l'orgasme du pauvre {hatsjie/hatsjoe/hatsjah}~~~~~

HET
LÉÉK EROP
DAT DE WETENSCHAPPELIJKE KENNIS
DIE DE VROEGMODERNE WERELD MET DE KRACHT
VAN EEN NIEUWE OPENBARING OVERROMPELD HAD UITEINDELIJK
TOCH NIET FUNDAMENTEEL VERSCHILDE VAN HET BEGRIP
DAT WE AAN DE HUMANIORA ONTLEENDEN.

Chemicus
& wetenschapsfilosoof Michael Polyani
(1891-1976) beweerde in Knowing and Being
dat alle kennis impliciet was en niet objectief en zelfbewust vergaard.
Hij vestigde de aandacht op de rol van praktische kennis, die door de moderne nadruk
op theoretisch begrip grotendeels BÚITEN beschouwing gelaten was. We leren zwemmen of dansen
zonder dat we precies kunnen uitleggen hoe we dat voor elkaar krijgen. We herkennen het gezicht van een vriend zònder
dat we exact kunnen zeggen wat we herkennen. We nemen de wereld om ons heen
niet waar via een mechanistische,
rechtlijnige verwerking
van gegevens!

We integreren
een gigantische hoeveelheid zaken
in een tot brandpunt geworden bewustzijn door deze in te passen
in een tot brandpunt geworden bewustzijn door deze in te passen in een interpretatief raamwerk
dat zó diep geworteld is dat we het niet kunnen expliceren. De snelheid & complexiteit van deze integratie overtreffen
de betrekkelijke moeizame processen van de logica of deductie met gemak. Sterker nog,
we hebben pas wat aan logica als deze níet impliciet geworden is:
als we eenmaal hebben leren autorijden, 'wordt de tekst van het handboek
in het hoofd van de chauffeur naar de achtergrond geschoven
en bijna volledig overgebracht naar
de onbewuste handelingen
van een vaardigheid'.

De 'grond
van ons bestaan'?
Jazeker, als we terugreiken naar stok & steen,
hand & voet, mes & speer, pijl & boog samen met àl die
bijbehorende gewaarwordingen aan honger, dorst, angst & beven:
zó zijn we ooit begonnen miljoenen jaren geleden via ijstijden,
opwarmingen, afkoelingen & 'eigen schuld, dikke bult' ~
beweging, gebaar, geluid, taal & teken,
symbool & de ontwikkeling van spraak,
lezen & schrijven t/m
ruimtevaart?