Lf115b in ruil v/d bescherming die hij deze kerk
VERLEENT
& Z'N STEUN
AAN HET PRIMAAT
VAN DE BISSCHOP VAN ROME
MENGT KEIZER CONSTANTIJN ZICH IN DE ZAKEN
VAN DE KERK, IN HET BIJZONDER IN DE DOGMATISCHE TWISTEN,
WANNEER HIJ VREEST DAT DEZE ZULLEN GAAN UITDRAAIEN OP ALLERLEI SCHISMA'S.
DAARBIJ MOETEN WE WEL AANTEKENEN DAT DIE TITEL
'paus', letterlijk 'vader'/pappa, destijds aan alle bisschoppen gegeven werd,
als 'teken van respect': pas met Gregorius VII (1030-1085) verkrijgt de bisschop van Rome
het alleenrecht op deze titel van Paulus de Boskabouter in zijn eeuwige strijd tegen Eucalypta!? In 314,
minder dan twee jaar na zijn troonsbestijging, roept de keizer in Arles een regionaal concilie bijeen om zo
een einde te maken aan het schisma van de donatisten: hij verzet zich eveneens tegen het besluit van de paus
om de donatistische bisschoppen te ontheffen. In 325 grijpt hij op eenzelfde manier in tijdens het concilie van Nicea,
waarvan hij de geloofsbelijdenis aan zijn héle rijk oplegt! De bisschoppen storen zich ondertussen allerminst aan al
deze verwarringen van de politieke en/of de religieuze sferen, maar beschouwen het eenvoudigweg als 'de wil van
(hun) god'. Tal van bisschoppen steken voorts uitvoerig de lostrokken over Constantijn, zoals Eusebius van
Caesarea, die zijn keizer beschrijft als 'de stralende zon, [die zelfs ook] de verstverwijderde
onderdaan van zijn rijk verlicht door de aanwezigheid van zijn Caesars,
als door de doordringende stralen van zijn ei-gen helderheid [...]!
Aan de enige koning op aarde is de enige Gòd verbonden,
de enige Koning in de hemel!'
Triakontaeterikos, 5, 5.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende