life goes on

Soms weet ik niet meer wat ik wil, vorig jaar besloten om weer terug na school te gaan. De reden: was mijn huidige baan meer dan beu, mede doordat het slecht verdiende en het vrij eentonig werk was. Keek er heel erg naar uit, maar ik kan er nu al geen motivatie meer voor opbrengen. Het is simpelweg te hoog gegrepen, van de ene kant wil ik opgeven maar van de andere kant voel ik me dan weer zo'n loser, het is namelijk niet de eerste opleiding die ik niet afrond. Ook wil ik niet opgeven, omdat ik dan nooit mijn droombaan ga vinden en altijd en eeuwig van die rot baantjes moet gaan uitvoeren, terwijl ik weet dat er meer in me zit. De voor- en nadelen spoken de gehele dag door mijn hoofd en ook aan de buitenkant, is te zien dat ik onder de stress zit, een en al bult. Doordat ik er heel de dag mee bezig ben, kan ik me ook totaal niet concentreren op de studie, waar ik dan ook weer gefrustreerd van raak. Nou de opleiding die ik nu volg is: VAVO (volwassen onderwijs) en dan havo. Maar als je al 6 jaar bepaalde talen niet heb gehad en ze gaan er vanuit dat je alles al kent, is het een groot probleem. En HULP, no way. Nu zit ik dus te denken om een opleiding te gaan doen op MBO niveau, maar punt 1 is dat ik totaal niet weet wat ik dan moet gaan doen en als ik iets ga doen, dan nog niet aan de baan kom, omdat er of geen werk in te vinden is of dat ik te oud ben. Ik ben namelijk nu 21 en als ik er dan volgend jaar aan begin 22. Wanneer ik klaar ben 26, terwijl de gemiddelde leerling die klaar is toch 20 is. En waarom zou een baas dan niet eerder voor iemand gaan van mijn leeftijd, die veel meer werkervaring heeft. Echt het hele school traject maakt me constant zo ongelukkig, al vanaf mijn 16e.

What to do?