lange afstand relaties...?

Drie jaar terug ontstond, onze band. Een jongen en ik we konden lachen, praten, gewoon echt als vrienden. hoewel er veel andere mensen ons dwars zaten zoende ik hem het jaar daarop. ik zag hem namelijk alleen op vakantie, dat jaar had ik maar drie dagen met hem gehad, maar genoeg om helemaal verliefd op elkaar te worden... ik wist het niet zo goed ik twijfelde en wist niet wat ik er mee aan moest hij woonde immers 210 km verderop. ik liet het eigenlijk van me afweten, en heb twee maanden daarna een sms gestuurd om te vragen wat er nog tussen ons was. gewoon vrienden blijven was de conclusie. en dit jaar was hij er weer, en eerlijk gezegd had ik verwacht dat we weer op dezelfde voet verder zouden gaan. maar tot mijn grote verbazing was hij bezig (ik kwam later dan hem) met een vriendin van me die er toen ook al was. en nu denk je misschien kan toch, maar zei hadden nooit zo'n goede band gehad. er is in die 3 weken heel veel gebeurd, uiteenlopende dingen van ruzies in onze vriendengroep tot politie voor seksueel misbruik... dat meisje waar hij dus mee bezig was, was verliefd op een andere jongen bij haar op school, en ze was dus nu op vakantie en nam het ervan. maar toen het officieel begon te worden haakte ze af. onze grote vriendengroep werd opgesplitst, en ik kwam weer bij hem. en het was weer raak, binnen een paar dagen hadden we met elkaar gezoend en daarna hebben we een heel goed gesprek gehad, hij had spijt van zijn zogezegde relatie met mijn vriedin en dat meende hij, wat ik zeker weet omdat hij zo'n goede vriend was. maar ik heb op dat moment ook tegen hem gezegd dat ik niet verliefd op hem was, hij ontkende dat ook. maar we gingen toch nog verder met onze 'friends with benefits' relatie. en toen gingen we allebei naar huis, terug naar school. de herstvakantie kwam eraan en we spraken af; ik kwam naar hem en het weekend daarop kwam hij naar mij. het weekend bij hem was heel fijn en vertrouwd ik was toch ergens wel heel erg weg van hem. en toen kwam hij naar mij, weer alles heel erg vertrouwd en hij had gezegd dat hij me iets moest vertellen als we bij elkaar waren, ik ging er eigenlijk wel vanuit dat het over een relatie zou gaan. dus ik vroeg ernaar toen we die eerste avond van dat weekend naar de bioscoop gingen; hij zei dat tie niet wist wat ik bedoelde.dat weekend was verder geweldig maar ik wist ook dat hij terug zou moeten gaan en ik hem weer lange tijd niet meer zou zien. kon ik dat wel? moest ik dit wel doen? ik wilde het er met hem over hebben maar het kwam er niet van. tot hij er zelf de laatste dag van ons weekend over begon. het werd een heel goed gesprek, maar het kwam er wel op neer dat we niks konden hebben, puur vanwege de afstand en dat als we het volgend jaar weer zouden zoenen we wel weer verder zagen. daar was ik het ook volkomen mee eens. hij vertrok de volgende dag en ik ging weer naar school. ik voelde me raar, het was ineens allemaal over, ineens niks, alles weg. dat klopte niet. ik heb nu nog steeds geen duidelijkheid en ik weet dat het ook geen zin heeft om het erover te hebben want hij heeft hetzelfde probleem, en we weten er geen oplossing voor; we zijn meer dan vrienden, de verliefdheid is overgegaan in houden van en hij woont ver weg. wat heb je dan? ook niet niks in mijn gedachten. ik moet het even laten rusten maar ik heb daar moeite mee omdat het er niet duidelijker op wordt.

dus als iemand ook ooit zo'n situatie heeft gehad wat heb jij toen gedaan? of heb je misschien adviezen?

alvast ontzettend bedankt!

liefs...