Logos, woord & beeld: Effe Checke? Logisch toch?!?

~*~"De overwinning van de Logos"~*~
~*~

~*~

Terwijl
het mydieinde
van het jaar 2005
alweer in zicht komt,
rest ons voor dit moment niets anders
dan toch nog even terug te keren naar de proloog van de vierde Weg:
In DIE verzen staat vooral het Woord
LOGOS ['woord']
centraal?!

DEZE
van origine Griekse term
biedt de mogelijkheid om verbindingen te leggen
met wijsheidsspeculaties en kan tot de conclusie leiden dat G ds wijsheid concreet gestalte heeft gekregen in Yehoshua haMashiach:
"YAH, het Woord is vlees geworden!
HIJ/zij is onder ons zijn tent
komen opslaan"
[YOH 1:14].

De proloog
begint in de 'hemel':
De logos is pre-existent,
dat wil zeggen: bestond al voorafgaande aan de 'schepping':
"In het begin was het Woord, en het Woord was bij G D ~
'HET' was in het 'begin' bij G D ~ Alles is door HEM/haar 'ontstaan', en buiten "HEN" om is er
Niets Ontstaan"
[YOH 1:1-3].
[p/blauw]

~*~

De
'pre-existentie'
wordt gevolgd door de 'incarnatie'.
DAT gebeuren is van essentiele betekenis:
met 'vleeswording' van de 'logos'
begint de 'verlossing' ~
[het {zelf}bewustwordingsproces
van de [r]evolutie is g d 'die' zich bewust wordt
van zichzelf via ons
& wij door
'hem'].

De al
eerder geciteerde tekst
bevat een opmerkelijke spanning,
NA de zin over de incarnatie van de logos
volgt:

' ... en
we hebben
zijn heerlijkheid gezien,
de heerlijkheid die hij als eniggeboren zoon aan de Vader ontleende,
vervuld als hij was van genade
en waarheid'
[YOH 1:
14].

De logos
is 'geincarneerd', vleesgeworden, mensgeworden,
maar tegelijkertijd is er ook sprake van heerlijkheid en DAT
doet aan G D en aan 'goddelijkheid'
denken?

Het is
deze spanning
die het christologisch
debat zal blijven beheersen:
HOE kan men met twee woorden leren spreken?
HOE kunnen 'mens-zijn' & 'goddelijkheid' {WHATEVER THEY MIGHT BE?}
[instinct & verstand, lichaam & geest, vlees & vervolmaking?!]
met elkaar verenigd worden
in EEN & Dezelfde
'persoon'?

~*~

De voorstelling
van de pre-existente en geincarneerde logos
met zijn wortels in de joodse wijsheidsliteratuur bleek ook verhelderend te zijn voor christenen die geen joodse achtergrond hadden,
maar opgegroeid waren in
een hellenistische
'heidense'
cultuur.

Het
begrip logos
was hun niet onbekend?!
Maar we zagen het al wel vaker:
de betekenis van een woord, van een begrip of van een voorstelling ondergaat een wijziging wanneer een culturele grens wordt gepasseerd!
De NIEUWE context beinvloedt de interpretatie?
DAT gebeurde ook
met het woord
logos!

In het hellenisme
werd de logos gezien als een 'goddelijk wezen',
een soort van tussenwezen dat als intermediair functioneerde
tussen de wereld[en] der 'goden' &
de mensenwereld ...

De logos
WAS weliswaar 'goddelijk'
{GEHEIMZINNIG/MYSTERIEUS/MYSTIEK!},
maar TOCH op een 'lager' niveau dan de 'hoogste godheid'?
De acceptatie van dit hellenistisch denken heeft voor de christelijke bezinning consequenties
gekregen.

IMMERS,
als Yehoshua haMashiach
de [logos is DAN is hij WEL 'goddelijk',
maar principieel ondergeschikt
aan de 'hoogste'
G D.

Dit 'subordinatianisme'
heeft aanleiding gegeven tot bar veel discussies en nog veel meer hoofd-brekens: wanneer de goddelijkheid van de zoon van een lager niveau is,
WAT betekent dat dan voor de gedachte
dat G D zich in zijn [mensen]zoon
- volledig! - heeft
geopenbaard?

~*~

Voor
een goed mydigesprek
en begrip voor en van deze gecompliceerde discussie
is het van belang pm te beseffen dat al in een heel vroeg stadium
de verbinding tussen pre-existentie en incarnatie de vraag doet ontstaan:
WAAROM werd G D eigenlijk
[willen wij 'g d' worden!]
mens?

Het is
en blijft
een mydivraagstuk
dat in de kerkgeschiedenis
steeds opnieuw aan de orde zal worden gesteld!
De invoedrijke kerkvader Ireneus, die in de tweede helft van de tweede eeuw werkzaam was in Lyon, heeft op DIE vraag
het volgende antwoord gegeven:
Yeshua werd werkelijk mens
- van vlees en bloed -
om Adam en zijn
nageslacht te
redden!?

[M.a.w.,
het geestelijk kader
van Yeshu
voor 'menswording' &
'vervolmaking'
KAN ons
misschien behoeden
voor een totale
desintegratie
van alle {andere}
evolutionaire potenties
die in ons allen
Aanwezig
zijn?]

~ liefdesverdriet