kortom


In
de zielprangende
benauwdheid, die JC
zo drukt & beklemt,
vergeet hy de zijnen niet,
maar betoont zich eenen barmhertigen Hoogenpriester,
die noit de zijnen verlaat:
dies gaat hy tot zijnen Apostelen,
maar vind ze slapende:
niet alleen de drie,
die JC nader had toegelaten,
& ijveriger schenen te zullen waken,
& te bidden;
maar ook alle de overige acht,
die ook vermaant waren te waken,
& te bidden.
Zo
krachtloos, zo
verkeerd is de mensch,
die op zich zelven steunt.
Yehosjoea kwam tot de zijnen,
niet om troost by hen te zoeken,
gelijk sommigen hebben gemeint,
maar om hen te troosten,
& op te wekken.
Want
of hy wel troost van noden had,
konde geen mensch echter hem eenigen troost aanbrengen: maar
de Vader zend eenen Engel uit den hemel, die hem versterkt, volgens 't getuigenisse van Lukas {22:43}.
wayomer aleihem ka'asjer sjalachtie etchem blie-chies wetarmiel oenealiem hachasartem davar wayomroe lo chasarnoe kal-davar!;
Daarna zei hij tegen hen:
"Toen ik jullie uitzond zonder geldbuidel, reistas & sandalen, kwamen jullie toen iets tekort?" "Niets!!"
zeiden ze.
Hij zei:
'Maar wie nu 'n geldbuidel heeft,
moet die meenemen, evenals zijn reistas, en wie er geen heeft moet z'n mantel verkopen
& zich 'n zwaard aanschaffen. Want ik zeg jullie: wat geschreven staat, moet in mij tot vervulling komen, namelijk: "Hij werd gerekend tot de wettelozen!" Inderdaad,
nu wordt voltrokken
wat over mij gezegd is!'
Ze zeiden:
'Kijk Heer,
hier zijn twee zwaarden!'
Maar hij zei tegen hen:
'Genoeg hierover!'
Hij vertrok
en ging volgens zijn gewoonte naar de Olijfberg.
De leerlingen volgden hem. Toen hij
daar was aangekomen, zei hij tegen hen:
'Bid dat jullie niet in beproeving komen!'
En hij liep bij hen weg, tot ongeveer een steenworp ver, en knielde daarna neer om te bidden.
Hij bad:
'Vader,
als jij het wilt,
neem dan deze beker van mij weg.
Maar laat niet wat ik wil,
maar wat jij wilt gebeuren!'
wayira eelaw malach min-hasjamayiem wayechazkeehoe;
wayavooe alaw chevlei-mawet wayosef lehietapaleel bechazkah watehie zeeato kenitfei dam yordiem la'arets;
Uit de hemel verscheen hem 'n engel om hem kracht te geven.
Hij werd overvallen door doodsangst, maar bleef bidden; zijn zweet viel in grote druppels als bloed
op de grond.
Toen hij na zijn gebed opstond
& terugliep naar zijn leerlingen,
zag hij dat ze van verdriet in slaap waren gevallen,
en hij zei tegen hen:
'Waarom slapen jullie? Sta op en
bid dat jullie niet in beproeving komen!'

Blijkbaar is dit
het meest indringende moment van alles
wat ervoor en erna gebeurde?

Een mens
ziet de waarheid voor ogen
en ervaart ten diepste
wat ons beroert
...

Om ons heen
zien we soms slechts achteloosheid,
vermoeidheid, verdriet, pijn,
lijden, eenzaamheid,
wreedheid!

Duizenden jaren
vol van misverstand,
oppervlakkigheid, karakterloosheid,
zinloosheid, banaliteit, ziekten
& miskleunen
bij de vleet?

We mogen dan
wel nog zulke goede eigenschappen en kundigheden vertonen,
maar als je ze op 'n weegschaal legt,
dan slaat die helaas steeds maar weer door
naar de verkeerde kant
& veroorzaakt dat gebrek aan evenwicht
alle menselijke ellende
op de wereld.

Je kunt het niet vatten & je
breekt uit in tranen als bloed!
Komt hier ooit nog een einde aan?
Is er hope & dope op beterschap?
We zullen zien [misschien]!

Eerst even
wat eten & drinken voordat ik
weer flauwval!

De zon
schijnt in 'n blauwe
hemel met witte wolken!
Voor hoe lang nog?
Ook dat is 'n
zaak van symboliek
& praktisch
handelen.
blozen
04 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende