lieve ester

Dear Esther,
WAT
voorwaardelijke liefde is
heb je nu meestal geleerd van mensen
wier liefde ook voor jou aangetast was
door hun eigen angsten en schuldgevoelens:
zij zijn jouw rolmodellen geweest en daar hoef jij
je nu niet meer voor te schamen ~
je moet alleen maar je van dit feit bewust zijn.
Vanaf dat je nog een kind was,
werd je erop geconditioneerd om jezelf alleen nog maar
waarde toe te kennen als mensen positief op jou reageerden?
Je leerde dat jouw gevoel van eigenwaarde
nog slechts van buitenaf werd vastgesteld
en
DAT
was de fundamentele vergissing
die zich verder jouw hele leven door
alsmaar opnieuw herhaalde en bestendigde.
En de ervaringen van jouw ouders verschilden over het algemeen
niet veel van de jouwe, en die van jouw vast wel komende
eventuele kinderen evenmin.
Moeten we niet allen genezen van zo'n beetje dezelfde wonden en pijnen?
We moeten ons allemaal als onze overtredingen en schendingen gaan
bewust maken om ze achter ons te kunnen laten door de eraan klevende emoties
eindelijk los te laten!
Op die manier komt eenieder die gewond is
van het ondervinden van voorwaardelijke liefde tot het in ons heden ondervinden van liefde
ZONDER
voorwaarden vooraf.
Tijdens dit genezingsproces leren we om ook onszelf die onvoorwaardelijke liefde te geven
die we misschien van onze biologische ouders dus voorheen nog nooit gekregen hadden.
En bij
DAT
proces worden we als het ware dan ook
'herboren'
en opnieuw
'opgevoed',
NIET
door Andere Autoriteiten, maar door de Bron van de Liefde in onszelf?
Liefde leren geven aan de gewonde mens in ons binnenste is al die eerste stap bij de omkering [bekering] van jouw overtuiging dat onze eigenwaarde gebaseerd zou moeten zijn
op hoe nu al die anderen op ons 'reageren'!
En alleen
ZO
[rak kach: tat tvam asi!]
scholen
OOK WIJ
onszelf om naar de zelfwaardering
om wie we werkelijk zijn, hier en nu, zonder voorwaarden vooraf met condities
en regels die niemand anders voor ons kan vaststellen en bewerkstelligen:
we kunnen elkaar alleen maar zo nu en dan wat aanmoedigen en bijstaan
maar niemand kan ons leren hoe we van onszelf moeten gaan houden
want
DAT
werk moet een ieder van ons voor zichzelf doen
voorzover ik dat snap en ervaar elke dag
weer opnieuw
...

@
25 feb 2007 - bewerkt op 05 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende