lf '94/'95: de mythologie van de maya's

IS
EVEN COMPLEX
ALS HUN GODENDOM:
de scheppingsverhalen die ons zijn overgeleverd,
omdat ze op de bas~reliëfs van de tempels zijn gegraveerd
of met de pen op manuscripten waren geschreven die aan de vernielzucht van de kolonisten
zijn ontsnapt, maken gewag van terugkerende aardse & hemelse cycli,
waarbij het einde van de wereld werd gevolgd door het ontstaan
van een andere wereld?

De priesters hadden,
gewapend met hun kalenders,
tot taak de tekens te interpreteren en in die cycli te situeren, en dan,
als er sombere tijden werden voorspeld, offers te verrichten om de goden van de dertien hemellagen te kalmeren,
met bovenaan de vogel MOEAN ~ & misschien ook de Heren v/d Nacht, die heersen over de Negen Sombere Ondergrondse Lagen,
het 'rijk van de dood'! Net als meerdere andere Midden~Amerikaanse rijken (tussen de 14de & 16e eeuw van onze jaartelling
in Mexico de Azteken, i/d 15de eeuw de Inca's in Peru & de Andes)
ontwikkelden ook de Maya's 'n verregaande offertheologie:
de goden eisen het bloed, BLOED
& nog méér bloed!

Het bloed van de elite,
met inbegrip van de koning & z'n echtgenotes,
die jaarlijks de aderlatingsrite verrichten ~ de koning sneed daarbij zijn penis in &
z'n vrouwen hun tong, waarna de verzamelde druppeltjes werden verbrand om de goden te voeden met koninklijke energie!
Ook het bloed van slachtoffers die werden gekozen afhankelijk van de god voor wie ze be-stemd:
kinderen, omdat hun tranen een goed voorteken zijn voor de god van de regen, en grote aantallen slaven & vooral gevangenen!

VANDAAR DE VOORTDURENDE OORLOGEN DIE DOOR DE STEDEN WERDEN GEVOERD, DIE OM DE GODEN TERWILLE TE ZIJN EEUWIG OP ZOEK WAREN NAAR SLACHTOFFERS. OMDAT BIJ DE MAYA'S ALLEEN DE ZIELEN VAN DE ELITE VOORTLEVEN NA DE DOOD ~ VAN DE KONING, DE HELDEN, BEREIDWILLIGE SLACHTOFFERS VAN DE OFFERS ~
hebben ze geen echte voorouderverering ontwikkeld, behalve voor de overleden vorsten die,
op dezelfde wijze als de koning, werden beschouwd
als de aangewezen bemiddelaars
bij de goden?

Tòch
zijn er,
onder graven waar de doden van de familie lagen,
lichamen gevonden met knopen van jade in de mond & beeldjes aan hun zijde,
alsof de hen op hun lange reis naar het onbekende moesten vergezellen:
dit gebruik was wellicht onverenigbaar met de theologie van de priesters,
maar wijst er niettemin op dat de ontreddering van de mens
ten opzichte van de dood
universeel is
...