Deze paradox
vormt dìtkeer 't hoofdthema:
in 'n opmerkelijk essay
LE DÉSENCHANTEMENT DU MONDE
('De onttovering van de wereld'
,
laat Marcel GAUCHET zien dat het christendom historisch de 'religie van de vlucht uit de religie' was.
FL wil hier op zijn manier deze hoofdstelling overnemen,
waardoor we kunnen zien (netzo als Semler e.d. hèt op hùn manier zien,
voorzover Mor 't snapt) dat het onjuist is om het CHRISTENDOM tegenóver de moderniteit te stellen.
We kunnen weliswaar de moderniteit tegenover het katho- lieke instituut plaatsen, dat heeft gestreden
TÉGEN de bevrijding van de samenleving uit haar voogdij, maar zeker níet tegenover deze boodschap van het euangelie
waar we het nu bv. @ myDi over hebben & enkele van haar historische & intellectuele ontwikkelingen, zo-
als denkers als Alexis de Tocqueville, Max Weber & zelfs Friedrich Nietsche al vóór GAUCHET
hebben onderstreept. Deze reflectie op de morele boodschap van Yesj & op zíjn
sleutelrol in de opkomst v/d westerse democratische
moderniteit voedt voornamelijk onze huidige
debatten over 'het christendom'?!
Dìt werpt nu hier licht op de vraag
welke rol de christelijke religie speelt bij de vorming van de Europese mentale identiteit (het debat over
de 'christelijke wortels' (& zwee(m)pjes) van Europa),
maar óók wat de toekomst van het Chris-
(TENDOM) in 't Westen
is (mogelijkerwijs
'zal zijn'
!