lieve{r} samen {mydiconcurrentie}
14.40
.
Wanneer
ik met mijn Ware Zelf kijk.
zie ik alleen het Ware Zelf in jou.
Met mijn Ware Zelf kijken betekent
verder kijken dan jouw masker,
jouw uiterlijke verschijning,
naar je essentie.
Het betekent dat ik jou zie
via mijn liefde voor en acceptatie van mij{n} zelf.
Hoe ik jou zie is een afspiegeling van hoe ik mezelf zie.
Wanneer ik mezelf met mededogen bezie,
dan kan ik ook jou zo zien.
Ook al
scheld je me verschrikkelijk uit
[in jouw 'psychose' of 'wat dan ook'], ik reageer niet meer met angst en onbegrip, want ik weet uit eigen ervaring dat die benamingen omschrijven
wat jij van jezelf vindt.
Ik weet dat jij jouw zelfhaat op mij projecteert,
omdat het te eng is om ernaar te kijken.
En ik wil jouw zelfhaat niet versterken.
Dus ik reageer zodanig dat jouw aangeboren waardigheid
en je verlangen naar acceptatie
erkenning krijgen
...
Wanneer
ik aan jou
de liefde kan geven
die jij mij wilt onthouden,
dan geef ik ons beiden
die liefde.
Ik moedig jou aan om jezelf niet in de steek te laten.
Ik zeg:
"Ik heb genoeg liefde voor ons allebei.
En aangezien jij op dit moment geen liefde kunt zien misschien,
zal ik je die laten zien."
En daarmee sla ik een brug over de scheiding die jij voelt?
In elke interactie met jou heb ik de keuze of ik ga bevestigen wie ik werkelijke ben,
of het masker van de persoonlijkheid op ga zetten!
Wanneer ik mijn masker op ga zetten ["die bloemkool met 'n lampenkap op z'n kop"],
dan zie ik jou los van mezelf.
Ik zie jouw welzijn en het mijne als iets verschillends.
En ik verlies het contact met de hoogste waarheid over mezelf
en over
jou
...
De
meesten onder
ons [ook in myDi!]
zijn ervan overtuigd dat de wereld waarin wij leven
een wereld van concurrentie is, waarin jij tegenover mij staat, het jouwe tegenover het mijne,
een wereld waarin ik jou jouw succes benijd, omdat ik geloof dat iets wat goed voor jou is
de aandacht van mij afleidt.
Is het dan een wonder dat we niets dan geploeter,
schelden, onbegrip, haat en nijd, oppervlakkige stompzinnigheid, heel veel zinloos lawaai en geweld,
opoffering, zelfzuchtigheid
en hebzucht
ervaren?
~~~
Maar
deze wereld
van 'gangbare' concurrentie
is een illusie: een treurige droom [of uitzichtloze nachtmerrie]
waar we ooit kunnen en zullen ontwaken!
Door ons geloof
in deze [oude] wereld
blijven ons maskers op hun plek
houden we die malle lampenkappen op onze bloemkoolkoppen
en kunnen onze angsten zich
steeds weer opnieuw
herhalen
...
DEZE
wereld
van concurrentie
[van o.a. meestgelezen lijsten,
debiele kijkcijferdictatuur, zinloze strijd in oppervlakkige prut en eindeloos hetzelfde blijven herhalen]
biedt ons geen echt geluk of vrede!
WAAROM
blijven we er dan
ogenschijnlijk/blijkbaar
'allemaal in geloven'?
WANNEER
zijn we echt bereid om
een 'andere wereld te zien'?
WE
kunnen alleen
maar het ware geluk leren vinden & gaan beseffen
wanneer onze overbodige mucho macho bonobo maskers wegvallen:
wanneer we de waarheid over onszelf en elk ander aanvaarden,
en ophouden om alsmaarweer [alweer?!] met elkaar te concurreren
om liefde en goedkeuring.
DAN
behoort de liefde ons allen in gelijke mate toe.
En dan is het niet [zo] moeilijk meer [zoals voorheen]
om haar te geven en
te ontvangen
@
NU
nog even
een klein uurtje
fietsen voordat het gaat
regenen?
@
Het
lijkt wel
of ik toch
telkens weer op ongeveer
dezelfde uitgangspunten 'terugkom':
religie [onze onderlinge 'banden'] en
'wetenschap' ~ het analyseren
en proberen te omschrijven
van die tijd/ruimte~
reis
@
Wanneer
ik met mijn Ware Zelf kijk.
zie ik alleen het Ware Zelf in jou.
Met mijn Ware Zelf kijken betekent
verder kijken dan jouw masker,
jouw uiterlijke verschijning,
naar je essentie.
Het betekent dat ik jou zie
via mijn liefde voor en acceptatie van mij{n} zelf.
Hoe ik jou zie is een afspiegeling van hoe ik mezelf zie.
Wanneer ik mezelf met mededogen bezie,
dan kan ik ook jou zo zien.
Ook al
scheld je me verschrikkelijk uit
[in jouw 'psychose' of 'wat dan ook'], ik reageer niet meer met angst en onbegrip, want ik weet uit eigen ervaring dat die benamingen omschrijven
wat jij van jezelf vindt.
Ik weet dat jij jouw zelfhaat op mij projecteert,
omdat het te eng is om ernaar te kijken.
En ik wil jouw zelfhaat niet versterken.
Dus ik reageer zodanig dat jouw aangeboren waardigheid
en je verlangen naar acceptatie
erkenning krijgen
...
Wanneer
ik aan jou
de liefde kan geven
die jij mij wilt onthouden,
dan geef ik ons beiden
die liefde.
Ik moedig jou aan om jezelf niet in de steek te laten.
Ik zeg:
"Ik heb genoeg liefde voor ons allebei.
En aangezien jij op dit moment geen liefde kunt zien misschien,
zal ik je die laten zien."
En daarmee sla ik een brug over de scheiding die jij voelt?
In elke interactie met jou heb ik de keuze of ik ga bevestigen wie ik werkelijke ben,
of het masker van de persoonlijkheid op ga zetten!
Wanneer ik mijn masker op ga zetten ["die bloemkool met 'n lampenkap op z'n kop"],
dan zie ik jou los van mezelf.
Ik zie jouw welzijn en het mijne als iets verschillends.
En ik verlies het contact met de hoogste waarheid over mezelf
en over
jou
...
De
meesten onder
ons [ook in myDi!]
zijn ervan overtuigd dat de wereld waarin wij leven
een wereld van concurrentie is, waarin jij tegenover mij staat, het jouwe tegenover het mijne,
een wereld waarin ik jou jouw succes benijd, omdat ik geloof dat iets wat goed voor jou is
de aandacht van mij afleidt.
Is het dan een wonder dat we niets dan geploeter,
schelden, onbegrip, haat en nijd, oppervlakkige stompzinnigheid, heel veel zinloos lawaai en geweld,
opoffering, zelfzuchtigheid
en hebzucht
ervaren?
~~~
Maar
deze wereld
van 'gangbare' concurrentie
is een illusie: een treurige droom [of uitzichtloze nachtmerrie]
waar we ooit kunnen en zullen ontwaken!
Door ons geloof
in deze [oude] wereld
blijven ons maskers op hun plek
houden we die malle lampenkappen op onze bloemkoolkoppen
en kunnen onze angsten zich
steeds weer opnieuw
herhalen
...
DEZE
wereld
van concurrentie
[van o.a. meestgelezen lijsten,
debiele kijkcijferdictatuur, zinloze strijd in oppervlakkige prut en eindeloos hetzelfde blijven herhalen]
biedt ons geen echt geluk of vrede!
WAAROM
blijven we er dan
ogenschijnlijk/blijkbaar
'allemaal in geloven'?
WANNEER
zijn we echt bereid om
een 'andere wereld te zien'?
WE
kunnen alleen
maar het ware geluk leren vinden & gaan beseffen
wanneer onze overbodige mucho macho bonobo maskers wegvallen:
wanneer we de waarheid over onszelf en elk ander aanvaarden,
en ophouden om alsmaarweer [alweer?!] met elkaar te concurreren
om liefde en goedkeuring.
DAN
behoort de liefde ons allen in gelijke mate toe.
En dan is het niet [zo] moeilijk meer [zoals voorheen]
om haar te geven en
te ontvangen
@
NU
nog even
een klein uurtje
fietsen voordat het gaat
regenen?
@
Het
lijkt wel
of ik toch
telkens weer op ongeveer
dezelfde uitgangspunten 'terugkom':
religie [onze onderlinge 'banden'] en
'wetenschap' ~ het analyseren
en proberen te omschrijven
van die tijd/ruimte~
reis
@
20 mei 2007 - bewerkt op 26 jul 2008
- meld ongepast verhaal
-
*Samen*
maandag 21 mei 2007 16:04
Het dringt niet helemaal door met wat je zei, maar in je vorige verhaaltje stond de vorige zin: De 'waarheid' is het absolute Idee van Al wat "IS". Maar de waarheid is dan toch voor iedereen anders? Verder schreef je: ''want ik weet uit eigen ervaring dat die benamingen omschrijven
wat jij van jezelf vindt. '' Ja daar ben i khet me eens. Als je een benaming -of diagnose, tis hoe je het wilt zien- accepteerd, gaat het ook om wat je van jezelf vind. Het klinkt heel logisch, maar is lastig uit te leggen. En ik geloof dat je, als ik eerlijk ben, behoorlijk dichtbij komt bij wat ik voel. Bijna eng!
, maar daarom niet vervelend. Tenslotte is dat toch wat iedereen wil, liefde&acceptatie? Hoop dat het fietsen leuk was en dat het niet heeft geregend. -Bedankt voor je reacties- -
Asih
maandag 21 mei 2007 18:39
@
*Samen*
Totdat
het doordringt
duurt het een tijdje
[of een heel leven,
of helemaal nooit?],
maar dat wat werkelijk "IS"
[de waarheid, werkelijkheid,
totaliteit]
is wat het is
en valt geheel buiten ons begrip,
verstand, bevattingsvermogen?!
Wat er[van] tot ons doordringt
is maar een heel klein gedeelte van wat 'is':
andere levende wezens beseffen
HUN
'deel' van 'het geheel' ~
plant-
aardig,
dierlijk, menselijk ~
en wat wij [exmuchomachobonobo's] oftewel
'homosapjensgrapjens'
ervan 'snappen'
is dan misschien wel wat meer dan onze plantaardige/dierlijke mensaapachtige & aapmensachtige 'voorgangers',
maar verschilt per individu ook weer
'kilometers'!
Kortom:
ons 'begrip'
is een [andere] illusie/beeldvorming/verwoording ~
per groep [whatever 'etiket'] verschilt dat,
en ook per individu,
depending on [usually] what group
we belong to?
"HET"
verschilt voor ons zelfs per moment,
geestesgesteldheid, begoocheling of 'verbeelding' [min of meer 'realistisch']!
"HET"
wat 'is'
gaat dan wel 'boven m'n petje',
maar we kunnen niet nalaten om ons er 'beelden'
van te maken?
DE
kwaliteit van
die 'beelden' is
'doodgewoon',
kunstzinnig', wetenschappelijk
[of wat dan ook], maar
de 'houdbaarheidsdata' zijn meestal
nogal beperkt?
In religie & wetenschap
betrachten we een langere houdbaarheidsdatum:
'g d', geest, 't eeuwige, absolute,
de schoonheid, de essentie ~
maar dat blijven allemaal verschillende benaderingen
van 'hetzelfde' maar dan [hopelijk] op
'eigen' wijze
...
Allemaal
evenzoveel pogingen
tot 'zelfrealisatie'
binnenin en rondom
ons
...
En 'al' mijn mydiverhaaltjes
zijn dus eigenlijk allemaal pogingen tot benadering
van wat we kunnen tegenkomen
op onze tijd- en ruimte~
reizen?
Ik probeer in woorden te vatten
wat mensen dachten, voelden, ervoeren en trachtten onder woorden te brengen, te omschrijven en te 'doen' of wat zij dachten te zien,
te ervaren en te
doen
...
Zeer beperkt,
minimaal
door 'grote woorden' en 'opgeblazen daden',
maar altijd weer heel klein,
eenvoudig, simpel, 'betrachtend', gebrekkig en
zeer kinderlijk,
speels,
naief & soms bewonderenswaardig
waardevol!
Maar het blijft kinderspel,
onschuldig of soms levens~
gevaarlijk
...
Beperkt,
maar overweldigend,
allesbetreffend uitproberen, schilderachtig &
altijd weer tijdelijk, lokaal en vol van vallen
en opstaan
...
DAT
eenvoudige 'besef'
is het begin van alle 'wijsheid':
een spel met verschillende werkelijkheden,
mogelijkheden, verschijnselen
en 'uitprobeersels',
de moeite waard
afhankelijk van
'de kwaliteit', intensiteit,
'helderziendheid'
...
@
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 06 jan 2024 4599699 Zo waren er ook vieringen die maar éénmaal
- O 06 jan 2024 4599598 Shabbat- & Feestdagen: waarom we leven....
- O 03 jan 2024 45983 Spèl en Vermaak: behalve de vrije avonden
- O 03 jan 2024 4598297 Wie hem nu wel of niet verwekte ook Yèsjoe
- O 03 jan 2024 45981 Kortom: vòl, drùk, keihard gelukkig Léven...
- O 03 jan 2024 4598094 Als de mannen of oudere jongens op ‘t Veld
- O 02 jan 2024 45979Als ‘n deur al gesloten werd dan deed men dat
- O 02 jan 2024 45978 Húis, Tuin, Keuken, Kleren, Sport, Spelgenot
- O 02 jan 2024 4597793 Waarschijnlijk noemde de vrouw haar man
- O 02 jan 2024 45976 De Galileaërs Spraken een Aramees dialect
- O 02 jan 2024 45975 Hoogst Merkwaardige Migranten Van Her & Der?
- O 01 jan 2024 45974/75/91/92 Gewoon een kwestie van dorpsleven
- O 01 jan 2024 45973 Toen Herodes in Jericho stierf, vlg. Josefus
- O 01 jan 2024 45972/89 Herodes, bang dat zijn einde dat naderde
- O 01 jan 2024 45971 Slimme Vos Herodes, Inmiddels Midden Zestig