VANAF HET MIDDEN
VAN DE 5E EEUW PROBEERT DE KERK,
KEER OP KEER OVERROMPELD DOOR DE AANVALLEN
VAN DE BOURGONDIËRS IN HET OOSTEN EN DE VISIGOTHEN
IN HET ZUIDEN, SAMEN MET DE ROMEINSE ARISTOCRATIE NOG TE REDDEN
WAT ER TE REDDEN VALT VAN DE STAAT
DIE NU NOG OVERGEBLEVEN IS.
De Franken
hebben hun dierbare Germaanse goden nog,
als koning Clovis in 486 de slag bij Soissons wint en zijn opmars voortzet
om zo heel Gallië te verenigen
onder zich?
HÍJ
krijgt hierbij de steun van de kerk,
die in deze heidense leider het enige middel ziet
om het dominante arianisme van de barbaren te bestrijden, ook al is dat dan 'christelijk' ('ketters'
!
Als tegenprestatie en om dit nieuwe bond-genootschap verder en nader te bezegelen
laat deze heidense Clovis zich rond 496 of 500 tijdens een spectaculaire plechtigheid,
samen met 3000 van zijn heldhaftigste mannen tegelijk ook maar dopen
volgens Gregorius van Tours in zijn Historia Francorum
{2, 31}
~~
Voor de westerse kerk
is deze gebeurtenis even belangrijk
als de afkondiging van 't Edict van Milaan in 313
door Constantijn de Grote
...
In juli 511,
enkele maanden voor zijn dood,
neemt Clovis een initiatief over dat onder de Romeinse keizers gebruikelijk was geworden,
zonder dat het de afkeuring van de kerk opwekt: hij roept @ Orléans een concilie bijeen en zit het zelf voor;
er nemen 32 bisschoppen uit het Frankisch koninkrijk, inclusief die van Aquitanië aan deel,
dat onlangs nog op de VISIGOTHEN heroverd is.
It boggles a myDimind?
