Love depression

10/07/2013 Mijn verhaal..

Een jongen op mijn school ( initialen : GVD ) gaf me af en toe een speciaal gevoel. Ik ken hem van het eerste middelbaar en ga nu naar het vierde middelbaar. Hij is even oud als mij. Vroeger (in het eerste middelbaar) gingen we samen "freesporten" (een activiteit dat wij op school kunnen doen over de middag). We hadden veel plezier en verveelden ons nooit. Op het einde van dat jaar was er een schoolreis naar Durbuy. Hij zat in mijn groep en naast mij in de trein. We hadden zeer toffe gesprekken en overwonnen onze angsten (speleologie,...).

Vanaf het tweede middelbaar had GVD problemen thuis en reageerde hij dit af op school. Zowel tegen de leerkrachten als medeleerlingen, vrienden en mij. Kortom tegen zowat iedereen. We hadden niet veel contact meer.

Het derde middelbaar zag ik hem niet veel meer, hij zat wel nog op dezelfde school maar moest een jaar blijven zitten. We praatten eigenlijk ook nooit meer. Tot op de dag, een paar dagen voor de eindexamens (juni), stuurde hij een bericht via fb. Hij vroeg hoe het nog ging enzovoort. Uiteindelijk vroeg hij of ik met hem naar de cinema wilde gaan na de examens. Natuurlijk zei ik ja. Het weekend hierachter skypten we dag en nacht! Het was super leuk en ik begon sterke gevoelens voor hem te krijgen... De tweede dag zei hij ergens midden in een vraag dat hij van mij hield, ik antwoordde op zijn vraag en zei dat ik ook van hem hield. Vanaf dat moment was ik echt helemaal weg van hem. Elke avond stuurden we "ly" "lymore" "lymost" "lymosterd" "lyinfinity" "lyovertherooftopinfinity" (meestal eindigde hij) Hij was echt perfect.

Plots op een avond stuurde hij kwaad "CIAO" zonder xjes en ik voelde dat er iets mis was. De dag erna op school (tijdens de examens) vroeg ik (via sms) wat er "gisteren avond" was, maar hij antwoordde niet. Ik bleef sturen tot hij plots stuurde: "laat me met rust ik ben het beu." Ik vroeg hem wat hij beu was en hij zei: "ons..." We waren niet eens echt samen nooit een zoen of hechte knuffel. Ik snapte er niets van, dat vertelde ik hem ook en hij stuurde kortaf: "FUCKOFF." Het examens van die dag en de dag erna waren natuurlijk slecht gegaan... Ik huilde me elke avond in slaap, ik verstond het niet, maar ik hield verschrikkelijk veel van hem.

Plots, na 1 week (nog steeds in de examens), stuurde hij: "ik mis je..." Waarop ik antwoordde: " Waarom heb je het dan gedaan gemaakt ik hou vanje?" Zijn antwoord was omdat hij niet goed genoeg was voor mij. Ik zei hem dat hij perfect voor me was. We praatten en praatten uiteindelijk ging alles weer goed.

Op een moment vroeg hij me dingen voor de webcam te doen en dat we die dag van de cinema naar zijn huis zouden gaan voor seks. Ik wilde dit absoluut niet en negeerde het. Hij bleef maar aandringen en zei dat dit de enige manier was om te bewijzen dat ik van hem hou. Ik zei dat er vele andere manieren waren zoals samen fun hebben enz... Dit nam hij niet aan en zei dat er genoeg meisjes waren die dat voor hem wel zouden doen. Hierop antwoordde ik dat ik niet zo ben en dat hij me moet accepteren zoals ik ben. Hij dreigde ermee om het met een ander meisje te doen. Ik was zo verdrietig en zelf een beetje depressief, ik kon niets doen, maar ik hield me bij mijn standpunt, ik doe niets dat ik niet wil! Hij bleef aandringen dat hij het met mij wilde doen en liever niet met die andere. Uiteindelijk zei hij: "je hebt nog 5 minuten om te beslissen." Ik zei: "neen", hij zei: "ok dan doe ik het met die andere" en Skypegesprek op. Ik was natuurlijk verschrikkelijk verdrietig en huilde dagen en nachten. Ik kon er zelf niet van slapen. Slapeloze nachten dreven me tot waanzin!

Ik heb dit verhaal aan mijn vriendinnen verteld, ze zeiden allemaal dat hij waarschijnlijk nog ging terug komen en dat ik hem moest negeren omdat hij een verschrikkelijke jongen is! Ik knikte, maar diep in mijn gebroken hart hield ik nog zielsveel van hem. Ik snap niet dat ik zoveel van zo'n "rotzak" kan houden.

Ongeveer 2 weken later stuurde hij terug... "Ik heb het gedaan hé!" Ik was er kapot van, ik wist onmiddellijk wat hij bedoelde. Mijn hart was al gebroken, maar hij bleef hem maar verder breken. Hij deed opeens helemaal anders tegen mij en ik probeerde hem gewoon te negeren zoals mijn vriendinnen me hadden aangeraden. Weer een tijd later stuurde hij opnieuw, deze keer gewoon "hey". Het was sterker dan mezelf en ik antwoordde hey terug. we praatten weer en het bleek dat hij helemaal niet met dat meisje naar bed geweest was. Het was wel zijn vriendin geworden. Ik probeerde mij blij op te stellen alsof er niets aan de hand was maar diep vanbinnen was/ben ik kapot. Onlangs begon hij weer te sturen, nu skypen we elke avond met de webcam. Gisterenavond begon hij weer te zagen dat hij met mij seks wilde. Ik argumenteerde dat hij een lief had, hij zei dat hij twijfelde. "Tussen wie?" Vroeg ik. "Tussen jou en haar." Antwoordde hij. "Om mij te overtuigen moet je met mij 1 keer naar bed gaan, dan maak ik het gedaan met haar en blijf ik bij jou voor altijd, of tot je me beu bent. Ik zal hierna ook nooit meer vragen om seks ofzo, jij mag dan kiezen wanneer, vanaf je er klaar voor bent. " Omdat ik er nog niet klaar voor ben, seks op 15 jaar te vroeg vind en omdat ik alleen seks wil met iemand als ik er lang mee samen ben, zei ik neen. Hij bleef maar zagen, hierdoor hebben we de nacht overgeslagen en dus niet geslapen. Hij legde opeens af en zei niets meer.

Toen ik doodmoe van slapeloze nachten en actieve dagen na deze "geskipte" nacht vandaag toch nog in het stad aan het shoppen was met mijn mama stuurde hij weer. Op een gegeven moment stuurde ik: "ly" naar hem omdat ik hem nog steeds graag zie en te moe was om te beseffen wat ik stuurde. Hij antwoordde: "FUCKOFF." Ik zei: "amai slecht gezind? Still ly." Hij antwoordde: "je mag niet, alleen als je met mij naar bed gaat." Ik zei: "te laat, je mag altijd lytoo sturen hoor." "N" was zijn antwoord. Ik vroeg hem waarom en hij antwoordde: "gewoon omdat je niets doet." "Daarom hou je niet van me?" Vroeg ik. "Uhu". "Ik hou eigenlijk in het geheel niet van je" Deze zin zal ik nooit vergeten het heeft me kapot gemaakt, ik was in de winkel en zakte letterlijk door mijn benen. Te weinig slaap, van heel de dag nog niets gegeten (17u00) en dan dit nog... Ik ben gebroken.

Deze avond terwijl ik deze blog schrijf stuurt hij: "yo" naar me, ik kan het weer niet laten en antwoord. Hij vroeg hoe het met me ging. Ik zei: "slecht, metjou?" "Ook slecht en wrm?" "Depressief en jij?" was mijn antwoord. Het zijne was: "mijn lief heeft het gedaan gemaakt en ik lijd aan liefdesverdriet." "Ik weet hoe jij je voelt GVD ik voel het ook...". Hij zei: "sorry voor alles". Ik vroeg hem of hij meende wat hij vandaag gestuurd had en hij zei "neen, ik hou van je ik had dat nooit mogen zeggen en zal het nooit meer doen." Ik vertelde wat er gebeurd was in de winkel en hij schrok even. "Ik zal het nooit meer doen" zei hij.

We zullen zien of hij er zich aan houd, iedereen die dit leest zal waarschijnlijk denken laat die jongen gewoon vallen het is een verschrikkelijk persoon, maar ik kan het gewoon niet ik hou onmenselijk veel van hem.

Ik schrijf dit vooral om mijn hart te luchten en het helpt, ik wil zeker geen medelijden wekken ofzo.
Dit is mijn eerste blog en misschien komt het vervolg nog. Bedankt aan diegenen die de tijd even namen om dit te lezen.

P.S. Sorry voor de spelfouten maar ik ben zodanig moe dat het allemaal niet meer zo goed gaat, bij het schrijven van deze tekst zijn er ook wat traantjes gevloeid...