'anarchismes' ...
Bij
een jawoord
had Yesjoe zich
bij de vaderlandslievende landgenoten onmogelijk gemaakt,
met een 'nee' zullen de Romeinen aanleiding zien
om hem op te pakken &
'iets aan te
doen'!
Net
als vandaag
de mydag nog steeds in de meeste landen,
is het helemaal niet zo makkelijk om open & eerlijk ergens VOOR
of TEGEN te zijn, zonder met je leven te spelen,
of gevangenisstraf,
executies
e.d.?
Dat
belasting betalen
was dus in dit 'geval'
ook al sinds de tijd van Yehoedah de Galileeer
in de jaren rond Yehosjoea's geboorte een tamelijk
hot item.
En het antwoord van Yesjoea zo'n dertig jaar na die spannende gebeurtenissen
aan het begin van onze jaartelling houdt ons blijkbaar vandaag de mydidag
nog steeds
bezig:
"Geef
a/d keizer
wat des keizers is
& aan g d wat
'g ds is'!"We
kunnen ons
nog steeds met
die omstanders van toen
verwonderen over de manier waarop
Yesjoe zich niet zomaar in die val laat lokken,
maar wat zegt hij er nu eigenlijk mee?
Wat is zijn bedoeling?
Het
is duidelijk
dat hij het leven
niet simpelsweg zomaar
in twee terreinen verdeelt
en de ene helft a/d keizer en de andere helft aan G d toekent:
naar goed Joods besef weet Yesjoe dat G d de eigenlijke,
enige echte 'koning' is van alle andere
levende wezens, woekerplanten,
dieren, mensen & bezige
bazinnetjes en/of
baasjes!
Voor
sommige nieuwtestamentici
is deze macht van G d [in hun ogen] exclusief:
als G d alle macht ontvangt, dan blijft er voor de keizer [e.d.] niets meer over?
Daarmee maakt hij van Yesjoe
een soort van religieuze
anarchist en duidt hij
theocratie als
anarchie!
Er
zijn in
Israels geschiedenis
wel meer sporen van deze visie aan te wijzen
[denk maar aan de periode van de richteren/rechters/'sjoftiem': in Sjoftiem/Rechters 8:22
wordt aan Gideon gevraagd om koning te worden, maar deze weigert;
"Ik zal over jullie niet heersen en ook mijn zoon zal over jullie niet heersen,
[alleen] de Here {YaHWeH: 'die was & wordende is'}
zal over ons heersen!" {8:23}
...
Maar
na David
& zoon Sjlomoh
was er in Israel toch wel
een dieper besef gegroeid
dat G ds macht 'bemiddeld' werd,
met name door de koning [& hogepriesters]!
Zelfs bij die rebellenleider Yehoedah de Galileeer,
die volgens Flavius Josefus alleen nog maar
G d als Heer & Meester wilde erkennen,
is het onwaarschijnlijk dat hij
daarmee voor een
'pure anarchie'
streed?
Ongetwijfeld
heeft hij de theocratie
van David & Salomo als legitiem
en ideaal
gezien:
NU
was de
Romeinse staat
wel geen theocratie
naar bijbels besef, maar
de vraag blijft of Yehosjoea,
net zoals SjaulPaul 20 jaar later,
de Romeinse macht niet een zeker
onmisbaar en noodzakelijk [kwaad]
als 'afgeleid gezag'
o.i.d. toekende?
Wat
er ook
onrechtvaardig is aan
't Romeinse gezag [of wat voor orde dan ook],
niet te ontkennen is dat er nu eenmaal enige vorm
van gezag & ordening van 't [L]even nodig zijn omdat
je anders helemaal vervalt aan struikrovers, tas-
jesdieven, onderwereldfiguren & totaal maffe
maffiosi, bendeleiders &
dergelijke 'gekken'
...
