lrscah96 terug naar de 'hijghaathorrorhamannetjes'

"AH DOLLEFIEZALLEFIE" ADOLF HITLERS EERSTE, ZORGVULDIG VOORBEREIDE TOESPRAAK TOT 'T DEUTSCHE PARLEMENT OP 23 MAART '33 stond in schril contrast met z'n haastig geformuleerde reactie toen tijdens diezelfde zitting z'n machtigingswet werd aan-gevallen door de sozialdemokrat Otto Wels; in zijn redevoering probeerde AH zich te presenteren als 'n staatsman & als Leider van het Gehele Duitse Vòlk: "WIJ WILLEN DE EENSGEZINDE GEEST EN WIL VAN HET DUITSE VOLK HERSTELLEN. WIJ WILLEN DE EEUWIGE GRONDSLAGEN VAN ONS LEVEN BEHOUDEN!" Toen hij voor de tweede keer 't woord nam viel hij alras wederom terug op de retorische stijl die hij in de bierhallen gebruikt had; hij maakte Wels belachelijk & liet zijn minachting voor hèm èn zíjn partij overduidelijk blijken:
'Heren, jullie zijn huilebalken èn déze tíjd níet wáárdig, als jullie in dìt stadium al praten over vervòlging!' Ook kondigde hij aan dat de nazi's zichzelf 'inhielden' om zich niet 'te keren tegen hen die òns veertien jaar lang gemarteld èn vernéderd hebben'!
Nádàt hij die sociaaldemocraten verteld had dat zèlfs niet wìlde dat zíj voor zíjn machtigingswet zouden stemmen & dat 'Duitsland [wèl] bevrijd zal worden, maar níet door jùllie', ging AH zitten terwijl de nationaalsocialistische parlementsleden hem hun oorverdovende ova-tie gaven. 't Wàs 'n veelzeggend moment: i/d toespraak waarmee hij de sociaaldemocraten aanviel, had hij àlle retorische middelen ge-bruikt die hèm tot dé 'charismatische' èn ònbetwìste, DICTATORIALE Leider v/d NSDAP gemaakt hadden?! Hij had echter ook veel v/d eigenschappen laten zien die grote delen v/h Duits Electoraat àngst aanjoegen ~ ÒNVERDRÁÁGZAAMHEID, AGRESSIE, ENORME PAR-TIJDIGHEID ÈN ONVERHOLEN SARCASME!? Niettemin wònnen deze nazi's de stemming: dankzij de steun v/d Zentrumspartei werd de machtigingswet aangenomen met 444 stemmen vóór, terwijl alleen de 94 sociaaldemocratische tégen stemden. Dìt was hèt moment waarop àlle democratische schijn in Duitsland losgelaten werd, met als gevolg dat binnen 4 maanden àlle politieke partijen met uitzon-dering v/d NSDAP verbóden waren òf zichzelf hadden opgeheven. Ondanks 't bereiken van deze mijlpaal kon AH NÒG steeds níet zó op-treden als hij wìlde: wat hem ondermeer parten speelde, was dat de 2 politieke doelstellingen die in zijn wereldbeeld centraal stonden - 't verlàngen om 'dé JÓDEN' ÚIT DEUTSCHLAND TE VERDRIJVEN èn de wèns om in Óóst-Europa 'n Nationalsozialistisch Reich te vestigen
- i/d voorgaande 3 jaar géén rol gespeeld hadden i/d verschillende verkiezingscampagnes. Weldra kwam Díe Ááp wéér uit Dìe Móuw?!!!