ltschar54b voor AH bestaat er v/h individu weinig

BUITEN HET HIER EN NU: WIJ ZIJN DIEREN, EN NET ALS DIEREN WORDEN WE GECONFRONTEERD MET DE KEUZE TUSSEN AF-MAKEN OF AFGEMAAKT WORDEN!? Adolf Hitler aka Dollefiezallefie benadrukt vooral de dierlijke aard van de mens op zeer beeldende en bovenal uiterst troosteloze wijze; in z'n met de Pulitzerprijs bekroonde The Denial of Death zou Ernest Becker zo'n 50 jaar later de consequenties van dit soort (bij)geloof verkennen; hij stelt de vraag: 'Wat moeten we met een schepping waarin de routinematige acti-viteit van àlle organismen bestaat uit 't verscheuren van anderen met allerlei soorten tanden - het bijten en kauwen van vlees, het ver-malen van plantenstengels en botten tussen kiezen, het verrukt uitpersen van merg, en dit alles opnemen in het eigen lichaam, om het vervolgens als residu met veel gore stank & gassen weer uit te scheiden? Iedereen eropuitzijnde om anderen die voor hem eetbaar zijn te incorporeren!' De visie die EB hier schetst is er een die door AH beslist zou zijn onderschreven. AH 'Dolfiezalfie' concludeerde dat het leven bestond uit het 'verscheuren' van de zwakkere door de sterkere. Hij zou het echter niet met EB ééns zijn geweest waar 't ging om de vraag waartóe dìt besèf zou móeten leiden. EB was nl. van mening dat 't eenvoudigweg téveel gevraagd is om van het menselijk be-wustzijn te verwachten dat het zich wereld voorstelt waarin het individu ná een leven vol dierlijke strijd onvermijdelijk vernietigd wordt:
'U kunt zich voorstellen in wat voor 'n onmogelijke situatie een dier zich bevindt. Ik ben ervan overtuigd dat degenen die denken dat 'n volledig begrip van de conditie van een mens hem krankzinnig zou maken, gelijk hebben, een vrij letterlijk gelijk!' AH daarentegen was ervan overtuigd dat het leven in essentie betekende dat de sterkere de zwakkere vernietigt en dat dìt búitengewoon stimulerend werkt, omdat hij deze 'darwinistische' visie koppelde aan het begrip 'ras'! 't Was niet alleen zó dat een sterk individu een zwak(ker) individu al-tijd behoorde te vernietigen, maar HELE RACIALE GROEPEN DIENDEN ZICH AANEEN TE SLUITEN OM ANDERE RASSEN TE ELIMINEREN!

't Zogenaamd 'arisch' ras, zo schreef Hitler, was zo'n 'superieur' ras, dat verantwoordelijk was voor 'de vooruitgang van alle menselijke cultuur'! Dé essentie van AH's 'blijde' boodschap wàs dat het individuele leven betekenis had doordat het individu deel uitmaakt van 'n 'ras'! Individuen die zich onderwierpen om 't belang van de raciale 'gemeenschap' te dienen, leidden het best denkbare leven. Je leven had op déze manier dus 'n zìn - als individu mocht je dan misschien wel níet blijven leven, maar àls je 't juiste leven leidde, dàn zou de raciale gemeenschap waartoe jij behoorde (ook) ná jouw dood floreren.