laten we samen gaan slapen

Hoe
dan ook:
we blijven 'gevangen'
in onze wereld vol tegenstellingen,
ongerijmdheden
& ellende.

Ons lichaam
zal daar niet uit geraken voordat het definitief dood is.
Onze geest kan dat wel,
mits levend!

Je
kunt je
niet eeuwig schuldig,
angstig, bedroefd, eenzaam,
gebrekkig en zielig blijven vinden: dat is
helemaal zinloos?

En
ons lichaam
is uiteindelijk nog
'alleen maar' 't voertuig voor de geest. De bedoeling van
dit lichaam is die geest & het is alleen maar daardoor dat we hier bevrijding en verlossing kunnen vinden.
Het is vreselijk als mensen zich moeten verstoppen omdat ze 'iets anders' zijn:
gedood worden omdat je nu eenmaal {'ongeveer'}
'zo' bent geboren?

We
weten niet
in hoeverre het precies toeval is dat we zijn wat we nu zijn!
Waarom discrimineren mensen en waarom pesten we elkaar en onszelf met 'gek gedrag' en depressies?
Je kunt je de meest vreselijke zaken blijven voorstellen of afschuwelijke pijnen lijden maar 't kan anders!
Al die mogelijkheden komen voort uit de geest in ons lichaam:
automatisch en 'vrijwillig' produceren we al de merkwaardige
sensaties, gevoelens, gedachten, daden & combinaties
van omstandigheden
& fantasie.

Inplaats
van je de gevangene te blijven voelen
van dit toevallige lichaam en deze daaruit voortgekomen geest
verdient het dus aanbeveling om je daarvan bewust te zijn [of te worden]
en 'er iets aan
te doen'.

De
wereld is
vol van voorbeelden
ter navolging en/of afwijzing, acceptatie & afzetten?
We hebben het voor een groot deel ook in 'eigen hand' [of g d zo je wilt]!
Het helpt in dit geval dus ook als we ons via een dagboek als myDiary kunnen richten
tot 'de Ander' in onszelf: als een soort van spiegelbeeld,
een instantie van binnenuit die we buiten onszelf
en elk ander plaatsen ~ een soort van
kunstmatige horizon of dieptepeiling,
meer dimensioneel!

Een
klein kind
zit binnenin zichzelf en kan niet zonder een moeder of ouder.
Elke leeftijd heeft z'n eigen soorten van peilingsgedrag & afstandsbepaling tot onszelf en 'de ander'.
Zo maken we geschiedenis: ons menszijn betekent vooral 'mensworden',
menselijke{r} mogelijkheden uitdiepen en ons 'indenken',
jij en ik als onmisbare onderdelen van elkaar van ver
voor onze geboorte tot ver na onze dood ~
hier & nu nog even samen bij elkaar ~
waar deze 'hope is via die dope'
zien we het weer zitten ~
'n voorlopig proces
van weer ontwaken uit de slaap,
dromen met gesloten en open ogen
~ onmisbaar echt & virtueel
cyberspeciaal!

Ik
wens je
een goede nachtrust
met een paar verfrissende dromen
& dan hopelijk uitgerust
weer opstaan. Tot
straks of
later
...

blozen
15 apr 2008 - bewerkt op 16 apr 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende