like a rolling stone: pebble in a river to the sea

~*~

Ik
ben altijd
al een pretentieloze
zwervende kluizenaar geweest:
een pelgrim op weg
naar nergens.

Maar de meesten van ons
hebben behoefte aan een weg met een bestemming,
misschien wel een heel andere weg dan die welke anderen namen,
maar desondanks toch een weg met
een vaste bestemming.

Zij zaten & zitten
ook wel op de weg naar nergens,
maar ze wisten [en weten] het meestal
nog niet.

En Yehosjoea
kon het hen niet meer uitleggen,
omdat ze zijn roep niet beantwoord zouden hebben
als hij hun gezegd had dat het doel op zich al een illusie was:
het rijk g ds der hemelen is van alle tijden en plaatsen
en voor alle mensen
...

Tegenwoordig
zullen ook maar zeer weinigen die roep beantwoorden,
hoewel er naarmate er overal veel meer mensen zijn er 'dus' ook veel meer zwervers,
beatniks, rolling stones en 'flierefluiters'
zullen zijn?

Er zijn maar weinig mensen
[maar ondanks alles toch wel steeds meer vergeleken bij vroeger?]
die willen weten dat ze al verlicht zijn: dat soort leer verkoopt gewoon niet zo best meer ~
het moet steeds mooier en in-gewikkelder, groter, duurder, meer gesubsidieerd, geprononceerd, geaccepteerd, geintegreerd?

Die lui van de software
en de hardware worden er gek van na eeuwen van carrosseriefabrieken,
benzinepompen en autokerkhoven, kerkdiensten en begraafplaatsen, officiele opleidingen en diploma-uitreikingen
...

Loslopend wild
is onder menselijke organisaties niet inplanbaar genoeg:
men wil het liefst af van
'wilden'?

Het is niet genoeg
consumentgericht en afgestemd op leveranciers en klanten,
establishment & "ORDE"!

Er valt niets
meer te kopen, want er ontbreekt niets:
alles is er al en wij zijn er ook met z'n allen
deel van.

En je weet
dat met een flitsje meer zonnevlammen, een atoomoorlogje
ofsowiets
er niets overblijft van al dit geklets op de computer over alles wat mensen aangaat,
wat ons warm doet lopen en
ons koud laat
...

De vorige keer
dat Yesjoea kwam, was hij een goede verkopen:
hij bracht zijn waren aan man, vrouw en kind waar hij maar kon in gehuchten, dorpjes en steden,
op het platte land, in de Tempel en
ook thuis?

DEZE keer
probeert hij niets meer te verkopen,
speciaal niet meer op z'n roomskatholieks of evangelisch,
orthodox of sektarisch! Hoe kan iemand vol streken nu een soort van Kiekeboe-G d a la Geheime Dienst
verkopen: wie wil zoiets nu nog kopen als het overal
open en blij voor iedereen gratis
vrij verkrijgbaar is?

Eindelijk
een leer die je niet meer
kunt kopen of verkopen, organiseren of beheersen,
vastpinnen en inzetten voor grote gebouwen compleet met kantoren en gieterijen, vurige ovens en airconditioned assholes
in de overgang met pensioenen, vakantiehuisjes, stropdassen,
gepoetste schoenen en
dameshoeden
...

Dat betekent echter niet
dat men het niet zal proberen?
Je hebt waarschijnlijk jouw computer gekocht of gekregen, je hebt kleren aan
[speciaal in dit noord~westerse klimaat], je woont in een huis met alles erop en eraan,
je gaat van jongsaf aan naar school, kantoor, kerk en club,
blijkt lid te zijn van verenigingen, productie~eenheden & verkoop~organisaties,
beleggingsfondsen & begrafenis/crematie~
cooperaties!

Misschien sta je ook nu wel
te popelen als het ware om aan workshops mee te doen
en nijver aan de slag te gaan met verdere kennis en kunde op te zuigen
en snelstens te verspreiden
...

Maar daarmee
zou jij je tijd verspillen als dat het enige zou zijn
dat er was!

Zoals je ook
misschien wel je tijd aan het 'verspillen' bent
door dit te lezen en erover
na te denken?

Er staat in myDi
uiteindelijk niet zo bar veel meer dan we eigenlijk al weten
en altijd al geweten
hebben
...

Deze woorden
en de daaraanvoorafgaande
[en -hieropvolgende?] mydi~entries
kunnen ons hoogstens helpen herinneren
aan wat we diep van binnen al weten wat waar is
en bestendig dwars door alle
welvaart heen,
en wat we 'even' vergeten waren
of 'genegeerd' hebben:
misschien wel omdat we de naakte waarheid
niet onder ogen wilden zien door
de veelheid van
invloeden?

Maar het is echt niet zo pijnlijk
om die waarheid onder ogen te zien!
En al die tijd die je tot nu toe op de weg naar ergens hebt doorgebracht
is geen verspilde moeite geweest.

Tenslotte bracht dat
ons samen hier op de weg naar nergens:
en hoewel we daar al die tijd al opzaten,
wisten we het [nog] niet?

Dus is er toch nog
om zo te zeggen sprake van enige 'vooruitgang'
& 'n warm gevoel van echt
welzijn?

In
ieder geval:
welkom thuis!
Welterusten,
en droom er nog maar
even van als je kunt en wilt ...
{je weet immers maar
nooit?}
...
Straks
[of later]
zien we wel weer verder
{misschien}
...
tot dan
dan

@