Lachspiegels & tranen met tuiten ...
Het
myDi-
verbondsboek van
DIE
tijd is,
met andere woorden,
niet de beste aanbeveling als een 'uitspraak over de Heer',
die deze regels via Moshe heeft opgelegd
{of andersom}:
"Dit zijn de voorschriften die u hen zult voorhouden"
in Ex 21:1.
Maar de stap in de goede richting die ermee wordt gezet,
is voor hem
een beslissende stap,
omdat het opleggen van wetten zowel voor de wetgever
als voor de ontvanger
gevolgen heeft!
G d zal nergens in de Bijbel
verplichtingen die hem door de mens worden opgelegd
met zoveel woorden accepteren.
Maar hij zal zichzelf verplichtingen opleggen als gevolg van
de verplichtingen die hij de mens oplegt en
door dit proces zal hij het rijk van
de zuivere willekeur verlaten en het rijk van binding
en wet binnengaan.
In de kenmerkende dubbele uiteenzetting
van Exodus ontvangt Moshe de wetten,
verbrijzelt hij de tafelen waarop ze geschreven staan en
beklimt hij de Sinai om ze voor de tweede keer
te ontvangen.
Bij de tweede keer wordt het geven van de wet niet voorafgegaan
door het geraas en gedonder en gebliksem dat er
de eerste keer aan voorafging.
De enige tastbare verschijnselen die zich voordoen,
zijn de wolk die de Heer omgeeft als hij Moshe de wet komt geven
en het verblindende licht dat afstraalt van Moshe's gezicht
als hij na de ontvangst afdaalt van de berg,
met 'de twee tafelen van het verbond, stenen tafelen,
beschreven door de vinger van God'
in Ex 31:18.
Vlak voordat de wet gegeven wordt,
heeft Moshe de nog onbeschreven tafelen in zijn handen
waarop God de wet zal schrijven met z'n goddelijke laserstraal.
De Heer verschijnt dan voor hem,
zodat Moshe zijn heerlijkheid kan zien,
en geeft een luisterrijke beschrijving van zichzelf:
"De Heer! De Heer! Een God, barmhartig en genadig, geduldig &
overvloedig aan gunst en trouw,
die gunst laat gelden voor het duizendste geslacht en
die ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft;
Hij scheldt niet alle straf kwijt, maar
Hij bezoekt de ongerechtigheid van de ouders aan kinderen en
kindskinderen, tot in het derde en vierde geslacht!"
in Ex 34:6-7.
Een vroege weergave van de genetische codering?
Op den duur overleven gezonden en sterken in moreel opzicht, maar
geslachtsziekten en verslavingen laten diepe sporen na!
Historici hebben de term CHESED, hierboven vertaald als 'gunst & trouw',
meer in verband gebracht met diplomatie dan met
persoonlijke relaties.
In de overeenkomst tussen een soeverein en een vazal was CHESED
de wederzijdse loyaliteitsverklaring.
Zo ziet men ook wel de vertaling 'verbondstrouw'.
In de basaalste vorm is CHESED de deugd van iemand
wiens woord men kan
vertrouwen!
Binnen de context van zijn verbond met Israel heeft de Heer CHESED,
wat wil zeggen dat hij weliswaar vrij is
{zoals hij keer op keer stelt} het verbond te verbreken (net als wij),
maar dat hij dat niet zal doen!
Maar de plechtige beschrijving die de Heer van zichzelf geeft als
'overvloedig van gunst en trouw' bevat een zekere spanning ...
Zijn verbondsrelatie met Israel
en zijn bijna persoonlijke relatie met Moshe
worden opzettelijk door elkaar gehaald
tegen het einde van Exodus .......
Er lijkt een enorme tegenspraak te zitten
in de beschrijving van de Heer
van zichzelf als degene die
'ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft;
Hij scheldt niet alle straf kwijt,
maar Hij bezoekt de ongerechtigheid van de ouders aan kinderen en
kindskinderen, tot in het derde en vierde geslacht' .......
Wat is het nu?
Is hij vergevingsgezind of is hij wraakzuchtig?
Of beide ............
Hoe vreemd en verwarrend de woorden
"Hij bezoekt de ongerechtigheid van de ouders aan kinderen"
ook mogen klinken in moderne myDi-oren, het is net
als alle andere praktische regels in het verbondsboek
een ethische stap vooruit.
Ten eerste laat de Heer zijn gunst gelden voor het
'duizendste ' geslacht {ONEINDIG!} en de
ongerechtigheid slechts tot in het derde en vierde ...
Maar het bestraffen door de generaties heen is,
op een basaler niveau,
de versie van karma van de oude Israelitische samenleving.
In een wereldbeeld zonder leven na de dood met
beloningen en straffen
kon een onbestrafte misdadiger na zijn dood
slechts worden gestraft via zijn kinderen.
De wetenschap dat er wraak kan worden genomen
op iemands kinderen is zelfs nu nog in bepaalde traditionele
samenlevingen een aanzienlijk afschrikmiddel
tegen misdaad?
Door het gewicht van zijn macht en autoriteit
aan dat afschrikmiddel te verbinden in Israel, verzekert God
zijn verbondspartners ervan dat hij,
vanuit zijn onwrikbare liefde voor hen,
zal doen wat een soeverein dient te doen -
namelijk recht laten
wedervaren?!
Dit alles is
zo'n drieduizend jaar geleden
{en langer}
in vertellingen ter sprake
gebracht en in verhalen opgeschreven en
het is nog steeds
aktueel!
Volksverhuizingen, vreemdelingen,
gastarbeiders en deportaties ...
Vluchtelingen, allochtonen,
autochtonen en discriminaties ...
Vijandsbeelden, afstraffingen,
wraak en genade ...
Vernietiging, abc-wapens
en afschrikking ...
Verzekeringen
en fantasie-verhalen ...
Virtuele verzinsels en
aktuele myDi-ervaringen:
alles tezamen in een bonte, kleurrijke optocht van
kinderlijke en
menselijke m/v wederwaardigheden
die dag en nacht
doorgaat met of zonder spiegeling
aan onszelf
en aan elk ander ...
Mensen kunnen er blijkbaar niet zonder
om elkaar te laten zien
wat we van onszelf en elkander vinden
in doen en laten
(bijna vaak nog net
als bij de apen?) .......
Vertalen en verhalen
zijn daartoe {nog steeds?}
het beste middel!
Welterusten, sweet dreams &
see you tomorrow?!
Bye
Ch@i























Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende