Koran tussen begin en einde: vanuit oud & nieuw

Nog een klein stukje voor het slapen gaan: soms neem ik de vertaling van de koran van Kader Abdolah ter hand, je weet wel, de Pers met die grote zwarte nu grijze snor met de typische gedragen stem, langzaam en nadrukkelijk. Met deze originele koranvertaling maakt KA het boek ook veel inzichtelijker voor de Nederlandse lezer, net als myDi kent ook de Koran geen strikt logische opbouw. De 114 soera's vertakken zich zoals de takken van olijfbomen dat kunnen doen: soms voegde KA voorafgaand aan een soera een inleidende tekst toe & als brontekst nam hij de oeroude Arabische Koran van zijn vader. Hij raadpleegde vervolgens Perzische & Nederlandse vertalingen & vroeg zijn hoogbejaarde oom Aga Djan in Iran
ook regelmatig om advies. KA: de vele herhalingen in de Koran horen bij het karakter van het boek, dat bovenal bedoeld was voor de ongeletter-de mensen & zonder de tekst tekort te doen heb ik dan ook die herhalingen weggehaald, hoewel 'n deel ervan onvermijdelijk bleef! Ik herinner me Teheran in het voorjaar van 1968 als de dag van gister: we werden er aangesproken door een lange man met snor in het centrum die erop duidde dat de geheime dienst van de shahinsjah, de SAVAK, niet bepaald stond voor vrijheid en openheid of zo iets dergelijks: op zo'n moment wet je niet goed wat je van zoiets moet denken: het lijkt nu allemaal nog veel erger te zijn geworden dan het toen klaarblijkelijk ook al was?!

De tijd en het leven {soera 15} In de naam van Allah: hij is lief ~ hij geeft ~ hij vergeeft ~ Bij de tijd en het leven. De mens berokkent zichzelf schade. Behalve zij die geloven en goede daden doen en elkaar aanzetten tot rechtvaardigheid en elkaar manen tot geduld. Kader Abdolah werd in 1954 in Iran geboren en was dus 14/15 toen we in '68 door Persia liftten: ik had hem dolgraag ontmoet in die tijd op de heen- & terugweg via Afghanistan & Pakistan naar & van India, hij lijkt me echt een schat van een man! (Zie: www.kaderabdolah.nl) Op reis kom je onderweg de meest uiteenlopende figuren tegen in al die verre landen! Vroeger in de jaren vijftig leek de tijd haast voorbij te kruipen maar nu schijnt elke dag steeds sneller te gaan en "kom ik tijd tekort"? Toch waren die eerste indrukken bepalend voor de rest van mijn leven en komen nu samen in een
kleurige mozaïek, een ware caleidoscoop vol wisselvallige wetenswaardigheden: myDiary is daarop dan ook een prachtige manier om brokstukken te verzamelen en fantasie & feiten samen te voegen met nog ontbreken stukjes die van belang zijn om er ietsepietsje meer van te begrijpen ...
Anyway, slaap zacht, droom zoet & tell us all about it if you really want to do so ~ alle woorden & daden komen zo ook weer terug & glijden verder voort tussen ontstaan en weer vergaan. Janosch is dan wel dood maar ook hij leeft nog steeds door in mij & blijft deel van de Tuin ~~~