kwabbernoot~disgust {goesting & walging} bene luxe

Bokito's & bopikanto's?!

Universele uitdrukkingen
van oeroude angst & walging blijken
nog steeds functioneel!

Als je een angstig gezicht trekt,
kun je beter om je heen kijken, en wanneer je walging uitdrukt,
dan sluit je je zintuigen af.
Een angstige gezichtsuitdrukking dient niet alleen maar louter
als boodschap aan de anderen dat je bang bent.

Die typische gelaatstrek helpt je tevens
om je ogen beter de kost te geven, en daarmee dreigend gevaar eerder te ontwaren

Met een walgend gezicht doe je het tegen-overgestelde:
je sluit je af, om smerige geuren
of andere viezigheid
te ontlopen
.

In myDiary
kun je dat alles ook dagelijks
weer keer op keer tegenkomen in allerlei toonaarden & geuren.
Waarschijnlijk had Charles Darwin dan toch mogelijk gelijk:
hij nam al aan dat we met onze gelaatsuitdrukkingen niet alleen maar
louter kabouter aan de buitenwereld vertellen hoe we er emotioneel voor staan ~
hij vermoedde ook al dat gelaatsexpressies ooit 'n nog
basaler functie hadden: ze stuurden
onze zintuigen!

In myDi
heb je dat ook al
bij het lezen van een bepaalde nickname of verplichte titel: je reageert erop.
Amerikaanse psychologen laten nu in
Nature Neuroscience

zien dat de universele uitdrukkingen van angst en walging niet
zomaar

een willekeurige vorm
hebben aangenomen.

De bekken die we trekken
doen iets met ons waarnemingsapparaat
:
angst verbreedt ons gezichtveld een beetje, versnelt de oogbewegingen en vergroot de neusholten.
Ons gezicht wordt er als het ware wijder van, en dat kwam ons vooral vroeger op de oersavannen vermoedelijk heel goed uit!


Bij walging
knijpt ons getaal juist enigszins samen.

Het gezichtsveld wordt kleiner, we zien objecten in de uithoeken ervan nu veel minder snel
!
En de doorgangen in de neus worden wat smaller?


De psychologen
vogelden op de computer uit
hoe een neutraal gezicht zich vervormt als het angstig gaat kijken:
de ogen worden wijder en de wenkbrauwen gaan omhoog.
Als ze die vervorming omkeren & zo een 'anti~angst' op 't gezicht toveren,
dan lijkt dat bijzonder veel op walging.
Alles wordt wat smaller!

Vervolgens
maten ze bij proefpersonen de grootte van hun blikveld
als ze een angstig
OF
walgend gezicht trokken.
Bij angst zien we vooral aan de bovenzijde en in de periferie wat meer.
Het oog flitst ook sneller op en neer.

Vieze dingen zien of ruiken we liever wat minder.
En daar zorgt het 'walggelaat' dan voor:
het gaat een beetje dicht{er} zitten.

Angst & walging
zijn qua expressieve vorm dus elkaars tegenpolen.
Maar hun invloed op ogen en neus verschilt meestal niet zo dramartisch?
Mogelijk zien we hier een nalatenschap uit prehistorische tijden, vermoeden de deskundigen.
In eerste instantie hielpen gezichtsuitdrukkingen
om onze zintuigen onder zeer variabele omstandigheden
'in de juiste stand te zetten'.

Later is die ingesleten expressie
vooral als boodschap naar de medemens gaan dienen.
Tegenwoordig noemen we het ook wel onze spiegelneuronen:
met mimiek, gebaar & taal communiceren we met elkaar via onze gelaatsuitdrukkingen, lichaamshoudingen, gebaren, woorden
& andere symbolen!

Opvallend daarbij is dus ook
dat we de neiging hebben om de gezichtsuitdrukkingen van anderen imiteren.
Onze gezichtsspieren bootsen andermans angst en/of walging eventjes na,
en dat stelt ons dan beter in staat om de stemming van de ander
aan te voelen?

Maar wellicht
is dat initeren er dus ook al
van oudsher ingeslopen, opperen
onze deskundige
psychologen.

OOIT
was het goed
voor je eigen hachje
om die angstige bli{j}k van een ander over te nemen,
want dan zagen je eigen ogen die slang, tijger, wolf, beer
of wat voor mogelijke vijand dan ook
wat eerder aankomen.

Bij walging
worden de doorgangen in de neus wat smaller:
wel handig boven een beerput.
In myDi kun je volstaan
met wegzappen.
16 jun 2008 - bewerkt op 17 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende