kritische mydiervaring raphiphophadagnahash@israel


~*~

IN
myDiary
kun je eigenlijk
overal beginnen te lezen.
Het maakt meestal niet zo bar veel uit waar je begint of eindigt.
Het hang er maar net vanaf wat voor jou interessant is en dat is niet elke dag hetzelfde.
Er zijn zoveel leeftijden en achtergronden, werkelijkheidservaringen en toekomstverwachtingen
dat je bijna alle kanten uitkunt die je maar wilt en ook nog
zo nu en dan commentaar kunt krijgen
van 'dezen en
genen'?


Bovendien
zijn er vandaag de mydidag
talloze boeken beschikbaar voor iedereen
die nieuwsgierig is en iets wil weten of gewoon 'tijdreizen' ...
Wie aan nieuwe boeken begint zal meestal wel
gewoon beginnen bij het
begin maar hier
hoeft dat
niet!

Daarom
is mijn liefste
vergelijking dan ook die van een tijdreiziger:
je kunt naar eigen keus helemaal vrijwillig heen en weer reizen in de tijd zonder enige belemmering.
De enige drempel is jouw eigen fantasie en voorstellingsvermogen?
Voor de rest kun je alle kanten uit,
heen en weer in tijd
en ruimte!


Wie
iets leesbaars
kocht of kreeg
heeft het waarschijnlijk eerst
nog even doorgebladerd
om te kijken of 't wel echt iets voor jou was?
En als je tot de onverbeterlijk nieuwsgierigen en ongeduldigen behoort,
die altijd ook alvast even 'het slot' lezen,
wil je ook weten 'hoe het afloopt'?
Maar in dit geval is het net als met die mydibijbel
een 'open begin en een nooit afgesloten einde':
we weten immers niet waar we moeten beginnen en/of
waar we zullen
eindigen?

Onze
tijdreis gaat
eindeloos door, bevat
in principe alle mensen
en andere vormen van leven op aarde en we kunnen,
zowel in 'myDi' als in 'de mydibijbel' helemaal zelf uitkiezen
waar we nu weer eens zullen beginnen of eindigen,
of, helemaal leuk,
heen en weer blijven springen
tussen 'oertijden' en 'eindtijden':
jammer dat nog niet iedereen een openbaar
[virtueel cyberspeciaal]
dagboek wil of kan bijhouden
en dat velen nog geen flauw benul hebben van onze wereldwijde geschiedenis
& ongebreidelde fantasie!


Ik heb
met veel genoegen
ook weer leren lezen in de nieuwe vertaling[en]:
het is zo verfrissend om 'hetzelfde' nu 'iets anders' te lezen dan voorheen ...
Nieuwe vertalingen zijn vaak veel toegankelijker dan de voorgaande, vooral ook vanwege het moderne taalgebruik [al kan dat in mydi ook soms een [on]behoorlijke handicap zijn als men te vaak geen hoofdletters of leestekens gebruikt, vreselijk veel schrijffouten maakt en een inhoud die vreselijk moeilijk te volgen of te snappen is en dan ook nog eens wordt verkracht door breezersletjestaal
of hoe dat ook
mag heten?


Toch blijven die bijbelboeken
[en ook heel veel 'gewone' mydi-entries]
net als vaak alle 'geschiedenis- en avonturenboeken'
voor velen nog moeilijk te doorgronden
en te waarderen?


Wie 'gewoon'
begint bij het begin
op een tamelijk willekeurig moment
die zal al gauw stranden en blijven steken op onbegrijpelijke feiten en ongerijmde voorstellingen.
En een wirwar van namen, aanduidingen van tijden en ruimtes,
ouderwetse toestanden en vreemde
gebeurtenissen?


Maar
dat is
juist ook typerend
voor de merkwaardige gang
van 'de geschiedenis':
je weet niet precies wanneer,
waar en hoe iets begonnen is in ons eigen leven
en dat van anderen!
En wie zo nu en dan hier en daar een 'bladzij' openslaat,
zal heerlijk en totaal kunnen verdwalen in een doolhof van gangen,
wegen, paden, kruip- en sluiproutes,
dwarsverbindingen en de gekste tussenstations:
we kunnen ons bezinnen
op 'wat dan ook'
en er zelfs ook nog eens zelf in mee gaan zingen,
rappen,
huppelen,
heen en weer wandelen,
schrijven over wat we voelen,
denken, doen
en laten al of niet tussen de regels
en de gebeurtenissen
door?!


En,
heel toepasselijk
kreeg ik net
een telefoontje uit A'dam Groot Mokum
van een 'penvriendin' uit Yeroesjalayiem [die andere 'makom'!].
Ze is maar een paar dagen in de Lage Landen waar ze in de oorlog is geboren en zat ondergedoken.
Haar jongste zoon is rapper@Israel [yaya in hadaghanachash:
hadag nahash uncut/hadag nahash live in DC ~ hine ani ba!]
en ze heeft een drukke agenda terwijl ik niet precies weet of ik tijd kan vrij maken
om heen en weer naar A'dam te gaan en voor haar
een treinreis heen en weer naar hier
ook niet het eenvoudigste en
makkelijkste is?


Maar
we kunnen
nog wel bellen
in de komende dagen:
we hebben nu al bijna een jaar lang
elke week met elkaar geschreven via de pc,
een soort van verlengstuk,
herhaling en 'net iets anders'
dan het normale
mydigedoe!

Wat
mydi, de
bijbel en al
die correspondenties van de afgelopen
vijftig jaar zo interessant maakt,
is vooral ook de afwisseling van thema's:
tientallen mydi'ers door die afgelopen jaren heen,
vele tientallen 'mydibijbelschrijvers'
verdeeld over vele duizenden jaren rond de 'navel van de wereld',
EN ook nog eens al die brieven heen en weer
tussen tientallen landen,
vooral sinds de jaren
zestig
en via
de Bijlmermeer tussen
heipalen, de Bijlmerramp &
De Massale Reconstructie{s} nadien.
Kortom: er IS geen begin of einde, alleen maar
een tijdelijk verblijf in onze eigen ruimtecapsule van ons lichaam.
Gisteren voor het eerst sinds tijden weer
een kleurige tekening
gemaakt op
papier.

Dat
moeten er
ook vele honderden
[of zelfs duizenden?]
zijn geweest
in al die jaren:
net als die teksten,
brieven, krabbels &
'mydiverhaaltjes'
over 'van alles
en nog
wat'?

Nu
eerst naar
de wc met
de krant van gisteren:
kippensoep staat op 't vuur
en Janosch de Kat blijft de tuin
scherp in de gaten houden vanaf
z'n eigen biezen zetel met
panoramisch uitzicht
op het heelal &
de tijd

~@~
24 dec 2006 - bewerkt op 18 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende