* 'for ye are all children of g*d thru faith in christ jesus': also known as . .. Yesjoe Yesjoea Yeshu/Isa Yehosjoea haNatsri/hamasjiach 'christos/gezalfde/profeet zoon van g d ben josef ben pantera' a.s.o. 'whatever' ... # for the moment: http://www.livejournal.com/users/kraaijeveld/ @
In de eerste plaats 'bestaat' "G*D" niet. Ten tweede is het dus ook oneerbiedig om DIE naam ijdel te gebruiken 'in vain' & 'bijgelovig' .... {yhwh/YHWH/Jahweh/Jehova enzovoorts} uit te spreken. Drie: ALS je 't 'erover' wilt hebben: DAN zeg maar gewoon HEER ten teken dat 'hij/zij/het' de ENIGE 'baas' is. BOVEN/Onder/in/van/door/ondanks alle andere bazen & bazinnetjes ... Vier: 't gaat niet om 't geroep van Here/Here maar om het DOEN van wat juist is. Vijf: Eerbied dus voor dat wat onzichtbaar & 'onbekend' is, maar WEL je 'naaste' behandelen als jezelf als het ware bij wijze van spreken met andere woorden en daden ... Zes: de 'mens' komt nog maar net kijken & is hoogmoedig, trots en nogal eigenwijs over 't algemeen, maar met 'n klein hartje en van nature angstig, onzeker, twijfelmoedig, wreed, dom en achterlijk? Zeven: er is "HOOP" ... op beterschap {I hope!}?
Kijk maar op LJ!
Maar gerichte korte vragen zijn wel veel makkelijker om te beantwoorden.
Ik zeur alleen te vaak veel te lang door en weet van geen stoppen en bewaar 'acht' voor de volgende keer anders zit ik hier om twaalf uur nog om te zeggen waarom ik alleen maar g*d met een sterretje 'vereer' en hem/haar/het verder niet 'benoem' maar beleef in het gewone leven van elke myDidag.
Een reactie stoppen lijkt soms net zo moeilijk als kauwgum afkrabben of poep van je schoen halen {dat laatste is me gelukkig sinds eeuwen niet meer overkomen!}?
Tabeh! Tot straks of later PS
Je kunt 'h*m/h*r/*T' altijd nog als Vader en/of Moeder aanspreken ten teken voor je eigen innerlijk dat hij/zij/HET je oorsprong is achter, voor & door je 'wereldse' ouders.
Allemaal dus 'n beetje symbolisch als in gelijkenissen en myDiverhalen: maar vooral ook erg 'praktisch' voor je 'doen en laten'.
'bestaat niet' in die zin dat heelal, eeuwigheid, zon, maan, sterren en aarde, inclusief afgodsbeelden, hoge heren en lichte vrouwen WEL bestaan, maar "G*D"/'g*d', YHWH/was/is/in wording/Heer/Here, Adonai/Elohim e.d. omschrijvingen zijn van een 'geest' die over wateren 'zweefde' en via mens {ruach/wind/geest/adem/bezieling} 'leven' geeft, onderscheidende goed/kwaad, naar het beeld van/als een gelijkenis van e.d., maar niet bestaande in de normale zin van plaats, tijd, lichaam zoals alle andere dingen en tijdelijke toestanden.
M.a.w. je kunt er niet bij met je verstand, maar toch is 'het' tot in je kleinste 'atomen' aanwezig, geldig, bepalend, reddend en bezielend!
Dat wij daar als aapmensen/mensapen vaak/meestal aan voorbijgaan en we onszelf op een voetstuk zetten van gelijk aan en/of beter dan g*d is niet zijn/haar schuld, maar de onze!
Als je ervan uitgaat dat "G*D" aan 't begin en einde staat van 'alles wat er is' {alfa/omega}, dan is de uitdaging aan ieder van ons dat we DAT ons realiseren {uit 'genade'} en ZO Yeshua navolgen zoals hij zijn hemelse "Vader" 'navolgde'.
Het is dus beeldende taal in de woordenrijkdom van het Midden-Oosten van meer dan 3000 jaar geleden.
Een 'zich ontwikkelend' g*dsbeeld van: daar komen we vandaan, daar gaan we heen, en daar kunnen we ons in die tussentijd aan toetsen.
Het gaat er dus niet om vast te stellen dat de bijbel van kaft tot kaft 'het woord van g*d' is, here/here te roepen, je te laten besnijden of dopen e.d., maar WEL om van die verhalen en gelijkenissen te leren, zonder afgoderij, zonder huichelarij, zonder vastklampen aan uiterlijke rituelen, maar WEL door je naaste 'lief te hebben als jezelf', je levenspartner en jezelf te leren ervaren als 'n 'afspiegeling' van die veronderstelde 'goddelijke eenheid' en gewoon integer te trachten die tien Woorden in praktijk te brengen.
ZONDER poppenkast, pausen, priesters en poespas.
Toen we nog naakt ronddoolden in dierenvellen wisten we niet beter dan dat donder en bliksem en al het andere voorkwamen uit "G*D"/g*den, maar nu we in de loop van al die duizenden jaren beter hebben leren zien en horen zijn we ook {theoretisch/praktisch} beter in staat om de kaf van het koren te scheiden en bijzaken van hoofdzaken?
Althans, dat zou je mogen/moeten/kunnen beseffen!
Hoe dan ook: het zit 'm niet zozeer meer in het behoren tot deze of gene groep, maar in het zelf leren lezen, schrijven, begrijpen en doen van wat je 'de rechte weg' zou kunnen noemen.
Ontwikkeling van {binnenin ons!} een innerlijke dialoog tussen g*d & jou in de vorm van een levend geweten, een 'besneden hart', een groei van een 'kind g*ds' tot 'heilige'/helende/vervolmakende mens, met vallen en opstaan, en tot in de kern 'menselijk/evolutionair', maar wel MET mogelijk inzicht, begrijp en potenties tot datgene wat als 'begerenswaardig' wordt omschreven ...
Het zijn maar beperkte woorden in menselijke taal maar bijvoorbeeld het 'onze vader' en 'al sprak ik met de tongen van ...', en de 'berg/veld-rede' e.d. geven toch ook aan 'aardige' benadering van het bedoelde?
Helemaal niet zozeer als ritueel te herhalen litanie van bijgelovigheid, maar als myDidagelijks Leven in 'eeuwig licht'.
Niet zozeer als poetische verwoording en omschrijving, maar om zelf te BELEVEN & te DOEN.
In alle eenvoud & bescheidenheid. Niet te hoog of te laag, hemel of hel, maar gewoon in ons leven van alledag: heel simpel, aards en met handen en voeten {en al wat in ons is} helpen wie hulp nodig heeft.