De vorm waarin het hindoeïsme door de overgrote meerderheid van 'n miljard aantal hindoes op onze aarde beleefd wordt, is de bhakti, een woordje dat is ontstaan vanuit de Sanskrietwortel BHADJ, dat zowel 'geven' als 'ontvangen' betekent, 'delen' & 'genieten', 'dienen' & 'vereren'.
BHAKTI
is de toewijding aan een persoonlijke g d die de toegewijde, de BHAKTA, beschouwt als 'n "oppergod", al is die niet exclusief?
Er bestaan 2 grote bhaktischolen: de ene richt zich op Visjnoe, de andere op Sjiva, & beide zijn onderverdeeld in tal van stromingen!!
Bhakti is devotie in al haar vormen: ze omvat 'n oneindig aantal persoonlijke en/of collectieve gebruiken, 'n stel oeroude riten & ook al wel riten van moderner makelij, die één enkele doelstelling hebben ~ alle liefde uitdrukken voor 'de godheid' die de (bij)gelovige voor zichzelf heeft uitgekozen, haar bedanken voor haar gunsten, succes en/of genezing vragen ten overstaan van haar beeltenis, die haar tegenwoordigheid verstrekt & versterkt & zó de materialisatie is van haar veronderstelde macht & praktische kracht? In zo'n maatschappij die op die manier diep van 'het heilige' is doordrongen kan bhakti zich zowel uiten i/d cultus van afbeeldingen, heilige zang, dans en vrome poëzie, & door het schenken van licht, bloemen, wierook & parfums, melk, vruchten &, voor sommige godheden, zelfs vlees
~~
Afbeeldingen v/d goden (of beter v/d 'g d' die door de familietraditie of door 't individu is uitgekozen & uitverkoren) zijn in ieder hindoe-ïstisch huis aanwezig: vóór díe àfbeeldingen speelt de POEDJA zich af, 'n heel eenvoudige huiselijke rite die door het gezinshoofd wordt geleid, bijgestaan door z'n echtgenote, 's morgensvroeg & 's avonds, niet ver v/h 'huiselijk haardvuur' dat bij de dood v/d meester uit-gedoofd wordt om het daarna te kunnen vervangen door het vuur van zijn opvolger,
meestal z'n 'oudste zoon'.