liefde is: leren kiezen & delen

Blijkbaar
kunnen mensen
niet zonder sprookjes,
mythen, legenden, verhaaltjes & aanverwante hersenspinsels:
heel ons bestaan draait om opgeklopte en/of
terneergeslagen emoties,
gedachten &
wensen.

Alles wat we doen & laten is 'n kwestie van ruilhandel, waardevolle middelen & afgodische doelstellingen.

Symbolen als geld, seks, alcohol & drugs, macht & geweld zijn schering & inslag van 't menselijk bestaan.

De
kunst is
& blijft 't dan
ermee om te leren gaan:
ontwikkelen we voldoende zelfkennis & -beheersing
om er niet onderdoor te gaan & ons te laten domineren door zaken binnen & buiten onszelf,
door meer in balans te gaan leven tussen veranderende omstandigheden
& verschuivende
grenzen.

Evenwicht
is de kern van ons verhaal:
heel ons instrumentarium [& 'euangelium'] is ontstaan uit die keus voor zelfkennis
& zelfbeheersing. Gebaren, talen, symbolen, regels, wetten,
veronderstellingen, experimenten
& 'falen'
...

De vraag is dan ook wat we doen met al ons legaliseren & gedogen: wat zijn onze gevaren & voordelen?

En
dat alles
komt voort uit
onze natuur waaruit we zijn ontstaan: de omstandigheden van ons opgroeien!
't Is net als met voedingsmiddelen, medicijnen & de voorwaarden voor ons bestaan: alles heeft z'n voor- & nadelen, we moeten ermee om leren gaan of roemloos
ten onder gaan aan eigen wanbesef
& illusies.

Heel onze cultuur gaat over 't ontdekken, vaststellen, beschrijven & leren hanteren van al die verschillen.

Mat Gargon
deed dat op zijn manier van 300 jaar geleden via de wijze profeten, psalmen & apostelen die
't hadden over de visie van de verlosser, bevrijder & de 'kinderen van g d':
Yehosjoea als ons
'voorbeeld'!

Op
het spoor
van Kefas volgt
dan Yochanan, die hem voorby gestreeft,
maar niet in den grafkelder inge-gaan was: en ziet nu het geen Petros zag,
en hy buiten de grafplaats niet had gezien, hoe nauwkeurig hy toe zag, hoe volijverig hy nederbukte. Ook in deezen zin en gevalle is 't waar, dat JC zegt omtrent
de hemelsche roepinge van Jooden en Heidenen:
DE EERSTEN ZIJN DE LAATSTEN,
EN DE LAATSTEN
DE EERSTEN!

Met
gelijke schreden
te wandelen, word
zelden of noit gezien
[behalve in ganzenpas onder heilgeroep?!],
want de genade-gaven zijn verscheiden. Maar 't is niet van DIE WIL, of LOOPT, gelijk ESAV,
die vloog, en jaagde, en liep om wildbraad, en YITSCHAKS zegen:
maar van den barmhertigen "G d", die in & door dat
onderscheid der gaaven, zijn 'alvermogen',
& 'vrijmagtige genade'
nu dan ook weer
heerlijker doet
zien
...

Alles doorstralend!

Maar
die zich
in [al deze]
zinspelingen verlustigen,
vinden hier een groot veld,
en de wijdlustige verborgendheden:
Yochanan, zeggen zy, verbeeld het "OT"
en de Joodsche Synagoog, die wel eerst tot het graf kwam,
door de Profeeten en schriften van Mosjeh, doch in 't graf niet inging,
om datze Mosjeh & de Profeeten niet 'geloofde'. PETRUS, zeggenze, vertoont het "N{O}T"
& inzonderheid de Kerk uit de Heidenen, die laatst, en na de Joodsche Synagoog,
is GEROEPEN, en van 's Heilands kruisdood, en opstanding onderwezen,
maar ook is ingegaan, en gelooft, dat JC zy de Zoone des levenden
"G ds" en de "Zonne der gerechtigheid"; en gelijk Yochanan,
schoon eerst aan 't graf, laatst, & na Petros ook ingaat, zo
als ook in de LAATSTE dagen de JOODEN eens INGAAN
zullen, en dan geheel Israel
'zalig worden'.

Diverse
bespiegelingen dus:
de ene ziet 't "zus" & de ander "zo"?
Aldus vinden anderen in Petrus het GELOOF, en
in Yochanan
de LIEFDE!

Het
geloof gaat
niet traage, maar
volzekere schreden,
en regt toe
tot het
graf
...

De
LIEFDE,
zeggenze, gaat
volijver, en loopt, en
vliegt, maar verflauwt,
en word dikwijls
nagelaten
...

Kortom,
je kunt
hier alle kanten
mee uit om zelf
te leren
kiezen
...