liefde als kunst & leegte: de mens als plaats voor

~*~

'ons
myDiLeven
is bedoeld
als kunstwerk'

~!@!~

leven
is kunst
en je bent er
net zo druk mee bezig
als een bij
[of wat voor 'mydiplant'
of 'mydidier' dan
ook]
die druk
in de weer is
[o.i.d.]
met bloemen
bestuiven
en
je
weet:
werk waar je geen vreugde
aan beleeft
geeft je geen honing en
brengt in de wereld niets waardevols
tot stand

-

mis~
lukkelingen
bestaan niet
op aarde:
zelfs
bedelaars,
daklozen, hoeren &
drugdealers
kneden
de klei die zij
toebedeeld hebben gekregen
en kunnen veranderen
voordat ze
definitief
de pijp uit
gaan

-

het
feit
dat jij een bepaald kunstwerk
niet mooi vindt
wil nog niet zeggen
dat het ophoudt om
een kunstwerk
te zijn

-

saaie
mydiverhalen bestaan niet
elk mydiverhaal is in principe
een juweel
misschien ruw & ongeslepen
of met weinig facetten
en schittering
maar
elk beeldhouwwerk is
in de kern
geinspireerd
en neigt
tot ontdekking
schoonmaken en oppoetsen
kloven &
slijpen

-

je
kunt
niet zeggen
dat wat de EEN van het leven maakt
minder waardevol is dan wat
een Ander ervan
maakt

-

het
Enige
wat jij naar waarheid kunt zeggen
is dat je aan wat de EEN gemaakt heeft
de voorkeur geeft boven wat
de Ander ervan
maakte:
ook jij hebt zo jouw
voorkeur?

-

gelukkig
deelt
g d
die voorkeuren niet:
de jouwe noch die
van een Ander

-

licht
schijnt
voor ons allen
en regen is voor
iedereen

-

en
g d {?}
hoort & ziet
ieders mydiverhaal aan:
zij leent Haar oor
aan Ieders
hart

~!@!~

waarom
dan
toch telkens weer
dat
drieletterwoordje
blijven
gebruiken
als titel of vloek
oorsprong of doel
middel &
beschrijving van dat
wat we [nog niet]
kennen?

-

om
te beginnen
natuurlijk
omdat 'het' overal altijd
in de EEN of Andere 'vorm'
voorkwam,
voorkomt & zal blijven
'bestaan':
ook de bijbelboeken &
de dichters van alle tijden en plaatsen
kunnen niet om 'g d' heen in de
EEN of Andere
'vorm' ...

-

en
hoe kunnen we
ooit duidelijker maken
of 'verbeelden' wie of wat voor ONS
'een mens'
is?

-

WIJ
als vertellers,
sprekers, lezers
& schrijvers
van onszelf &
elk ander
kunnen daar
best wel
vrede mee
hebben:
we hoeven het
godsdienstige wiel
niet telkens weer
opnieuw uit te vinden,
het woordje g d
niet radicaal
uit te bannen en
de taal
van dichters niet
te corrigeren

-

als we
zelf maar uit de buurt blijven
van een merkwaardig Wezen dat
in de Hemel zou
tronen

-

de
joodse,
christelijke &
moslimtradities
bedoelden met 'g d' bovendien
nog wel wat anders en wat meer dan
wat 'ze' ["WE"] er langzamerhand
OOK van hebben
'gemaakt'?

-

meer ook
dan wat K.H. Miskotte eens
fraai heeft omschreven
als 'van der Hummes daarboven':
hele rijen gelovigen
hebben door de eeuwen heen
de taal der gemeenzaamheid bestreden,
en eraan vastgehouden dat
het woordje
g d
staat
voor 'onkenbaar',
'onbegrijpelijk',
'onnoembaar' en nog
een hele zeelt van zulke 'on-woorden'
meer!

-

negatieve
theologie heette dat,
en men bedoelde daarmee te zeggen
dat je het woordje
g d
leeg moet laten
omdat
elke vulling alweer een teveel aan inbreng
vanuit ONZE [veelal partijdige]
fantasie is:

'god with US',
gott mit UNS & G D zij met ONS: g d voor het Volk,
g d voor de armen, g d voor de rijken, god voor mannen en god
voor vrouwen & kinderen
enzovoorts

-

LEEG
gehouden
heeft het woordje wonderen verricht
in het verleden:
het bewaarde mensen ervoor
zich te verslingeren aan particuliere belangen die met 'god' versierd
waren [wie zijn die versierders telkens?],
bewaarde hen ervoor
om zich onvoorwaardelijk toe te wijden
aan wat hun ziel en zaligheid
niet waard
was &
is

-

G D
stond
voor transcendentie:
oningevulde transcendentie omdat
elke invulling misbruik
insloot