lallend lullend lebberend labbekakkerig & mydiloos
Alleen
nog maar
door zelf persoonlijke
ervaringen op te doen
kunnen we onszelf meer bewust worden
van 't directe verband tussen binnen en buiten.
Dat er 'n verbinding is tussen binnen & buiten op 't individuele niveau is onderhand algemeen geaccepteerd: sociale contacten worden nu eenmaal beinvloed door ons humeur
& niet meer alleen maar zoals vroeger {en soms nog wel} het geval was
door boze & goede geesten, griezelige spoken &
nachtmerries of goden & godinnen,
de paus in Rome met al z'n zaligen & heiligen
en de Allah van Muhammad of 'n sektarische
Jehova ofzo.
Maar
ook de
manier waarop iemand
z'n omgeving waarneemt & creeert,
is gekoppeld aan 't innerlijk: "zo binnen, zo buiten"! Beauty [and uglyness]
is in the eyes of the beholder &
wat je zegt dat
ben je
zelf?
Daarom
pleiten we dan ook
voor andere visies op ruimtegebrek,
waarbij er wat meer nadruk kan worden gelegd op 't creeeren van ruimte in onszelf.
Allerlei malle maffe pubers die alleen maar op zoek zijn naar hun eigen eventuele 'zelf'
dat ze nog niet hebben leren kennen, blijven meestal wel 'n paar jaartjes ronddwalen voordat er 'iets' ontdekt kan worden: in de tussentijd heerst uebervette saaie verveling, heel veel lawaai,
onbegrip, lange tenen & vingers, vaginaal gesputter van kutsmoesjes & lulverhaaltjes
en nog veel meer waardeloze waanzin, verregaande truttigheid &
stompzinnige uitingen
van niksigheid?
Groepen
& organisaties
die aldoor maar weer
op zoek zijn naar de grootste
& meest intense beleving, technisch
vakidiotisme, fantastische omzetten & populistisch
oppervlakkig gezwets, doen dan ook haast nooit 'n beroep op de verantwoordelijkheid van 't individu:
ze vergeten dat iedereen best wel zelf zou kunnen sturen,
en dat hun opgepepte reclamepraatjes & propaganda~
gewauwel in feite totaal zinloos is & alleen nog maar
meer rommel produceert
dan er al was
voordien!
Natuurlijk is er 'n wisselwerking,
maar uiteindelijk hangt mijn plezier maar voor een heel klein deel af
van mijn omgeving, en wel grotendeels van mijn indivuele innerlijke ruimte,
mijn eigen flexibiliteit, rijkere fantasie &
creatief inzicht in mogelijkheden &
menselijke daadkracht.
Als je op je zestiende begint
naar andere landen te gaan & boeken blijft lezen
& als je dan ook naderhand weer terugkeert in bijvoorbeeld Italia, Griekenland, Israel, Turkije,
Iran, Afghanistan, Pakistan & India, dan ga je de wereld heel anders zien dan voorheen:
de stukjes v/d legpuzzel voegen zich aaneen en je krijgt steeds meer
onderlinge verbanden te zien die hun
eigen ruimte krijgen
in ons
hoofd?
Het
gebeurt gewoon
altijd & overal
al met in principe
alle mensen
van {alle leeftijden!}
alle tijden en plaatsen: wat ons
van aanvang af al menselijk
maakt is dus ook
hetgene wat ons
menselijker kan
maken.
Om die
samenhang gaat
het
...



Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende