Als
klein kind
en ook nog
ergens midden in de jaren zestig
van de vorige eeuw had ik het gevoel dat alles
eeuwige was: verleden, heden en toekomst vloeiden haast naadloos in elkaar over
en het maakte [mij] niet uit waar, wanneer
en wie ik was omdat alles 'n groot
geheel was ondanks al
die verschillen en
veranderingen?
Datzelfde gevoel
heeft zich dus blijkbaar al meer dan zestig jaar doorgezet
wanneer en waar ik
ook was
...
Vandaar
waarschijnlijk ook
die onverwoestbare interesse
voor 't steeds meer ontdekken over begin & eind
'der tijden', apocalyptische stromingen in andere tijden en op uiteenlopende plaatsen: vandaar die jaren-lange zoektochten door tientallen landen, tijden,
culturen, streken & gewaarwordingen
in 't z.g. 'verleden'!
Ik blijf
daarom natuurlijk
ook steeds weer in dezelfde herhalingen vervallen over Joodse sekten, Yesjoea,
Sjapo enzo. 't Zijn blijkbaar weerspiegelingen van door profeten
verzamelde wijsheden
van vele eeuwen?!
Toen ik 'n jaar of twaalf was
vond ik Mat Gargon in die oude stoffige boerenschuur tussen het wegroestend
gereedschap, stoffige werktuigen, oeroude kookpotten
en wat al niet aan verzamelingen
uit 't verleden
...
Nu,
meer dan 'n halve eeuw later,
ben ik pas goed begonnen met al die gothische letters te lezen
i/d taal van 300 jaar geleden. Ik heb nu onderhand wel zo'n beetje 'alles' opgeschreven
uit dat stukje verleden en dat heeft alleen maar de wens groter gemaakt om verder door te dringen
in tijd & ruimte, in het leven van mensen die allang dood & verdwenen zijn, maar toch ergens doorleven in ieder van ons op weg naar toekomst die onbekend is
en toch net als het verleden
al z'n sporen nalaat in wat
is geweest en
op komst
is.
Het
geeft me
dan ook telkens
weer heel veel plezier
om hen zo nu en daar aan te halen,
te vergelijken, te bekritiseren & te loven en prijzen
als ik 't echt niet kan laten: uiteindelijk zijn we allemaal 'familie' van elkaar
dwars door al die grotere en kleinere verschillen & variaties heen?! Eigenlijk is een dagboek
toch ook eigenlijk een soort van verzamelplaats voor alles
wat we tegenkomen & dat onze aandacht trekt in vorm,
inhoud, schoonheid of afschuw 'onderweg'
inclusief al die voors en tegen
van wat we erover voelen,
denken en er ook
mee kunnen
doen?
DF:
"Though some
of these studies were published years ago,
I chose not to needlessly update them. So I have spared my readers many of the hypotheses
put forward by some scholars, primarily because I do not wish tot take part in the creation of the
"phantasms" that seem to have sprouted like mushrooms in the wake of the "shocking" discovery,
a discovery that, for whatever reason, causes some people to throw [almost all] discretion to the wind. That said, every publication, be it of a worthwhile study or - and particularly - of a new "Qumran" text, requires a willingmess to reexamine our assumptions and, on more than one occasion,
to abandon established conclusions.
This ongoing process is reflected
in these studies
..."!
MG:
Die 't anders begrijpen,
vatten 't onzes oordeeld, daarom mis,
omdat zy onderstellen, dat Petros en Yochanan zich
op de bekommerde gedachte van Miryam de Magdaliet, zo aanstonds grafwaards begaven;
daar wy vermeinen klaar getoont te hebben, dat ze niet, dan op de nadere boodschap
ALLER
vrouwen, en
van Miryam zelve, na dat ze JC gezien, & gesproken hadden, zijn naar 't graf gegaan.
Zoudenze, naar die blijmaare, de losse gissingen van Miryam eer zy JC gezien had of de vrouwen
die JC gezien & gesproken hadden, geloof hebben gegeven? Die aanmerking zal 't geschil beslissen, en 't
GELOOF
der Apostelen in volle kracht stellen. Nu zy deeze grafdoeken, & zegetekenen zien, herinneren zy zich 't PROFEETISCH
woord, &
MOSJEH,
want andere Schrift was 'er nog niet, &
GELOVEN,
het geen zy dus verre niet geloofden,
om dat zy de H.Schrift niet overpeinsden, veel min begrepen, en dierhalven het "getuigenisse G ds" niet
konden aannemen. Daar echter de H.Schrift zo klaar, en overvloedig gezegt hadde, dat de Messias zoud uit het graf opstaan. Uitdruklijk had DAVID dit in een zijner Tempel-zangen betoont, als hy zegt, of liever
den Heiland doet zeggen:
"Gy,
O VADER EN RICHTER,
zult mijne ziel in de helle niet verlaten, gy
zult niet toelaten, dat uwe
HEILIGE
de verdervinge,
OF VERROTTINGE,
zie!
EN WEDEROM:
o HEERE, de Ko-ning is verblijd over uwe sterkte,
en hoe zeer is hy verblijd over uw heil -
het leven heeft hy van u begeert,
gy hebt het hem gegeven,
lengte van dagen
eeuwig en
altoos!"
ZO SPRAK OOK YESJAYAHOE:
"Ik zal u geven de gewisse weldaadigheden Davids!"
ZO SPRAKEN OOK ANDERE PROFEETEN,
DIE MEN ALLE SJABBATDAGEN IN TEMPEL OF SYNAGOOG HOORDE LEZEN.
Maar het was voor hen, gelijk voor het gantsch Joodendom, 'n
VERZEGELD BOEK,
dat zy niet lezen of verstaan konden. En dit was de reden, dat ze niet eer geloofden, eer zy deeze blijken van 's Heilands opstandinge zagen. Gelukkig, dat hen die voorkomen en de schriften te binnen brengen,
zonder welke het geloof geen geloof, maar
ijdele herssenvond,
en bygeloof is:
maar
gelukkiger,
die niet gezien hebben,
EN ECHTER
GELOVEN
...
