Ik
kan me
geen mooier bezigheid
voorstellen dan 't heen & weer zwerven
door tijd & ruimte. Tientallen, honderden of duizenden jaren & locaties,
't maakt me niet uit: wat mij betreft is 't meest menselijke aan de mens 't vergelijken van verschillen & overeenkomsten. Daarna volgt dan 'vanzelf' wel als 't goed is 'de rest'. In zoverre we gevangen zitten in op EEN plaats met EEN bepaalde geestesgesteldheid, zijn we ongeveer in dezelfde positie als de meeste andere planten & dieren, mensapen & aapmensen: met rotsvaste wortels & daaraan vast-zittende tentakels als takken, vinnen, vleugels, armen & benen die, geholpen door ogen & oren hun omgeving verkennen op zoek naar 't onmisbare water & voldoende voedsel om ietwat langer te kunnen overleven onder bepaalde omstandigheden
& zich voort te planten
...
Waarschijnlijk
is 't juist ons vermogen om te migreren dat ons onze 'ware' ontwikkeling bijbracht: anders tegen de dingen aankijken dan voorheen 't geval was, en zodoende onvermijdelijk opmerken dat 't OOK WEL ANDERS kan
met alle gevolgen vandien
qua herseninhoud?
Zo ook met al onze 'mydibijbelverhaaltjes', dansjes, liedjes, mimiek, gebaren, schriften & eindeloos veranderende interpretaties: compleet met 'n (voorlopig) begin & eind, nieuwe bewegingen, hun inhoudsvariaties, uitdrukkingen, correcties, mogelijkheden & experimenten ......
EK: 'n "Nieuwe" grote rage in geneeskunde & psychologie is 't hersenonderzoek. We zien steeds meer van wat 'r in ons brein gebeurt ge-durende 't tijdsverloop & tijdens allerhande activiteiten ~ van seksuele opwinding tot & met liegen & 't zg. 'positief denken' & wat al niet!
Sommigen trekken daar zelfs de conclusie uit dat de mens (totaal) wordt geregeerd door die stofjes bovenin ons koddige kopje ~ & van 'n 'vrije wil of 'n geest' geen sprake meer kan zijn. Socioloog & freelance~journalist KN biedt 'n tegengeluid in z'n boek 'Tussen de oren'.
't Is te lezen als 'n groot pleidooi TEGEN de strikte scheiding van lichaam & geest. En daar komt dus alweer ons tijdreiselement opduiken
...
