lf150b: die priesters genieten de reputatie van


'DEGENEN
DIE WETEN',
maar toch zijn ze,
zoals we al eerder & vaker zagen,
al met al géén VERPLICHTE stap in de uiterst persoonlijke relatie
tussen de gelovige en z'n 'godheid': de BHAKTA wéét dat hijzèlf bhakti moet vervullen 'om de godheid blij te maken',
maar ook om te vorderen op de weg die leidt naar de bevrijding
uit het rad van samsara.

De visjnoeïtische
& sjivatische bhakti hebben dezelfde geloofsbasis,
zoals we eerder & vaker zagen, maar tussen beide bestaat ook een verschil van karakter
dat een soort van barrière vormt: de religieuze school wordt,
net als de kaste, overgedragen
door overerving.

De visjnoeïtische gelovigen hebben namelijk,
naar het voorbeeld van hun 'g d', méér éérbied voor de dharma & het bestaande systeem,
en behoren over het algemeen tot de handelskasten. De sjivatische gelovigen zijn,
net als hun Sjiva, ietwat mìnder conventioneel & extremer in hun toewijding ~
asceten zijn voornamelijk in hùn rangen
te vinden.

Maar het toebehoren
aan één van beide scholen
is allerminst den belemmering voor persoonlijke toewijding aan andere goden ~
die overigens in alle tempels aanwezig zijn in de hoedanigheid van bijzitters:
gelovigen worden juist aangemoedigd door die rijkdom
van het hindoegodendom om
ook hèn te vereren!

Al is bhakti dan voornamelijk gericht
op die twee 'grote goden' in hun verschillende gedaanten,
féitelijk kan het ook de toewijding van een bijkomstige of plaatselijke 'g d' tot doel hebben,
dan wel één van de 'grote heiligen' die de geschiedenis van het hindoeïsme gemarkeerd hebben
& in z'n meest volmaakte aspecten
wordt bhakti
mystiek.
13 apr 2013 - bewerkt op 15 apr 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende