Lf 102c in Alexandrië put de joodse filosoof Philo

{12 v.Chr. tot 54 n.Chr.)
uit platonische & stoïcijnse bronnen om het jodendom opnieuw te begrijpen.

Van Plato leert hij dat de geest voorafgaat aan de materie. De geest is de logos, zo stelt Philo, geïnterpreteerd als de gedachte of het woord van Gòd, met als belangrijkste element de PNEUMA, de vitale of goddelijke kracht die leven geeft.

De logos van de Griekse filosofie, volgens de maatstaf van het Hebreeuwse monotheïsme, is dus tegelijk de scheppende kracht van Gòd èn zijn tussenkomst voor de mens. Het is een actieve kracht & macht die de elementen van 'de persoonlijke god' van Israël integreert.

Philo verleent hem vergend de macht om rechtvaardige mensen te 'bezoeken'.

IN HET ROMEINSE RIJK VERBREIDEN DEZE IDEEËN EN BEGRIPPEN ZICH SNEL: AAN HET EINDE VAN DE EERSTE EEUW IS HET GEDACHTEGOED VAN PHILO, VERNIEUWEND IN ZIJN SYNTHESE, ZEKER AL BEKEND BIJ DE GEHELLENISEERDE JOODSE GEMEENSCHAPPEN ÈN BIJ CHRISTENEN DIE RECENTELIJK HEBBEN GEBROKEN MET DE SYNAGOGE.

HOOGSTWAARSCHIJNLIJK HEEFT HIJ INVLOED GEHAD OP DE VIERDE EUANGELIST YOCHANAN: OVER DEZE IOHANNOS WETEN WE EIGENLIJK NIET VEEL; DE CHRISTELIJKE TRADITIE INDENTIFICEERT HEM ALS EEN ZOON VAN ZAVDAI/Zebedeüs, één van de twaalf apostelen, die in 70 ~ NA DE VAL VAN DE TEMPEL ~ in het gezelschap van Miryam/Maria, de moeder van YESJOEA, o.a. ook naar Efeze zou zijn gevlucht.
19 mei 2013 - bewerkt op 20 mei 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende