lf 55 dit was overigens de nieuwe vorm

van voorouderverering, die vanaf dan meer lijkt op een dodenfeest.

OP
EEN VASTE
DATUM [IN MESOPOTAMIË
EENMAAL PER MAAND, IN GRIEKENLAND DRIEMAAL PER JAAR)
WORDEN DE DODEN OPGEROEPEN OM DEEL TE NEMEN AAN "INTERGENERATIONELE" FAMILIEFEESTMALEN,
ZODAT ZE VOOR DE DUUR VAN ÉÉN DAG TEVOORSCHIJN KOMEN UIT HET SPOOKACHTIGE, NIET STRAKOMLIJNDE HIERNAMAALS WAARNAAR ZE ZIJN VERBANNEN.

Tussen de bewoners van de hemel en die van de aarde is een duidelijke kloof ontstaan: ze worden geacht van verschillende aard te zijn en zelfs al hebben de goden dezelfde behoeften als de mensen (ze kleden zich, voeden zich enzovoort), allemaal heel menselijke eigen-schappen & gebreken (zij zijn eveneens goedhartig of opvliegend, spilziek of gierig, gevoelig voor vleierij & wat al niet!), tòch genieten ze blijkbaar een status die (haast) geen mens ooit (nog bij leven) zal bereiken: ze zijn almachtig en bovendien onsterfelijk.

In Mesopotamië durfde nog geen enkele vorst zich tot god uit te roepen, met uitzondering van Sargon van Akkad, zoon van een hoge-priesteres & 'n onbekende vader, die rond 2300 voor onze jaartelling de legende verspreidde dat de godin ISJTAR zèlf hem tot zijn ko-ninklijke waardigheid had verheven om de dynastie van Akkad te stichten.
31 mrt 2013 - bewerkt op 01 apr 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende