Toch
nog maar even
een vrolijker liedje voor
't slapen gaan?
Hooglied:
een gedichtencyclus over jonge geliefden,
kan na Jobs tragedie bijna vergeleken worden met een Grieks
satyrspel!
Het boek Job,
met z'n happy end, is uiterlijk meer een komedie dan
een tragedie ...
Maar
de stemming die erna blijft hangen is duister
en zwanger met
vragen?
Het is daarom een verrassing
en een opluchting als vervolgens iets zo
sensueels en speels,
iets zo pijnloos en zelfs moeiteloos als het Hooglied
weerklinkt?!
De jonge geliefden
verschijnen bijna als kinderen op het toneel
en net als kinderen dwingen zij de volwassenen om
over iets anders
te praten!
Het zal hun
een zorg zijn waar Job en de Heer het
over hadden .............
- "O geef mij van de kussen van uw mond!
Want uw liefde is verrukkelijker dan wijn,
uw olien verspreiden een heerlijke geur,
uw naam is als voortreffelijke olie -
daarom hebben de jonge meisjes u lief!" -
{*}
WIE zijn
de myDijongen en het myDimeisje
en de groep myDimeisjes
die ook zo vaak wordt
genoemd?
De cyclus
bevat een gedicht
voor koning Salomo's huwelijk, dat naar Salomo verwijst en
begint met de woorden:
"Hooglied, van Salomo."
En toch lijkt de jongen meestal geen prins,
en het meisje geen prinses?!
Hooglied 2:1-3 gaat
ZO:
- "IK ben
een roos van Sjaron,
een lelie der
dalen!
ALS
een lelie tussen de doornstruiken,
zo is mijn geliefde onder
de jonge meisjes ...
ALS
een appelboom onder de bomen van het woud,
zo is mijn beminde onder
de jonge mannen!
Ik begeer in zijn schaduw te zitten,
en zijn vrucht is
zoet voor mijn mond!" -
Deze gedichten ontzenuwen
de stemming van het boek JOB en
aangezien ze over iedere verliefde man en vrouw gaan
en niet over een koning en een koningin,
brengen ze hun eigen sfeer
beter over ...
EN ook
heeft het Hooglied het nooit over G*D en
schijnt op geen enkele manier te verwijzen naar de religieuze tradities
van Israel of naar enige andere religieuze
tradities
.............
{EVEN
pauzeren om
te kijken naar
tv-programma over rassen enzo!}
Even is nu alweer bijna
EEN
uur 's nachts en ik kan m'n ogen al niet meer open houden
dus ga ik naar bed
en morgen bij leven en welzijn verder met de liefde
van voor meer dan tweeduizend jaar
in het Hooglied: in mijn tiener-
jaren zong ene Eddy Christiani:
'ik zie de zon al schijnt ze niet,
jubel het uit
in 't hoogste
lied!'
Toen
was 'iedereen' nog arm:
veel meer fietsen dan auto's,
'gehoorzame' kinderen, deftige dames en heren,
oud amsterdam &
echt platteland, IJsselmeer,
opstanden in Indonesia, Hongarije, Korea
en meer van dat soort oud nieuws:
wat een vreselijke ouwe kletskous ben ik toch,
ik l*l maar door met k*tverhalen
over vroeger en later, voorheen
en nadien
...
Voor
wie nog
op is: welterusten,
sweet dreams & gezondweerop?!


