Last Post

Ruim slechte leiders maar uit de weg: Volgens Parag Khanna is het belangrijker dat een leider van een land rekenschap aflegt, dan dat hij verkozen is. Voor leiders die dat niet willen en hun land ernstige schade toebrengen, zoals bijvoorbeeld Robert Mugabe van Zimbabwe, heeft hij een radicale oplossingbah!uim ze uit de weg! PK schrijft: "Naarmate mensen welvarender en mondiger worden, zullen ze in toenemende mate bereid zijn te vechten om dat te kunnen verdedigen. Maar totdat volksopstanden het winnen van politiestaten en persoonsverering, zullen progressieve inter-ventionisten door moeten gaan met listig zijn, en zelfs 'voor God spelen', om mensen te redden van hun (valse) leiders. 'n Tamelijk radicaal soort van standpunt? Zou het echt? Voor mij is het een deel van het proces. Eerst probeer je diplomatie. Dan ondermijn je het regime. Uiteindelijk verwijder je dan iemand met geweld! We zien nu dat het Internationale Strafhof iemand in staat van beschuldiging stelt, zoals de Soedanese pre-sident Omar al-Basjir, die dat vervolgens negeert. Als het Strafhof, en het principe van 'de verantwoordelijkheid tot bescherming' ooit nog iets moeten gaan voorstellen, dan vind ik mijn conclusie moreel gerechtvaardigd. Wie daar dan over moet beslissen? Daar hebben we de Veiligheids-raad voor. Maar die niet alleen, want de Veiligheidsraad is weinig representatief, met ernstige problemen. Die heeft in veel gevallen in het ver-leden hoognodige actie vertraagd of nagelaten. En dat is voor mij de belangrijkste test of een instituut legitimiteit heeft. Dat is dan ook een van de hoofdthema's van mijn boek. Daarom is het niet altijd de UN die moeten zeggen wat er gaat gebeuren. De beste instantie die dit kan beslissen is de regio, een krachtige organisatie van buurlanden. Het beste voorbeeld van zo'n organisatie is de EU. Die mate van samenwerking tussen landen, de macht en invloed van de waarden en normen van de unie, dat vind ik in alle opzichten superieur aan de UN. EEN van de grote problemen van het Midden~Oosten is dat daar zo'n krachtige regionale organisatie ontbreekt!" Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet veel tegen zo'n redenatie kan inbrengen. Behalve dan, dat zoiets wel gestoeld moet blijven op de ervaringen die we hebben opgedaan in 't verleden: wat mij betreft was het doel van alle mydibijbelverhaaltjes het scheppen van zo'n symbolisch kader van oorzaken en gevolgen. Wie niet horen wil moet leren voelen. Dat was het centrale punt van rechtvaardigheid, liefde, opofferingsgezindheid, mededogen, begrip, tederheid & eerlijkheid ... Daarom: slaap zacht, droom er maar zoet van, & tell us alll about it if you really want to do so. Sommige problemen hebben vooral tijd & geduld nodig om tot een echte oplossing te komen? Andere vereisen een meer directe aanpak uit pure noodzaak ...
23 mrt 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende