lieve hadas, achasjverosj & vasthi


We
zijn dus
nog steeds op
zoek naar het 'grondplan'
of de 'plattegrond' van de 'schepping',
ook al hebben we eigenlijk geen flauw benul
van de architect/'schepper'/creator [indien aanwezig/kenbaar
& in woorden 'te vatten']?

We kunnen wel wat spelen en frutselen
met termen als 'genen',
atomen & moluculen,
alles proberen te manipuleren
wat we tegenkomen en daar
allerlei namen aan geven
die we dan proberen samen te passen
tot een 'begrijpelijk' geheel,
maar al hebben we dan 'heel veel bereikt'
met geneeskunde, landbouw, industrie, wetenschap en ruimtevaart e.d.,
we staan emotioneel en verstandelijk nog steeds maar al te vaak in onze geestelijke kinderschoenen, terwijl we lichamelijk ook niet bepaald 'perfect' zijn!

Het is, in die 'blauwdruk' van 'de schepping',
heel waarschijnlijk dat we van onze fouten leren,
met schade en schande ietsje wijzer worden
door vallen en weer opstaan in horten en stoten,
maar er bestaat geen enkele garantie,
niet voor wat voor 'gelovigen in wat dan ook'
en ook niet voor wat voor soort van 'ongelovigen' in wat dan ook!

"ZE" [die on- & gelovigen] pretenderen dan wel van alles en nog wat 'zeker' te weten,
maar meestal blijft het toch 'gewoon' bij een handjevol armzalige kale veronderstellingen,
hypothesen en wat [hopelijk zinvolle] aannames, mogelijkheden en wat science fiction-achtige thrillers
of voorlopige formules en wat [hopelijk] 'werkzame'
handelingen
...

Hoe
dan ook,
aan welke 'kant'
je ook staat, je
moet het wel echt willen?

Wanneer je wilt leren,
dan begrijp je na verloop van tijd
wat je ongeveer/'precies' fout doet
en kun je jezelf weer 'op het rechte spoor' brengen
[with a little help from our friends]?!

Vergeet alsjeblieft niet
dat fouten nu nog meestal geen veroordeling inhouden ...
Je wordt, om het zo maar te noemen, alleen nu nog maar veroordeeld door jouw gebrek aan bereidheid om iets van jouw fouten te willen leren?

Maar
als je nooit toe wilt geven
dat je fouten kunt maken
[en heus, dat soort 'mensen' bestaat!],
of als jij jouw fouten wel ziet
maar weigert om die te erkennen,
dan kunnen ze NIET worden
rechtgezet?

In die zin
hebben 'gelovigen' gelijk als ze zeggen
dat we ons 'moeten bekeren',
en ongelovigen als ze zeggen dat 'gelovigen' niet zo trots en
pretentieus moeten zijn 'alsof ze alles beter weten'!

Want zonder correctie
blijf je steeds opnieuw dezelfde
fouten maken, of je nu daarbij het woordje 'g d' gebruikt of niet?
Sommigen noemen dat ook wel de wet van 'karma',
nog zo'n woord dat we verschillende manieren interpreteren en gebruiken of 'ontkennen' ...
Elke fout die je maakt heeft bepaalde gevolgen,
niet alleen voor anderen, maar ook
voor onszelf!

Als die fout onmiddellijk wordt gecorrigeerd,
zijn de gevolgen miniem of ze worden zelfs ongedaan gemaakt ...
En gelovigen die termen als vergeving,
genade, g d & gebod hanteren, met of zonder
'het bloed van christus'
aan 'het kruis vergoten'
voor 'onze zonden',
of 'n iets andere terminologie en praktijk,
zoals bijvoorbeeld yom kippoer, grote verzoendag,
allah & ramadan, bidden en pelgrimage, aalmoezen en
'jihad' naar ons binnenste of 'naar buiten',
rama, krishna, brahman, atman, satori,
moksja, samadhi en noem maar op:
allemaal heel leuk en interessant voor 'gebruikers',
goedgelovigen, simpele zielen en geniale 'wijzen',
maar 'n niet religieus persoon
zal weer andere termen en praktijken hanteren,
die wel of niet [voor hem/haar/het]
zullen/kunnen 'werken'?

In het 'andere geval',
als we blind willen blijven voor onze gebreken en fouten.
blijven we dezelfde fouten telkens weer maken en zullen de gevolgen
waarschijnlijk alleen nog maar verergeren in plaats van verminderen
tot de dood erop volgt!

Genoeg voor nu:
ik hoop dat je een beetje snapt
wat ik eigenlijk wil zeggen?

Ik kan
nog wel uren zo doorgaan,
maar dat heeft geen zin!
Ik heb het toch altijd weer over dezelfde 'zaken',
dus is het ook niet zo heel erg verschillend of je nu iets leest van jaren
[of zelfs eeuwen] geleden,
of dat je dat morgen of overmorgen
doet
...

Waar leven is
daar is hoop en hoop doet leven
ook al duurt het meestal maar even.
Voordat je het weet ben je in een hiernamaals,
vanuit het hierhiermaals uit het
hiervoormaals.

Zie maar,
doe maar, toe maar:
heb nog een beetje meer geduld,
maar geef vooral niet op!

Waar een wil is
daar is ook een weg te vinden.
En als je eenmaal 'op weg bent'
dan zie je vanzelf wel waar we
terechtkomen?

Al met al
dus maar liever met open ogen en oren,
op tijd naar bed en morgen gezond weer op!
We zullen het wel zien?
Of niet
...

Sleep well,
dream sweet & tell us all about 'it'
[whatever 'it'
may be]
...
blozencool!knipoogengel
verliefd
21 apr 2007 - bewerkt op 17 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende