Leven in angst

Ik had gewoon een normale dag op school en mijn beste vriend had geld mee genomen want we zouden in een tussenuur naar de Macdonalds gaan... Die dag begon zo perfect, het was vorge week Vrijdag en ja zoals gewoon is de vrijdag de laatste schooldag van de week en alles liep zo goed. Maar er is een nieuw meisje in me klas "Larissa" , Ik mog der wel en me vriendinnen "Quinty en Sheun" ook wel, maar we vonden de gewoon irritant ze achter volgde ons telkens en deed alsof ze ons al 10 jaar kende het werd gewoon heel irritant. Ik zelf vond ook dat ze een beetje me vriendin Quinty van me afpakte, maar in ieder geval... Ik zei tegen haar: "sinds dat jij er bent zijn Quinty en Ik niet zo goeie vrienden meer omdat jij er een beetje tussen komt". Ze is toen gaan huilen, en 5 minuten later stond ze gewoon weer mee te lachen dus ik dacht dat alles wel gewoon weer goed was... Niet dus... Ik liep naar me klas en werd toen van alle kanten aangevallen, ze zeiden dat ze huilde door mij blijkbaar zat ze weer te huilen... ( aandacht te kort? ). In de klas ben ik gaan zitten en stond ik weer op om de waarheid te zeggen wat quinty en sheun, wesley van haar vinden, blijkbaar vond mijn klas niet dat ik de waarheid had moeten zeggen... Ze zeiden allemaal dingen die ik niet wilde horen, dus ik pakte me spullen en ben de klas uit gegaan onderweg naar buiten, daar stonden ze me allemaal uit te lachen bij het raam en uit te schelden... Ik zat daar alleen ergens buiten te huilen drie kwartier lang, en toen kwamen freddy en berke me twee beste vrienden naast me zitten ik had nog niks gezegt later wel en we liepen terug naar school waar ik mijn klas al aan zag lopen
, en iedereen achtervolgde me en trokken aan me ik ben toen bij me zusje de klas in gegaan. Daar heb ik een lichte hardversakking gekregen en gewacht tot me ouders me kwamen halen... Me zusje heeft toen met me geruild van kleding zo dat ze haar zouden pakken in plaats van mij. Me ouders en me zusje en ik liepen weg waar we mijn klas zagen en 1 daar van schold me moeder uit voor kanker hoer dat was ook voor mij bedoelt en me moeder flipte en wou der achter aan gaan... Toen gingen we in de auto en maakte me vader een scherpe bocht naar links net op tijd kon die op de rem drukken, en me moeder is toen achter diegene aan gegaan en me zusje en ik zijn toen uit het raam geklommen achter me moeder aan ( de auto deur ging niet open ) om haar te halen voor dat er gewonden zouden raken... Ik leef nu in angst elke dag weer , ik word gebracht en gehaald en in een apparte kamer gezet voor toetsen met de deuren op slot. Ik heb nu de vraag aan jullie , is het erg dat ik eerlijk ben geweest? Alsjeblieft als je dit leest antwoord dan ook...