lamah azavthani?

~*~

Begrijpelijk,
al die verzuchtingen van familie,
vrienden en kennissen bij ziekten,
ongelukken & al dat leed.
Als een zieke voortdurend op allerlei manieren hulpbehoevend is,
achter je aan blijft lopen, en zich zo nu en dan op allerlei manieren aan hen vastklampt
en hen geen moment rust meer gunt?
Je zou er gek van worden!
Je bent er de godganselijke dag mee bezig?
Je staat ermee op en je gaat ermee naar bed ...
Het kan je langzaam slopen en je helemaal opvreten:
ze lopen als een hondje achter je aan?!
Die ontheemding
[zwakzinnigheid/debiliteit/achterlijkheid/hulpbehoevendheid/dementie e.d.]
is ook op andere manieren voor te stellen?
Als Papa Chai ook misschien wel ooit verder zal moeten leven
zonder afdrukken van indrukken te kunnen maken, dan zal hij zich waarschijnlijk ook
steeds meer gescheiden voelen, door Jan en Alleman in de steek gelaten als Elckerlyc in het keiharde Alledagsland van planten, dieren
en ook mydimensen!?
Straks [her]kent hij misschien
helemaal niemand meer, ook zijn [aller]naaste
medemensen niet
[meer] ...

Hij
voelt zich
steeds vaker moederziel
alleen: hij voelt zich ontredderd,
verloren, verraden en verkocht, uitgeleverd aan vijanden en haters?
Papa Chai begint zich onrustig te voelen door dat onbehaaglijke gevoel:
hij gaat staan, kijkt geergerd naar zijn 'medemensen'
die tot dan toe trouw maar bedroefd,
bang, doodmoe en terneergeslagen,
naast hem hadden gezeten,
maakt zich boos en
gaat hen zoeken!
"Hoe kunnen ze nou boos op mij worden,
terwijl ik nog steeds
van hen houd?"

@
~@@@~
@
@
@
03 jul 2007 - bewerkt op 08 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende