lehitraot arrivederci sayonara au revoir aufwieder
'sehen':
De mensch
is als 'n pick-up truck,
grossiert in tricks & troubles:
ik rust wat uit & lees 'n boek
met bubbles.
Ik zal me niet echt helemaal inhouden: als iemand me vraagt hoe ik over zijn religie denk of het gebrek daaraan, dan zal ik 't zeggen. Of het moest echt levensgevaarlijk zijn. Dan zal ik proberen om eronderuit
te komen. Ik vind niet dat je eergevoel je dat zou moeten verbieden. Er schijnt in Parijs een gedenkteken
te bestaan voor de ene of andere chevalier die werd onthoofd omdat hij weigerde 'n processie te be-groeten. Daar heb ik respect voor: da's 'n held. Hij wist welk risico hij nam & liep 't toch ~ hij verdomde 't zich aan te passen! Als kind reageerde ik ook zo in NL, Italia, Hellas, Israel, Urdun, India, Nippon, USSR?
Militaire dienst weigeren, niet meteen alles doen wat er van je werd verwacht, de gek steken met religies,
provoceren en delibereren, extreme fanatici tegenspreken, risico's nemen, je eigen weggetjes en paadjes
blijven gaan ondanks tegenstand, dreigingen met arrestaties/executies, zeggen wat je voelt, denkt, doet!
Ik vier de sjabbatdag op geen enkele manier, maar wat mij betreft mag 't elke dag zondag zijn: rustdag?
Volop zon [of regen], wind, stormen, hitte & kou, maar voor de rest zalige stilte met alleen natuurgeluid!!
Liever geen automobilismes, robocops, rambo's, geschreeuw & gegil, gedaas en gedrol! Geef mijn porties
maar aan Fikkie [ofsow]! Ik kom nooit in synagogen, kerken, kathedralen, moskeeen & tempels meer ...
Ik weiger niet op voorhand uitnodigingen van wat dan ook, maar heb wel m'n bedenkingen bij feesten en partijen, massa's mensen die elkaar verdringen, heftig lopen te swingen of te zingen in vol ornaatgedoe?
En als ik er niet meer ben dan liever geen poppenkast, rituelen, toneelspel & flauwekul! Lees m'n leven er
maar op na of iets dergelijks, speel een stukje muziek van Anton Bruckner of Jackson Browne, maar geef m'n lichaam verder ter transplantatie, begrafenis of crematie. Verleden & toekomst verenigen zich nu/hier.
Dank voor 't leven, 't laten bestaan voor 'n bepaalde tijd & kunnen zeggen, doen & laten ~ ondertussen is
hier & nu nog de zondagsrust als zevende & eerste dag van de week: ik lees & schrijf zo nu & dan wat op.
De mensch
is als 'n pick-up truck,
grossiert in tricks & troubles:
ik rust wat uit & lees 'n boek
met bubbles.
Ik zal me niet echt helemaal inhouden: als iemand me vraagt hoe ik over zijn religie denk of het gebrek daaraan, dan zal ik 't zeggen. Of het moest echt levensgevaarlijk zijn. Dan zal ik proberen om eronderuit
te komen. Ik vind niet dat je eergevoel je dat zou moeten verbieden. Er schijnt in Parijs een gedenkteken
te bestaan voor de ene of andere chevalier die werd onthoofd omdat hij weigerde 'n processie te be-groeten. Daar heb ik respect voor: da's 'n held. Hij wist welk risico hij nam & liep 't toch ~ hij verdomde 't zich aan te passen! Als kind reageerde ik ook zo in NL, Italia, Hellas, Israel, Urdun, India, Nippon, USSR?
Militaire dienst weigeren, niet meteen alles doen wat er van je werd verwacht, de gek steken met religies,
provoceren en delibereren, extreme fanatici tegenspreken, risico's nemen, je eigen weggetjes en paadjes
blijven gaan ondanks tegenstand, dreigingen met arrestaties/executies, zeggen wat je voelt, denkt, doet!
Ik vier de sjabbatdag op geen enkele manier, maar wat mij betreft mag 't elke dag zondag zijn: rustdag?
Volop zon [of regen], wind, stormen, hitte & kou, maar voor de rest zalige stilte met alleen natuurgeluid!!
Liever geen automobilismes, robocops, rambo's, geschreeuw & gegil, gedaas en gedrol! Geef mijn porties
maar aan Fikkie [ofsow]! Ik kom nooit in synagogen, kerken, kathedralen, moskeeen & tempels meer ...
Ik weiger niet op voorhand uitnodigingen van wat dan ook, maar heb wel m'n bedenkingen bij feesten en partijen, massa's mensen die elkaar verdringen, heftig lopen te swingen of te zingen in vol ornaatgedoe?
En als ik er niet meer ben dan liever geen poppenkast, rituelen, toneelspel & flauwekul! Lees m'n leven er
maar op na of iets dergelijks, speel een stukje muziek van Anton Bruckner of Jackson Browne, maar geef m'n lichaam verder ter transplantatie, begrafenis of crematie. Verleden & toekomst verenigen zich nu/hier.
Dank voor 't leven, 't laten bestaan voor 'n bepaalde tijd & kunnen zeggen, doen & laten ~ ondertussen is
hier & nu nog de zondagsrust als zevende & eerste dag van de week: ik lees & schrijf zo nu & dan wat op.
31 aug 2008 - bewerkt op 31 aug 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 29 apr 2026 31 ‘Christos’ is ‘t Griekse woord voor ‘gezalfde’.
- O 29 apr 2026 De Joodse Gemeenschappen i/d Diaspora leken door
- O 29 apr 2026 “En ‘t houdt nooit op: op dit moment leven er meer
- O 29 apr 2026 29/30 Het houdt nooit op: elke oorlog laat diepe
- O 28 apr 2026 Diaspora Grieks Romeins Joods Economie Evolutie ~~
- O 28 apr 2026 28 april 2026 De Diaspora: eeuwen van strijd in
- O 27 apr 2026 Rond het jaar 200 BC kreeg ook de
- O 27 apr 2026 Door dit alles werd ‘t traditionele levenspatroon,
- O 27 apr 2026 De door verklaren ontstane Thora~
- O 26 apr 2026 32 Hoewel langzamer dan in ‘onze eigen’ tijd,
- O 24 apr 2026 31 De voet van Rome had Joden genadeloos vertrapt!
- O 24 apr 2026 30 In ‘t jaar 130 wou de Romeinse keizer
- O 24 apr 2026 29 Herodes de Grote had op een 440 meter hoge Rots
- O 24 apr 2026 28 Genezing Verwoesting Opstand Onderdrukking enzo
- O 24 apr 2026 27Velen uit Galilea, Judea & v/d Overkant v/d Yar~