kvt met peren, appels, vijgen & bananen vergeleken

Later kreeg Konstantin von Tischendorf van de monniken van 't Santa Catharinaklooster @ Sinaï alsnog toestemming om 't handschrift in bruikleen mee te nemen naar Sint Petersburg {later ook wel Leningrad genoemd gedurende tientallen jaren}!

In 'n reçu, gedateerd op 28 september 1859, verplichtte KvT zich om 't handschrift na publicatie terug te geven zodra de monniken daarom zouden vragen. Tegelijkertijd werd echter toen al de mogelijkheid van schenking opengelaten, waarmee de verplichting tot teruggave zou komen te vervallen .....

Bij 't duizendjarig jubileum v/d Russische monarchie in 1862 publiceerde KvT de Codex Sinaïticus, genoemd naar de vindplaats, in prach-tige facsimile-uitgave van vier banden. Als erkenning voor z'n wetenschappelijke prestaties werd hij bovendien door de tsaar verheven in de adelstand. 't Handschrift zelf keerde nooit meer naar de Sinaï terug, want 10 jaar later gaven de monniken v/h Santa Catharinakloos-ter 't als geschenk a/d tsaar: 't kreeg 'n ereplaats i/d bibliotheek van Sint Petersburg. In december 1933 verkocht de Sovjetregering van Jozef Stalin 't kostbare bijbelhandschrift voor de destijds ongelooflijke som van £100.000 aan London (de helft van dit bedrag werd door de Engelse bevolking opgebracht in 'n grootscheepse inzamelingsactie; net zoiets als de Nederlandse Gouden Koets die de A'damse bevolking schonk aan Koningin Wilhelmina)?! Daar bevindt 't zich tot op de myDidag van vandaag in de British Library. Inmiddels zijn er nog twee delen v/h handschrift opge-doken: toen er in 1975 na 'n brandje in 't Santa Catharinaklooster @ Sinaï 'n oude bedolven vertrek werd ontdekt, werden er onder de daar ver-borgen manuscripten 12 vellen uit de Codex Sinaïticus gevonden. Ook de Russische Nationale Bibliotheek in Sint Petersburg herbergt nog 5 fragmentarische vellen tussen haar muren: in totaal beslaat 't bewaard gebleven bestand v/h handschrift meer dan 400 vellen. Er zijn echter meer dan 300 vellen, die 't Oude Testament compleet zouden maken, onherroepelijk verloren gegaan; vermoedelijk zijn die i/d 19de eeuw door de monniken v/d Sinaï i/d haard opgestookt {'t kan daar soms des nachts & des daags verdraaid koud zijn bij tijd & wijlen!}! De bewaard gebleven delen liggen, zoals gezegd, verspreid over vier plaatsen, nl. de Universiteitsbibliotheek van Leipzig, de British Library in London, 't Sint Catharina-klooster op de Sinaï & de Russische Nationale Bibliotheek in Sint Petersburg. In 't kader van 'n internationaal project, waaraan de 4 genoemde instituten deelnamen & dat in 2009 is afgerond, zijn alle vellen v/h handschrift nu ook digitaal vastgelegd & virtueel samengebracht, om op die manier 't bewaard gebleven bestand v/d Codex Sinaïticus dan toch nog tenminste cyberspeciaal @ internet weer compleet toegankelijk te maken.