Kritiek, kerstmis, krankzinnigheid & broodkruimels


*

De
kritische kracht
van het
onderscheidingsvermogen.

Want het tweede
dat nodig is voor onze communicatie
is precies het tegendeel
van het vorige.

Het is nu niet
een zoeken naar wat verbindt,
maar het is:
scheiding
maken!

Het gaat
om de kritische doorlichting
van onze
gemeenschap.

Die
gemeenschap bllijft slechts in stand
wanneer er voortdurend kritisch onderzoek wordt gedaan
naar de hier {en daar} geldende
levensge~
woonten.

Steeds
opnieuw
moet nagegaan worden
WELKE levensgewoonten ziek maken
dan wel de gezondheid bevorderen,
wat levensbedreigend of wat
levensbevorderend
is.

ALLE
terreinen
van ons dagelijks leven
zijn daarbij in het geding,
het voedselpakket,
de beslissingen rondom geboorte en sterven en seksualiteit
en alles wat met samenlevingsvormen
te maken
heeft.

Steeds
opnieuw
rijst de vraag
naar maatschappelijke keuzes die gemaakt
moeten worden.

Steeds opnieuw
moet er ingegrepen worden
omwille van de persoonlijke lichamelijke gezondheid EN
de volksgezondheid!



DAT is
bepalend voor
het persoonlijke en gezamenlijke
WELZIJN.

Steeds moet er
'iemand' zijn die 'nee' durft te zeggen,
wil onze gemeenschap niet in haar dodelijke gewoontes, malle trends. en
bewusteloze sleur dichtgroeien en verder
verzieken!

LEV stelt DEZE
kritische activiteit aan de orde
in de KERN van haar wetgeving, waar zij spreekt over 'reiniging'
van het leven {11~15} en over de 'heiliging' van het leven {17~20}.
DEZE kritische en confronterende activiteit is even belangrijk voor onze
communicatie als de gemeenschapszoekende en
verzoenende myDi~
activiteit.

Het
EEN
kan niet
zonder het
ANDER.

ALS
onze gemeenschap
niet bestand is tegen kritiek en confrontatie,
lijdt zij een 'schijnbestaan'.
Virtueel cyber{?}space.
PIEP {!} zei de muis
in het Voorhuis.

Deze
myDiteksten van LEV{ethicus}
helpen de blijk te richten op AL de gebieden van het leven
en van de dood,
van de omgang met het "EIGEN" lichaam en dat van ANDEREN,
zo goed als dat van onze
voeding!

Het is hier nu dus
niet de bedoeling om al deze geboden te kopieren
~ daarover hebben de apostelen al reeds voor bijna tweeduizend jaar hun zegje gezegd en een hartig woordje gesproken ~,
maar om er door GEINSPIREERD te worden om
ZELF beslissingen te nemen in onze
HUIDIGE situatie.

Deze
beslissingen zijn DAN goed,
wanneer zij de 'empowerment' van vrouwen, kinderen en mannen dienen,
zodat zij zullen LEVEN en niet
sterven.

De myDikunst
om al deze oeroude teksten
en bespiegelingen ZO te lezen komt niemand zomaar 'aanwaaien'.
Je kunt er bijvoorbeeld ook hier in myDi op wijzen
dat vrouwen en meisjes alle reden hebben om
de reinheidswetten betreffende de menstruatie e.d.
eerst maar eens met flink wantrouwen
te bezien.

Dragen
DIE
ook niet de sporen
{zoals o.a. Ayaan Hirsi Ali bijvoorbeeld probeert duidelijk te maken!}
van mannelijke, traditionele en gewelddadige
onderdrukking?

Maar
bij second thought
beginnen juist DEZE teksten toch wat meer te intrigeren:
"Kan er achter die oeroude ~ en door joodse vrouwen tpt op de dag van vandaag in ere gehouden ~ wetten/geboden/verboden/myDiregels
niet iets worden verstaan van AANDACHT & ZORG
voor het EIGEN lichaam, met ALLES
wat daarbij
hoort?
[geest]
De myDiKUNST
van het verstaan als het ware,
bij wijze van spreken, met andere woorden van GEN/EX/LEV e.d.
heeft DAN ook iets te maken met het zorgvuldig
en kritisch luisteren naar het lichaam
EN onze geest.

Dus
naast
alle onbegrip en verwatenheid,
onkunde en disinteresse,
oppervlakkigheid en zorgeloosheid
zou het nogal dom zijn
om alle myDibabies van toen nu maar meteen
met het hedendaagse bad-water
weg te gooien,
alle sloten te dempen omdat er een kalf is {helaas!}
verdronken en verder net te doen
alsof
we helemaal niet van toeten en blazen
zouden weten of geen flauw idee hebben waar
de klepel
hangt?

NU al
daagt het
in het oosten
EN in het westen
en we laten ons licht overal schijnen
waar ook ter
wereld!

Het
'nijvere' noorden
en het 'zachte' zuiden
zijn ook niet meer buiten beschouwing
te laten omdat myDigemeenschap
nu eenmaal geen grenzen meer kent,
laat staan respecteert.

Of we
dat nu 'leuk' vinden of niet:
we moeten leren onze eigen oren en ogen te gebruiken en
ZOWEL van ons gezamenlijke verleden leren als van
'onze toekomst' ~ NU & HIER is dat eigenlijk
wat we aan het doen zijn met z'n allen,
min of meer.

#
engel
06 dec 2004 - bewerkt op 12 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende