Lentedauw ontdooit m'n hart {op de scheidslijn van
'hemel & hel'
Met de dauw van de liefde werd stof tot Adams klei en werden honderd gevoelens en verleidingen geboren ... Honderd lansen werden gestoken in de ader van de ziel: een druppel verscheen, en die druppel werd het hart ... {*} Het menselijk hart is een kaars die moet worden ontstoken ... De scheur van het gescheiden zijn van de Vriend moet worden gedicht ... O JIJ, die het pijnlijk verduren en verdragen niet hebt ervaren, de liefde beslist zelf wanneer zij komt: zij wordt niet aangeleerd ... {*} Mijn hoop is dat jouw liefde mijn wezen verheft:
dat ik dankzij jou de werelden overstijg en dat jouw zonneschijn mijn regendruppels doordringt, zodat die wolk in jou wordt opgeheven ... {*} Dankzij het levenswater van de liefde is er geen ziekte meer ... In de rozentuin van samensmelting zijn er geen doornen meer ... Men zegt dat er een venster is tussen het ene en het andere hart ... Waar kan dat venster bestaan, als er geen muur meer is ...? {*} }rumi{erzerum/qazvin/tehran/herat: may 1968}