Liefdesverdriet van toen en nu


Tweeduizend
en vijfhonderd jaar,
wat is dat nou
helemaal?
Er zijn in die tijd wel
heel wat mensen bijgekomen,
maar of die er NU ECHT beter aan toe zijn
dan die mensen
van toen?

Je moet allemaal
eten en drinken, slapen en werken,
leren en afleren ...

Ik ben best blij
dat ik NU & HIER leef,
maar kan niet nalaten om in het verleden en in
de toekomst te duiken,
elke dag weer opnieuw om een beeld te krijgen
van hoe het was, is en
misschien zal
worden!?

Lichamelijk,
geestelijk en sociaal mogen er dan nog zoveel
verschillen en/of overeenkomsten zijn,
het blijft mij intrigeren waar onze wortels liggen en
waar we met z'n allen
{of alleen!}
heen groeien!

Als je eenmaal gewend bent om te zwerven
door allerlei verschillende fysieke, mentale en 'concrete' landschappen,
dan is het denk ik {voor mij in ieder geval!}
niet meer af te leren om dat
te blijven doen?!

Ik heb niets meer te melden
over verliefdheden, ouders, scholen, banen en
het uitgaansleven en dergelijke, dus ...
ga ik gewoon mijn eigen 'malle/maffe'
myDiweggetje ...

In de door het Perzische rijk opgelegde vrede
van zo ongeveer 500 jaar voor Christus,
speelt Israel niet eens meer een klein rolletje op het
internationale toneel ........

Er zijn ondertussen
al weer eeuwen voorbijgegaan
sinds Israels G*D voor het laatst ten strijde trok!!!
Zijn overwinningen op Farao,
op eenendertig Kana'anitische koningen die onder Jozua's hand vielen,
op de Filistijnen die David, beginnend bij Goliath, verpletterde,
zijn nog maar vage
herinneringen .............

Voor een volk dat zo opgesloten zit {verliefdverliefd}
tussen zijn eigen grenzen
komen zijn persoonlijke overwinningen en nederlagen,
vreugde en verdriet en - vermoedelijk het belangrijkste -
persoonlijke onschuld en schuld
meer op de voorgrond
te staan?

In ongeveer een derde van alle Psalmen
wordt gerefereerd aan vijanden!
En de aanval die zij hebben gepleegd tegen de Psalmist,
de aanval die zijn 'gebed' opwekt,
is bijna altijd een beschuldiging van
verkeerd handelen ........

Het is mogelijk, zo niet bijna zeker,
dat veel van deze Psalmen van individuele smeekbedes aan G*D
verwijzen naar de rechtszaal
en dat de rechtvaardiging waar om gebeden en gesmeekt wordt
een wettelijke genoegdoening is.

Zelfs als dit niet klopt
of alleen maar in sommige gevallen
metaforisch juist is,
is het resultaat van de inspanningen
dat G*D minder een onoverwinnelijke strijder lijkt
en meer een machtige rechter wiens 'onwrikbare liefde'
voor de beklaagde
hem zal beschermen tegen de aanklager
en diens machtige {GEWETENLOZE}
bondgenoten ........

Het is opmerkelijk dat de Psalmisten,
al kunnen ze net zo nederig zijn als de auteur van de net hiervoor
geciteerde psalm {131},
zich bijna nooit verontschuldigen voor het feit
dat ze G*D direct aanspreken en
nooit bang zijn om dat
te doen?!

Ze kunnen twijfelen
aan hun eigen onschuld.
Ze kunnen zich zorgen maken
over zijn gebrek aan aandacht of strengheid, maar ze zijn allerminst bang om hem te benaderen
zoals de Israelieten terecht bang waren om de
vrijwel onbeheerste, vulkanische godheid
die de wet gaf op de berg Sinai
te benaderen?!

Zelfs de schuldigen kunnen naar hem toe komen!

Maar eerst de AH-pil, eten en drinken, rusten en het wereldnieuws
{voor de broodnodige
verandering?}
.............
liefdesverdriet
gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijkvrolijk
verliefd
vrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeen
liefdesverdriet
engel
06 mei 2004 - bewerkt op 13 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende