koning keizer of deze of gene admiraal/generaal?!

~*~


ROND
1234 BC
vluchtte een groep
van enkele duizenden Kana'anitische 'slaven'
uit Egypte volgens
EXODUS 13.

De meesten
van deze 'gastarbeiders'
waren Hebreeers
[mensen die behoorden
tot het geslacht van
Avraham/Ibrahim].

Hun
leider was MOSHE,
een man met een in religieus opzicht
sterke persoonlijkheid.

De VLUCHT
uit het land van de machtige FARAO
was voor degenen die eraan deelnamen
ZO dramatisch & onverklaarbaar,
dat het in HUN OGEN alleen maar het werk
van "G*D" kon zijn.


NIET
van een 'universele'
g*d,

DAT begrip
was toen nog onbekend,
maar van Yahweh {'yhwh'},
de "G*D" van hun
groep.


[
TIJDENS
de lange, barre tocht door de Sinai-woestijn
ontstond tussen de Hebreeers een steeds hechter band
en kreeg hun geloof in YHWH ook
steeds meer gestalte?

Door tussenkomst
van hun leider MOSHE hernieuwden zij in SINAI
het verbond volgens EX 24 dat 'jahweh' met Avraham had gesloten en
vanaf DAT moment gold het niet meer ALLEEN voor de nakomelingen
van Avraham/Ibrahim, maar voor ALLE Kana'anieten
die uit Egypte waren
gevlucht!



De 'wil'
van "YHWH"
zou voortaan de dagelijkse leidraad zijn
voor dit Hebreeuwse
volk.



KANA'AN
was als vanouds verdeeld in tientallen kleine stadstaatjes
met een door de 'landadel' beheerste
structuur.

Van
een centraal gezag
of een 'staat' was nog geen
sprake.

ELK stadstaatje
had zijn EIGEN 'koning' en krijgsliedenkaste en de
landbouwgronden buiten de stadsmuren
waren HUN eigendom.


OMSTREEKS 1200 BC
trok het in aantal ongeveer verdubbelde volk der Hebreeers,
met de herinneringen aan de Sinaizwerftocht onuitwisbaar in hun geheugen gegrift, het land Kana'an weer binnen en vermengde zich daar
zoals te doen gebruikelijk was daar door de gemeenschappelijke
Kana'anitische taal & cultuur, vrij gemakkelijk met de
plaatselijke bevolking volgens
YOSHUA 1-23.


Groepen Hebreeers
die een bepaald gebied in Kana'an gingen bewonen
en bovendien door hun gemeenschappelijke voorgeschiedenis
nauwer met elkaar waren verbonden,
sloten zich aaneen tot een 'stam'
en gaven de leiding daarvan in handen aan
de 'stamoudsten'.


ENKELE
Hebreeuwse stammen
namen stadstaatjes in het binneland met geweld in,
maar de inbezitneming van de meeste Kana'anitische gebieden
was een tamelijk vreedzaam
gebeuren.


ZIJ vond vooral
voornamelijk plaats
door iedere stam apart in bevolkingsarme gebieden
tijdens de wisseling van de zomer- en
winterweiden.


De Kana'anieten
werden dan ook niet overal verdreven:
in de meeste gevallen voegden de Hebreeers zich geleidelijk
aan beiden zijden van de rivier de Yardeen
tussen hen.


EENMAAL
IN Kana'an
handelden alle Hebreeuwse stammen
geheel zelfstandig.


Na enige tijd
was het met "YHWH" gesloten verbond
eigenlijk nog maar het ENIGE dat de stammen
met elkaar verbond?


ALLEEN nog maar
als er ECHT behoefte was aan een CENTRAAL GEZAG
[zoals in tijden van oorlog of in geval van rechtspraak]
werd dat gezag in handen gegeven van zogenaamde 'richters'
[o.a. Gideon, Dvorah, Sjimsjon & Sjmu'el volgens
RICHT 1-21.


IN TEGENSTELLING
tot de afgodencultussen en rituelen van de Kana'anieten
was de 'eredienst' van de Hebreeuwse atammen
SOBER.


Door
'bekeringen'
& 'veroveringen'
breidde hun geloof in "YHWH"
zich in de loop van zo'n twee eeuwen
over HEEL Kana'an uit
en ontstonden er steeds meer vermengingen van de oorspronkelijke "HEBREEERS"
met de inheemse
KANA'ANIETEN.


UIT DIE VERMENGING
zou een 'nieuw' volk onstaan:
en DAT hebben 'ZE' & "WE"
geweten.

~verliefd~
29 jun 2005 - bewerkt op 29 nov 2018 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende