Kracht=Hoop+VisaVersa?!


[@]
liefdesverdriet
verliefd
gemeengaap!nahnahcool!knipoog
Backwards
& Forwards
again and again to
Old & New Testcases.
To test our Awareness:
onze Aanwezigheid in
eigen Bewustzijn
& Soul!
Is there anybody Home?
Dit Lichaam:
Bewoond of Onbewoond?
Heerlijk zo'n rustige
stille nacht:
'heilige' nacht lang
verwacht
...
Anyway:
de Weg van Hoop,
de Ma(k)ker van Geloof & Liefde?
Alledrie Vruchten
van de
Geest
........
[*]
[@]
In
elk geval
is Hoop gericht
op de dingen
die je niet Ziet?
Of de zaken die nog
Onthuld moeten worden!
Die dingen Zijn er wel:
ze zijn het Object
van Geloof
...
Maar
ze zijn nog geen Werkelijkheid in
het Leven van Mensen
.............
[&]

Wij
beschikken als
Mensen niet over de
'voorzienigheid'
als gave om de dingen van Morgen
nu al te zien,
maar wel over een andere voorzienigheid,
namelijk het voorzien in
Kracht die we
nodig hebben om
verder te kunnen op de smalle Weg!
Die Kracht levert
Hoop
.......
[?]
Dat
de hoop de
duurzaamheid van geloven
bevordert,
behoeft weinig toelichting.

Hoop slaat als het ware stukken van de weg over
en geniet al van wat er komen zal.
Hoop biedt een soort geestelijke
reislust:
je vertrekt uit het Heden en
je plaatst je verder weg,
niet in een Utopie,
maar in een gewenste
geloofswerkelijkheid
...
Bovendien
houdt de hoop zichzelf
Levend!

In de Volksmond is hoop niet altijd
zekerheidbiedend
...
Je kunt je hoop zien Vervliegen,
de Bodem van je hoop kan ingeslagen worden,
je kunt tussen hoop en Vrees leven,
en op hoop van Zegen aan de
Visvangst
beginnen
...
Geen zekerheid dus, alleen een positief gestemde
Verwachting:
je hoopt er maar het Beste van!

Hoop en verwachting zijn niet altijd hetzelfde geladen.

In veel hoop is verwachting opgeborgen,
maar als ik zeg:
ik hoop dat ik ooit de Honderdduizend win
maar ik verwacht het niet,
dan maak ik tussen die twee begrippen
een helder onderscheid.
Ik kan ook hopen dat ik genees,
maar de verwachting van de arts wettigt dat niet.

Er is dus een 'wild' hopen:
ongericht
...
We hopen op Wereldvrede en
op een rechtvaardig bestaan voor iedereen,
maar we weten dat het grotendeels een utopie is.
Of: we hopen op mooi weer voor de vakantie,
maar de weersverwachting
kan veel bederven.

Verwachten heeft meer onderbouwing
in sommige andere gevallen:
je verwacht niet zomaar iets, er is een reden aan te geven,
dat er iets gebeuren zal,
vervuld zal worden.
Je hoorde het vroeger 'gelovige' mensen
wel eens zo zeggen:
"Ik hoop dat ik nog eens een verwachting krijgen mag."

Ligt dat in ons geloven ook zo?
Wat draagt de hoop nu bij aan de duurzaamheid
van mijn geloven?

Nog een Beeld van Bunyan:
de Hoop hield het langer uit dan C. zelf!
Hij was er wanneer C. in de put zat en wanhopig was.
Hij begeleidde hem met bemoediging.
Het Kernwoord: "begeleiding" geeft het best de functie
van de hoop in ons leven weer
.............

Paulus
zei het zo:
'in hoop ben je gered'!
Een mens wordt niet in en door zekerheid behouden,
maar in de hoop
.......
Dit 'behouden'
is niet een 'verouderde' dogmatische aanduiding van
de z.g. redding 'door het bloed van Christus',
de vaste rots van mijn behoud, maar geeft juist de 'bewaring'
tot het einde aan: de zekerheid dat de tocht zal Slagen!
In de Tocht Zelf is de Redding als de Hoop
de Trouwste Begeleider
is
...
Moed
als Levenskunst!

Kern van een Levenshouding die het 'uithoudt'!
Duurzaamheid is Endurance: uithoudingsvermogen.
Dat is de in een mens gebundelde kracht om door te gaan,
want we weten dat dit onze redding is.
"Stilstaan kan licht
hinderen"
...

We moeten Doorgaan
(zoals Ramses en Andree reeds zongen:
'tot we op het gaatje zijn'?!), want alleen dan
begeleidt de hoop ons.

Hoop is aan onze eigen activiteit gebonden.
Wie niet hoopt, heeft niets te verwachten
maar hoeft ook niet te lopen
...
Alleen lopen geeft hoop:
alleen hoop doet lopen
.......
In dat lopen
is het behoud, het bewaren
geborgen
...
Zo wordt hopen een kwalificatie van de manier
waarop we onze Weg gaan
.............
[@]

De kwaliteit
van ons lopen
.............
Is hopen altijd maar rechtdoor lopen?
Dat beeld bestaat bij velen wel.

De onvoorstelbaar zekere man die ooit Psalm 119 schreef (of uithield,
gezien de enorme lengte) deed niets anders dan voortdurend
onder het lopen de mantra's afdraaien, namelijk dat hij
de geboden van god in acht nam en zich hield aan de
Regels: de voorschriften nakwam en niet afweek!

Je hebt van die mensen die niet graag afwijken.
Die al vroeg in hun leven de zekere keuze deden en zich daarna
door niets meer laten
afleiden
.......
Ze hebben ook hoop nodig,
maar laten zich door weinig verrassen.
Hoop en stellige verwachting mag bij hen samenvallen,
net als bij de man van psalm 119!

Wie de wegen van de zondaars mijdt,
de samenkomst van de bozen niet bijwoont,
het kwade niet zoekt,
recht en gerechtigheid bevordert en zijn naaste liefheeft,
die heeft
(volgens hen)
weinig te vrezen
...

Die gaan de welgebaande wegen en
er zal weinig weerstand en
verlokking zijn
...

Soms
kom je die mensen tegen in je leven
en ze stralen iets uit van zekerheid,
die anderen jaloers kan maken.
Ze maken genoeg mee in het leven,
maar in wezen raakt het nooit hun zekere hoop.

Ze weten dat hun weg verzekerd is,
(net als in radio- en tv-reklame!)
wat er ook gebeuren mag!!!

Maar er zijn ook genoeg mensen die een hekel hebben aan zoveel
verschrikkelijke zekerheid:
voor hen hoeft de weg niet met stukjes onwrikbare hoop
geplaveid te worden.
Ze zoeken het zelf wel uit!
Ze zwerven graag rond in de tuin
der religies
.......

Ze kijken hier en daar en verzamelen signalen
waar ze misschien iets mee
kunnen doen
...
Niets geeft hen exclusieve hoop?


Je kunt hen wel 'zinzoekers' noemen,
maar van heel veel dingen ontgaat hen de zin en
ze zijn best bereid eens gevonden signalen weer weg te gooien
en in te ruilen
voor andere
.............

In de ongewisse zoektocht boeit hen vooral het Zoeken Zelf,
het Bezig Zijn met de Pelgrimage
als zodanig
.......
Ze weten dat sommige veroveringen maar
een tijdje meegaan
en dan slijten
...

Ze willen graag eens een zijweg ingaan en
het maakt niet zoveel uit of die uiteindelijk weer
op een hoofdweg uitkomt!

Duizenden ongewisse bloemen bloeien in alle bermen van alle wegen!
Pluk de dag van het aanbod en zie maar wat je ermee kunt doen?
Later
...

Er zal een tijd komen, dat je de oude foto's van je tocht op schoot neemt
en kijkt hoe het ook weer was en
waarom je daar
liep
...
En met Wie!

Je houdt dingen over van je tochten
die je vroeger
niet kende
...
Je hoopte ook niet dat je iets benoembaars vinden zou,
maar uit een reeks ontdekkingen
koos je de merkstenen
die je verder hielpen?

Ook zulke mensen worden door de hoop bewaard,
want het hopen op een bevredigende invulling van het leven
begeleidt iedereen
.......

De duurzaamheid van geloven kan dus heel verschillende gezichten
en verschillende tempi hebben, omdat er
zoveel verschillende soorten hoop
en verwachting zijn
.............

Er bestaan dus eigenlijk geen exclusieve brede en smalle wegen meer!
Er bestaan allen wegen met verbredingen en vernauwingen en
voor iedereen die de hoop als begeleider heeft op
eigen Weg,

is het einde en is de 'bewaring'
anders
.......
Eigenlijk is hoop een soort van kralensnoer dat je
in je zak meedraagt!


Als het heel stil is en ik ben alleen,
dan zoek ik bij elke kraal naar een herinnering
die iets voor mij betekent,
die een stap in mijn leven markeert.

Iedere keer weer in een andere volgorde,
met andere
beelden
...
Zo kunnen wij in myDi ook steeds op ons retour door ons leven gaan.
Tel je zegeningen een voor een,
zou de moraal van het verhaal kunnen zijn, maar
het blijkt dat we allemaal op zoek zijn naar verbanden,
naar het antwoord op de vraag hoe we hier,
in myDi, terwijl wij nog leven,
eigenlijk zijn aanbeland?!


Op onze tocht van de paradijselijke Tuin van Eden
zijn we
na het verorberen van de vrucht van de kennis van goed
en kwaad
en tochtjes in de Ark van Noach nu dan ook
weer terug bij af:

terechtgekomen bij een moderne myDi-Toren van Babel
vol van
Spraakverwarringen, bos- & bergbewoners,
teeners en plattelanders, stedelingen en diverse twens,
dertigjarigen en een paar
'bejaarden'
...

Proberen de woorden
God, Sex & Politiek te vermijden?
Dragen onze steentjes bij aan techniek
& economie!

Laten krassen op rotsen na en
op onszelf
...
En elk/ander?

Sporen van leven:
vorm & inhoud
.......

Zwervende dagboekaniers op de oceaan des levens?
Zout- en zoetwaterpiraten in goeden doen:
Geuzen & Burghers
in alle zeven sloten tegelijk
van Vertwijfeling &
Zekerheden
...

Allemaal produkten van eigen maaksel?
Wortelzoekers
en notenkrakers
...
Opschrijvers en teruglezers:
geestelijke herkauwers
met monden vol
zeewier en parel~
oesters
...

Beelden van hersencellen die aan en uit flikkeren op
het scherm van
ons bestaan
.......
Verzamelaars van oorzaken en
gevolgen
...


My
Lai: Never
Again?
FOREVER
myDi!
[]




Ch@i


28 feb 2004 - bewerkt op 21 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende