Leven is Lijden

Er zijn dus blijkbaar overduidelijk veel meer dingen die we niet weten en kunnen dan wel!

We zijn in staat op te verwekken, te eten, drinken, werken, praten, kijken, luisteren, zien & horen (en nog 't een en ander), maar als het er op aan komt dan beeft de aarde, vloeien de vloedgolven, barsten vulkanen uit, woeden stormen, maken we elkaar (en onszelf) af bij het leven en is het al met al maar een zielige bedoening over de hele aarde met al die zogenaamde menselijke wezens die er een potje van maken.

Afhankelijk van innerlijke en uiterlijke omstandigheden komen we terecht in iets dat soms een hemel lijkt en soms een ware hel!

We kunnen proberen daar van alles en nog wat aan te doen, maar de bestendiging van hemelse zaken en beëindiging van het helse is ook maar een zielige bedoening vol fantasie, vruchteloze pogingen en de raarste apenstreken met en zonder uniformen en wapentuig.

En hoe zit het dan in of buiten dit verband met reïncarnatie, ook wel kortweg te vertalen met zielsverhuizing o.i.d.?

Is het eigenlijk wel plausibel dat een ziel (wat is dat?) meerdere levens achter elkaar kent in verschillende menselijke lichamen?

En is dat dan ook voor moderne christenen (wat zijn dat?) een aanvaardbare, misschien wel verrijkende gedachte?

Ik vermoed van niet! Nu is en blijft het lastig om in een paar woorden en zinnen te omschrijven waar reïncarnatie zoal voor staat.

Ook al mede omdat deze van oorsprong Oosterse visie in de westerse wereld een geheel eigen vorm en inhoud kreeg.

Wel is aan te geven
Op welke vragen reïncarnatie een antwoord zou kunnen bieden.

Mensen kennen bijvoorbeeld het gevoel dat slechts
EEN
enkel leven veel te kort is om dot bestaan ook maar enigszins te doorgronden.

Of om verschillende aspecten van jezelf voldoende te kunnen ontwikkelen.

Soms overheerst ook het tegendeel: het is allemaal veel te veel en duurt te lang voor ons zodat men niet verder wil leven.

Ook kunnen we het soms als onbarmhartig ervaren dat een mens geen herkansing krijgt voor de dingen die fout zijn gegaan.

Daarbij zou dan een vorm van reïncarnatie als protest kunnen gelden tegen een veel te rigide denken in termen van hemel en hel e.d.?!

Verder laat zo'n soort van visie een eigen omgang zien met onze alom tegenwoordige en overduidelijk aanwezige worsteling met het kwaad en het lijden in de wereld en al deze dingen kunnen dan ook op die manier in verband worden gebracht met eerdere en latere levens.

Het probleem is dan wel dat een mens zich meestal helemaal niets herinnert van zo'n vorig leven (indien aanwezig), en evenmin in dit huidige bestaan een heldere levensopdracht meekrijgt voor zover we weten.

Verder is er de kritiek die voor iedere vorm van pantheïstisch denken geldt, dat het kwaad niet echt als kwaad wordt gezien, en lijden niet echt lijden zou zijn en dat geeft dit denken soms (kei)harde trekken vol van wreedheid, machteloosheid, berusting en/of waanzin.

Zonder nu ook weer meteen tot totale verkettering te willen overgaan en zonder te doen alsof we alle kennis in huis zouden hebben, zullen we als moderne (on)gelovigen ook hierin niet meteen ons heil gaan zoeken, al zijn er uitzonderingen.

Het blijft verbazend wat mensen allemaal wel of niet zeggen te kunnen geloven en doen of laten.

Voorlopig regent het en is en blijft ons leven als plant, dier, mens of 'g d' vooral een kwestie van lijden, zo nu en dan verblijden & mijden, maar meestal voorzien van een bewolkte hemel die alle kanten op kan gaan tussen gloeiende hitte, onverdraaglijke kou & heel veel miezerig gedoe
daar tussendoor.

So,
have a nice day & tell us (and/or yourself) all about it if you really want to do so.

Ik ga nog even wat eten en drinken na al die medicijnen.
Janosch blijft me verbazen & heeft inderdaad ook wel veel weg van Janus
met zijn tweezijdige kop
vol van plussen
en minnen.

Het leven is een strijdtoneel:
elk zuigt eraan en krijgt zijn deel!
Eerlijk zullen we alles delen:
ik een beetje meer
dan jij
...