

Zoals je je bijvoorbeeld
'n bord met spaghetti voorstelt: de kans is heel groot dat je brein je niet zomaar een bord met spaghetti als droge pasta voorschotelt, maar eentje met een bepaalde saus en kruiden, en
geserveerd aan een bepaalde tafel en in een zeker gezelschap? Al dat invullen gaat helemaal vanzelf en er is maar het minste of geringste nodig om die scenes te beinvloeden
en veranderen in meer
gnot&pijn?

Vraag mensen
hoe ze zich zullen voelen
een paar jaar na het overlijden van hun ouders, kind,vrienden en
familieleden en vrijwel iedereen komt met ellendige mydiverhalen. Maar niemand neemt de leuke dingen
van 't leven, die ook gewoon tegelijkertijd doorgaan ondanks alles. OOK dat weglaatproces gaat eveneens
helemaal automatisch vanzelf, en heeft vaak veel groter gevolgen dat het erbij verzinnen. Je kunt je ook het myDigebeuren voorstellen als een 'volkomen' gescheiden operatie van 10.000 losse mydiverhaaltjes EN een Gebeurtenis die gelijktijdig en in diverse graden van onderlinge verbondenheid blijft plaatsvinden als betrof het EEN Groot Geheel [in taal/dialect/slang/milieu/scholing/steden/dorpen/land & cultuur]! En 'n
tweede valkuil is dat we 't heden zomaar klakkeloos projecteren
op de toekomst [en/of
het verleden]
...

't Is vrijwel onmogelijk
te negeren wat we op dit moment voelen & ons 'gewaarworden'
in alle complexiteit.

Je komt op vakantie
in 'n exotisch land ook zo nu en dan
mensen tegen waarmee het goed klikt [of ook
juist soms helemaal niet!]? Je weet zeker dat jullie altijd contact zullen houden [of elkaar juist helemaal nooit meer zullen terugzien!]? Maar als je eenmaal 'thuis' bent gekomen, dan kom je er pas goed achter dat de vrienden die je al had [als je die had], eigenlijk veel leuker zijn [of juist niet], en binnen 'n mum van tijd is het contact met die vakantievrienden [of vijanden] alweer totaal verwaterd [of blijft alleen maar
hangen als boze droom, paradijselijke herinnering
of iets als zout in de pap
voor toekomstige
dromen]?

Tot slot
heeft ons brein tenslotte
meestal de allergrootste moeite
om zich voor te stellen hoe we ons in die onbekende toekomst
zullen voelen en welke vergelijkingen we dan zullen gaan maken met ons verleden en de dan weer dominante verwachtingen, wensen, angsten en vrezen?! Voorlopig gevolg: de goede dingen blijken tegen die tijd meestal heel wat minder goed dan we ons voorstelden, maar de slechte ook minder slecht?! {OF alles blijkt echt VEEL 'beter' en/of VEEL 'slechter'?}! Je NU voorstellen dat je over een maand [alweer?] wordt ontslagen, doet vooral pijn, maar als het echt gebeurt, dan spiegel je jezelf voor dat die oude baan ook eigenlijk toch achteraf gezien niet helemaal was wat jij echt wilde en wenste of er-van verwacht had, en dat je dus ook nog volop kansen ziet om vanaf NU [in het vervolg] WEL je hart te gaan volgen & te vervullen wat je miste? Ongeveer zo'n twee uur gemiddeld per dag malen onze hersens
over de toekomst [of het verleden]. Daarbij stapelen we nogal eens fout op fout! Is daar dan helemaal nu
niets meer tegen te doen? Jawel, toont o.a. Gilbert aan: KIJK 's hoe anderen zich voelen, die nu in zo'n soort van situatie zijn die jij je probeert voor te stellen. DAT is best wel een goede voorspeller van jouw eigen toekomstige zieleroerselen & hersenspinsels. Helaas kunnen we daaraan toevoegen doen nu de meeste mensen dat nog niet, omdat ze denken dat ze zo heel veel anders zijn dan 'de anderen'. En dat is heel wat minder het geval dan we over het algemeen wel graag zouden wille geloven?! Vandaar dat we ook zo vaak struikelen over wat ons over een paar jaar gelukkig maakt
en/of blijkt te doen zijn
in 't echt.

Er zullen dus
ook altijd wel weer mensen zijn
die liegen en bedriegen, zich voordoen als tovenaars die de
mooiste zaken in vervulling zullen doen gaan [Pimmetjes/Volkerts/Rita's/Geertjes/Moehammads e.d.] en
hele horden minkukels & klootjesvolkeren die echt willen geloven in die 'charismatische' figuren die hen 'n
hemel op aarde beloven als nieuwste minister-president, koning, veganist, trotse file~oploster, dictator of iets dergelijks? Bedriegers & bedrogenen. Drug~addicts & hun kleine dealers, mega~pushers & al die an-dere aanverwante onderwerelden van witwassers & witteboordencriminelen, gevers & ontvangers van al die gouden handdrukkers, pakken slaag, afrekeningen onder elkaar van wie Neerlands bloed & Servisch leed door de meervuldige ad'ren & velden vloeit van Julius Ceasar & Julius Civilis,
Yehosjoea & Flavius
Josefus.

Ondertussen
gaan al onze lucide dromen
en/of nachtmerries lustig verder en door zowel met gesloten als
met open ogen: we stonden [en lagen] erbij & we keken ernaar! Lust je nog peultjes? Ik weet niet welke winkels er al of niet open zijn vandaag de hemelvaartsdag of welke kerken. moskeeen , synagogen en al die andere grote en kleine tempels, kroegen, kazernes & discotheken. Maar het is wel duidelijk dat er zich
binnenin onze hersenen een brein kan bevinden dat werkelijk
alle kanten op kan [of soms
juist ook niet]!

Het is maar net
wat je erin ziet, wat we ervan maken,
hoe je graag zou willen of wat we vrezen & vreselijk verafschuwen: tijd om iets te eten en te drinken, Janosch de kat heeft al gehad en Pico de parkiet zingt alweer dat 't lieve lust is & gaat straks hoogstwaarschijnlijk wel weer
wat rondvliegen door
zijn huiskamers.

Doe maar,
toe maar: maak er maar wat van
asjekan. En zolang
het duurt.

blozen
01 mei 2008 - bewerkt op 01 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende